0
0
0
0
Anoniem
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Amaryllis schreef:
Dit is het verhaal dat ik aan het schrijven ben. Er staan nog schrijffouten in, die moet ik er nog uithalen.
---------------------------
Ik had een droom, ooit professioneel danseres te worden. Ook al wist ik dat dat nooit ging gebeuren. Met een slecht gevoel loop ik de kamer uit. Met mijn gedachten ergens anders, loop ik de trap af. Hoe werd ik ooit zo professioneel? Nooit kon ik naar de dansschool, nooit dansles. Waarom moesten we toch zo arm zijn. Nou ja, nu kan ik er toch niks meer aan doen. Ik moet mezelf maar leren dansen. Op de krakende trap, ren je best niet. Ik loop rustig de trap op en trek wat los aan. Waar moest ik nou mezelf leren dansen, Diep dacht ik na en liep de trap af. Achter me gooi ik de deur dicht en loop naar het kleine pleintje. Er was niemand. Ik wist dat er hier een radio stond. Er naast lagen wat cd's. Ik stopte er een cd in en zet die aan. Hiphop, kan ik best. Ik doe wat move's en bekom uiteindelijk een dans. Glimlachend loop ik naar de radio en zet hem uit. Toen de wind zachtjes opkwam, trek ik een jasje aan en loop snel naar binnen. Hijgend kom ik aan in ons kleine huis. 'Waarom hijg jij zo?' Vroeg mijn moeder. Ik haalde mijn schouders op, nam een glas water en ging ermee op de bank zitten. Uiteindelijk kwam ik weer op mijn normale ademtempo. Langzaam dronk ik het glas leeg en zette het op tafel. 'Zie je zo.' Zei ik snel en was al de woonkamer uit. Diep zuchtte ik en liep mijn kleine kamertje binnen. Hier zat ik ook al niet veel te doen. Mijn kast stond vol boeken. Langzaam liep ik erheen en keek mijn ogen uit naar een boek. Ook al was ik zo iemand die elk boek wel leuk vond, nu was er geen één die mij aansprak. 'Ben ik veranderd?' Mompelde ik zacht tegen mezelf. Blijkbaar had ik niet gehoord dat mijn moeder mijn kamer binnengekomen was. 'Meid, je bent een puber aan het worden. Dan verander je.' Zei mijn moeder. Ja hoor, daar kwam een preek aan. 'Natuurlijk verander je.' Zei ze en liep weer weg. Oké dan. Ik spring op en hoor mijn saaie roze mobiel trillen. Ik haalde hem eruit en las het bericht. Binnen 5 minuten in het park. Ik glimlach en liep naar buiten. Ik sprong op mijn oud wrak, mijn fiets dus en fietste zo snel mogelijk naar het park. Van ver zag ik Natasha zwaaien. Snel liep ik naar haar toe en gaf haar een knuffel. 'Hoe gaat het?' Vroeg ik. Natasha haalde haar schouders op. 'Met jou Isabel?' Hoorde ik haar vragen terwijl ik naar Jay kijk. 'Nou ja, gaat wel.' Antwoordde ik en ging verder. 'Waarom moest ik komen?' Vroeg ik. 'Ik moet je wat vertellen. Ik heb met Jay!' Riep ze uit. Met open mond voelde ik me rood worden. 'Wat?!' Riep ik uit. Snel rende ik naar mijn fiets en sprong erop. Ondertussen dat ik op mijn fiets zat, stroomden de tranen over mijn wangen. Natasha wist dat ik Jay leuk vond.
---------------------------------
Fijn als je het gelezen hebt! <3
Wdyt?
Dit is het verhaal dat ik aan het schrijven ben. Er staan nog schrijffouten in, die moet ik er nog uithalen.
---------------------------
Ik had een droom, ooit professioneel danseres te worden. Ook al wist ik dat dat nooit ging gebeuren. Met een slecht gevoel loop ik de kamer uit. Met mijn gedachten ergens anders, loop ik de trap af. Hoe werd ik ooit zo professioneel? Nooit kon ik naar de dansschool, nooit dansles. Waarom moesten we toch zo arm zijn. Nou ja, nu kan ik er toch niks meer aan doen. Ik moet mezelf maar leren dansen. Op de krakende trap, ren je best niet. Ik loop rustig de trap op en trek wat los aan. Waar moest ik nou mezelf leren dansen, Diep dacht ik na en liep de trap af. Achter me gooi ik de deur dicht en loop naar het kleine pleintje. Er was niemand. Ik wist dat er hier een radio stond. Er naast lagen wat cd's. Ik stopte er een cd in en zet die aan. Hiphop, kan ik best. Ik doe wat move's en bekom uiteindelijk een dans. Glimlachend loop ik naar de radio en zet hem uit. Toen de wind zachtjes opkwam, trek ik een jasje aan en loop snel naar binnen. Hijgend kom ik aan in ons kleine huis. 'Waarom hijg jij zo?' Vroeg mijn moeder. Ik haalde mijn schouders op, nam een glas water en ging ermee op de bank zitten. Uiteindelijk kwam ik weer op mijn normale ademtempo. Langzaam dronk ik het glas leeg en zette het op tafel. 'Zie je zo.' Zei ik snel en was al de woonkamer uit. Diep zuchtte ik en liep mijn kleine kamertje binnen. Hier zat ik ook al niet veel te doen. Mijn kast stond vol boeken. Langzaam liep ik erheen en keek mijn ogen uit naar een boek. Ook al was ik zo iemand die elk boek wel leuk vond, nu was er geen één die mij aansprak. 'Ben ik veranderd?' Mompelde ik zacht tegen mezelf. Blijkbaar had ik niet gehoord dat mijn moeder mijn kamer binnengekomen was. 'Meid, je bent een puber aan het worden. Dan verander je.' Zei mijn moeder. Ja hoor, daar kwam een preek aan. 'Natuurlijk verander je.' Zei ze en liep weer weg. Oké dan. Ik spring op en hoor mijn saaie roze mobiel trillen. Ik haalde hem eruit en las het bericht. Binnen 5 minuten in het park. Ik glimlach en liep naar buiten. Ik sprong op mijn oud wrak, mijn fiets dus en fietste zo snel mogelijk naar het park. Van ver zag ik Natasha zwaaien. Snel liep ik naar haar toe en gaf haar een knuffel. 'Hoe gaat het?' Vroeg ik. Natasha haalde haar schouders op. 'Met jou Isabel?' Hoorde ik haar vragen terwijl ik naar Jay kijk. 'Nou ja, gaat wel.' Antwoordde ik en ging verder. 'Waarom moest ik komen?' Vroeg ik. 'Ik moet je wat vertellen. Ik heb met Jay!' Riep ze uit. Met open mond voelde ik me rood worden. 'Wat?!' Riep ik uit. Snel rende ik naar mijn fiets en sprong erop. Ondertussen dat ik op mijn fiets zat, stroomden de tranen over mijn wangen. Natasha wist dat ik Jay leuk vond.
---------------------------------
Fijn als je het gelezen hebt! <3
Wdyt?
18