faceclean schreef:
Cameron zat op zijn nieuwe ''kamer'' in zijn nieuwe ''huis''. Tenminste, zo noemde zijn ouders het voor hem. Ze zeiden dat hij zich hier thuis ging voelen, dat hij beter gemaakt zou worden. Maar hij is helemaal niet ziek, iedereen behandelde hem als een klein kind, alsof hij een ziekte had waardoor hij zelf niks meer kon. Het enige wat er was, is dat hij stemmen hoort. Maar dat vind hij zelf niet eens zo erg, hij is dan tenminste niet alleen. Hij heeft altijd iemand, of meerdere iemanden die tegen hem praat. Hij snapt dat het voor andere misschien raar is, maar hij voelt zich fijn met zijn stemmen. Hij is niet gek, maar toch behandeld iedereen hem alsof hij dat wel is. En dat hij zich hier thuis zou voelen, alsof hij dat ooit zou kunnen. En zijn stemmen zouden hem gek maken dat hij zou moeten ontsnappen hier, maar dat zou hij nooit kunnen en nooit durven. Hij zou er alleen maar meer problemen door krijgen. Doordat hij die stemmen hoort, was hij gaan drinken, als hij dronken was hoorde hij even geen stemmen meer en was het lekker rustig in zijn hoofd. Dus hij was een beetje verslaafd geraakt aan de drank, maar alleen op de momenten dat hij even alleen wou zijn. Want ook al was er niemand in het echt bij hem, toch voelde hij zich nooit alleen met de stemmen in zijn hoofd. En dan werd hem ook nog verteld dat hij samen moet ''werken'' met een ander meisje, die hier ook is, alsof hij dit weer niet alleen aan kan.
0
0
0
0
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
18
