Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg met een lieve witte duif♥
Anoniem
Wereldberoemd



Jij mag wel beginnen♥

Silver // katachtig wezen // goed // lief // heel erg verlegen // snel bang // 16 // rmjw // piccaa♥

Anoniem
Wereldberoemd



Ik loop vrolijk door de straten die verlicht worden met hel fel-witte lantaarn licht. De avonden hier probeerden we zo veel mogelijk op gewone dagen te laten lijken. Duister hadden we liever niet hier. Ik huppel vrolijk verder en groet de mensen die nog over de straten heen lopen. Ik zie steeds minder mensen om me heen en besluit om zelf ook maar even naar huis te gaan. Onderweg naar huis moet ik gaan via een oud bruggetje dat al niet meer zo stevig meer is. Ik loop het bruggetje over en zie ineens een eng dier. Ik schrik en geef een korte gil waarna ik van het oude bruggetje af val. Ik beland in een ijskoude rivier en spartel hevig heen en weer met mijn armen en benen, ik was totaal geen zwemkampioen...
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kijk op en zie ineens een erg duister persoon staan. Het duurt niet lang of ik heb gelijk al door dat het een demon is. Demonen zijn gevaarlijk, gemeen en sluw. Tenminste, dat is wat er over verteld wordt, aan zijn uiterlijk te zien geloof ik eigenlijk ook wel dat het klopt. Ik probeer zo ver mogelijk van hem weg te zwemmen, maar ik kan eigenlijk helemaal niet zwemmen. Ik merk dat het water steeds dieper wordt en ik naar de boden begin te zakken. ''Help me, alsjeblieft!'' gil ik naar de demon. Het duurt niet lang of ik zit met mijn hele lichaam onder water.
Anoniem
Wereldberoemd



''D-dankje'' zeg ik zacht zodra ik weer op het land sta. Ik ril even en kijk hem aan. Ik kijk snel weer weg omdat ik hem eigenlijk heel erg eng vind. Ik heb welleens elven gezien me vleugels, maar die waren niet zwart en niet van vele samengestelde veren. Ik sta even verstijfd en draai me dan om. Ik kruip even een stukje en sta dan op en begin te rennen. Het lijkt wel alsof ik een pech avond heb, want ik struikel over een steen. Met mijn knie kom ik tegen een andere puntige steen aan en het begint te bloeden. Langzaam kruip ik verder.
Anoniem
Wereldberoemd



''O-over de brug, en dan nog een stukje rechtdoor op nummer 2'' Mijn huis is best afgezonderd van de rest. Ik heb er al snel spijt van dat ik heb gezegd waar ik woon. Zoiets zeg je toch niet zomaar tegen een vreemde? en al helemaal niet tegen een demon. Zo weet die je altijd te vinden, tenminste, als hun geheugen echt zo goed is als ze zeggen. Ik kijk even naar mijn knie die steeds wat meer bloed verliest. Ik moet mezelf inhouden om niet te gaan huilen.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik knik even kort en steek de sleutel in het sleutelgat. Ik draai het slot om en de deur gaat open. Ik ben nog steeds opgetild, en die demon is nog steeds bij me wat ik eigenlijk heel erg eng vind. De deur gaat weer dicht. ''Dankje voor het naar huis brengen'' zeg ik zachtjes en ik probeer uit zijn greep los te komen. 
Anoniem
Wereldberoemd



Ik neem het verband in mijn handen en zie dat de demon mijn huis gelukkig weer verlaat. Ik knoop het verband rondom mijn knie en kijk er even naar. Ik leg het overige verband weer terug en ik draai me weer om waarna ik een vaas omstoot die met een harde klap op de grond kapot valt. Ik knijp mijn ogen even dicht. Waarom heb ik zoveel pech op één avond? Ik draai me op voor een bezem en merk dat mijn voet erg veel pijn doet tijdens het lopen. Ik bekijk de onderkant van mijn voet en zie er een stukje glas in zitten. ''Ie!'' gil ik angstig en ik hinkel naar een la op er een pincet uit te pakken. 
Anoniem
Wereldberoemd



Angstig haal ik het stukje glas er met se pinset uit. Zodra het stukje glas eruit ia pak ik een pleister die ik p de wond plak. Ik pak een bezem en ruim het overige glas op. Ik ben erf moe en besluit om maate gaan slapen. Zo boorzichtig mpgelijk kijk ik om me hen zodat ik niet weer iets doms doe. Ika stap mijn bed in en denk nog even na over ddie demon.
Anoniem
Wereldberoemd



Het lukt me niet om in slaap te vallen. Of het komt omdat ik zoveel pijn heb óf omdat ik gewoon de hele tijd aan die demon moet denken. Ik heb hem nieteens naar zijn naam gevraagd, dat is toch heel onbeleefd? Ik moet hem vinden en het hem vragen, gewoon om mezelf wat beter te voelen. Ik sta op en doe mijn jas aan. Voorzichtig loop ik weer naar buiten. Via dezelfde route loop ik langzaam en voorzichtig weer naar de rivier toe.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik sta even stil als ik bij de rivier ben aangekomen. Ik kijk rond om te kijken of ik hem nog kan zien. Ik zie hem pas als ik naar beneden kijk. Ik twijfel even of ik verder moet lopen maar besluit om het toch maar gewoon te doen. Nu weglopen zou toch dom zijn. Ik loop langzaam naar hem toe en kniel voor hem neer. ''Wat is je naam?'' vraag ik zacht.
Anoniem
Wereldberoemd



''Silver'' zeg ik zacht. Ik wil me omdraaien maar bedenk me nog even. ''Nogmaals, bedankt'' zeg ik opnieuw zacht en ik draai me om. Ik loop een beetje onhandig weer weg. Het was nu echt donker, en ik kon amper zien bij weinig licht. Ik durf niet om te kijken en loop voorzichtig de bult weer op. Ik struikel half over een bobbel en weet nog net niet te vallen. Ik voel me echt een enorme kluns.
Anoniem
Wereldberoemd



''Ja...'' zeg ik zacht. Als ik nog een keer bijna val hou ik Shay stevig vast zodat ik niet omval. ''Sorry!'' zeg ik snel en ik loop weer verder. Uiteindelijk kom ik bij mijn huis aan en zie ik Shay nog steeds. Gaat hij mee naar binnen? Ik open mijn deur en zie dat hij inderdaad weer mee naar binnen loopt. Ik sluit de deur weer. ''Ik ga wel slapen, als je het niet erg vind'' zeg ik zacht en ik loop de trap op.
Anoniem
Wereldberoemd



Het is best stil beneden. Zou Shay er nog zijn? Ik sta op uit bed en loop voorzichtig naar beneden. ik loop door de gang en open de deur. Ik zie Shay staan met een paar van mijn spullen in zijn handen. Ging hij stelen, of gewoon kijken? Had ik hem wel binnen moeten laten? verbaasd kijk ik hem aan.
Anoniem
Wereldberoemd



''Nee, het maakt niets uit, ik heb alleen nog nooit een gast gehad die tot zo laat blijft. Het is, wennen'' zeg ik zacht en ik draai me weer om. Dit was raar. Demonen zijn eigenlijk niet zo gemeen. Misschien lag het er gewoon aan hoe je tegen ze deed? Shay is een demon, en hij heeft me geen pijn gedaan. Dus de dingen over demonen waren gewoon leugens. Ik loop de trap weer op en kruip weer in mijn bed.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kijk naar het plafond. Donker. Op dit moment dan. Ik zucht even en denk na. Ala ik mijn vriendinnen zou vertellen dat ik een demon in mijn huis had zouden ze me voor gek vwrklaren. Ik stap uit mijn bed en loop richting de badkamer die gewoon boven is. Ik zou bijna vergeten hoe onhandig ik welniet was. Met een grote snelheid val ik van de trap af.
Anoniem
Wereldberoemd



''Ik... Ik ben niet gevallen'' zeg ik snel en ik draai me om. Ik voel iets branden bij mijn onderbeen, bij mijn staart in de buurt. Ik voel eraan en zie wat roods op mijn vingers. Bloed. Ik draai me weer om en loop naar de keuken waar ik een pleister pak. Wat was ik toch een enorme sukkel. Ik kniel even maar kan niet goed bij de snee. Ik sta op en stoot mijn hoofd -dat ook nog- ik loop naar Shay toe. ''Wil je, deze pleister op de snee plakken?'' vraag ik zacht.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste