0
0
0
0
Anoniem
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Amaryllis schreef:
Ik ben 11 en ik schrijf heel graag verhalen. Nu, ik weet niet zo goed of mijn schrijfstijl goed of slecht is.
Daarom vraag ik jullie om je mening te geven van mijn schrijfstijl en eventueel tips te geven. Ik plak hier wel even een stukje zodat jullie zien hoe ik schrijf.
-Ik keek op mijn mobiel en zag dat het al 22.57 uur was. Mijn moeder en zusje lagen al in bed.Ik was dus als enige nog wakker. Ik zet de tv uit en doe het licht in de woonkamer uit. Snel ga ik nog naar de keuken en neem een flesje water mee naar boven. In de keuken doe ik ook het licht uit. Langzaam slof ik naar mijn kamer en zet het flesje water op mijn nachtkastje. Ik kruip onder de warme dekens en ga liggen. Even later knipper ik he tlicht in mijn kamer ook uit. Nog geen minuut later, slaap ik al.
-Snel kwam ik het lokaal binnen. Met mijn ogen zoek ik een plaats. Er was alleen nog een plaats vrij naast een jongen, die ik helemaal niet ken. Waarschijnlijk een nieuwe. Ik ga naast hem zitten en ruik vers bloed. Ik was een vampier, inderdaad. Ik kon niet weerstaan aan die geur van bloed. Ik trek mijn neus op en ruik het verse en heerlijke bloed van die jongen. Waarom kan ik het nou niet weerstaan. Tijdens de les, bedenk ik een plan. Ik moet hem ontwijken. Opeens merkte ik dat hij steeds naar me kijkt. Diep denk ik na over wat ik kan doen. Wat later hoor ik heel stil de bel gaan. Ik schrik en sta op. Snel ren ik naar mijn kluisje en open het. Ik haal wat rood sap uit mijn kluisje en drink er wat van. Ik moest toch met iets mijn dorst lessen. Iedereen dacht dat het gewoon rode bessen sap was, dat is het niet. Het is bloed. Wat moest ik anders doen, iemands bloed eruit zuigen als de hele school het ziet? Ik dacht het niet hoor. Mijn mobiel trilt in mijn zak en ik schiet in de lach. Iedereen kijkt me raar aan en ik glimlach verlegen. 'Wat doe je nou weer!' Mompel ik zacht tegen mezelf. Ik neem snel op. 'Hoii, met Liv.' zeg ik aardig. 'Liv, vanavond 19 uur!' Roept iemand door de telefoon heen. 'Oké.' Zeg ik rustig en hang op. Wat was dat nou weer?
Ik ben 11 en ik schrijf heel graag verhalen. Nu, ik weet niet zo goed of mijn schrijfstijl goed of slecht is.
Daarom vraag ik jullie om je mening te geven van mijn schrijfstijl en eventueel tips te geven. Ik plak hier wel even een stukje zodat jullie zien hoe ik schrijf.
-Ik keek op mijn mobiel en zag dat het al 22.57 uur was. Mijn moeder en zusje lagen al in bed.Ik was dus als enige nog wakker. Ik zet de tv uit en doe het licht in de woonkamer uit. Snel ga ik nog naar de keuken en neem een flesje water mee naar boven. In de keuken doe ik ook het licht uit. Langzaam slof ik naar mijn kamer en zet het flesje water op mijn nachtkastje. Ik kruip onder de warme dekens en ga liggen. Even later knipper ik he tlicht in mijn kamer ook uit. Nog geen minuut later, slaap ik al.
-Snel kwam ik het lokaal binnen. Met mijn ogen zoek ik een plaats. Er was alleen nog een plaats vrij naast een jongen, die ik helemaal niet ken. Waarschijnlijk een nieuwe. Ik ga naast hem zitten en ruik vers bloed. Ik was een vampier, inderdaad. Ik kon niet weerstaan aan die geur van bloed. Ik trek mijn neus op en ruik het verse en heerlijke bloed van die jongen. Waarom kan ik het nou niet weerstaan. Tijdens de les, bedenk ik een plan. Ik moet hem ontwijken. Opeens merkte ik dat hij steeds naar me kijkt. Diep denk ik na over wat ik kan doen. Wat later hoor ik heel stil de bel gaan. Ik schrik en sta op. Snel ren ik naar mijn kluisje en open het. Ik haal wat rood sap uit mijn kluisje en drink er wat van. Ik moest toch met iets mijn dorst lessen. Iedereen dacht dat het gewoon rode bessen sap was, dat is het niet. Het is bloed. Wat moest ik anders doen, iemands bloed eruit zuigen als de hele school het ziet? Ik dacht het niet hoor. Mijn mobiel trilt in mijn zak en ik schiet in de lach. Iedereen kijkt me raar aan en ik glimlach verlegen. 'Wat doe je nou weer!' Mompel ik zacht tegen mezelf. Ik neem snel op. 'Hoii, met Liv.' zeg ik aardig. 'Liv, vanavond 19 uur!' Roept iemand door de telefoon heen. 'Oké.' Zeg ik rustig en hang op. Wat was dat nou weer?
18
