0
0
0
0
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Marja schreef:
verhaallijn zijn om een verhaal op te schrijven. XD
#Was mijn droom van dinsdag nacht.
Leon en ik fietsten naar huis, gewoon gezellig praten onderweg enzo. En naja, hij leek mij wel aardig.
Toen had ik NLT, maar ik moest weg. De volgende dag kreeg ik te horen dat we een enquête hadden ingevuld. Ik kreeg van Leon die enquête, dat vond ik al vrij raar, want ik heb alleen op maandag muziekles met hem. Dus naja, ik las die vragen even door en ze waren allemaal erg raar. Zo was er ook een vraag ''Hoe wil je het liefst onthoofd worden, met een tang of met een elektrische heggenschaar'' Naja, dan het liefst met zo'n elektrische heggenschaar. Dan is het maar snel voorbij zeg maar. Ik legde het formulier in mijn kluisje en ging naar mijn les. Toen ik terug kwam bij mijn kluisje was het formulier weg. Ik schrok daar wel een beetje van, want er was dus iemand in mijn kluisje geweest.
Ik zou naar huis gaan maar moest nog even naar de wc. Dus ik naar de wc en daar stonden nog een paar bitches. Die gingen weg en toen was ik dus alleen. Althans, dat dacht ik. Ik ging mijn handen wassen en toen ging het licht ineens uit. Daar schrok ik al van, maar toen kwam er iemand achter mij staan. Ik wou me omdraaien maar dat kon niet. Er werd een hand om mijn mond gedaan en ik werd meegesleurd naar een hoekje. Toen voelde ik een ijzeren tang in mijn nek. De tang was scherp en knipte door mijn huid. Ik wou gillen, maar dat ging niet. Ik wou me los rukken, maar dat ging ook niet. Het deed ongelofelijk veel pijn. Ik keek toen naar de hand die mij vast had en herkende hem. De tang ging verder, door mijn spieren, door mijn zenuwen en als laatste door mijn botten. De hand waar de tang in zat pakte mijn hoofd van mijn romp en hield hem omhoog. Een valse lach klonk er door de ruimte. Het werd zwart voor mijn ogen. Toen ineens voelde ik dat ik mijn vingers weer kon bewegen. Het werd weer licht voor mijn ogen. Ik keek om me heen en zat dat Leon voorover gebogen stond naar mij te kijken. Ik lag op de grond...
Ik ging snel zitten, voelde aan mijn hoofd en keek toen angstig om me heen. Ik ging snel staan en rende naar mijn fiets. Toen ik thuis was keek ik in de spiegel, de huid die mijn hoofd verbond met mijn romp lag los. Ik rende naar boven en deed een sjaaltje om. Zodat je het niet zag. Ook deed ik er wat pleisters op zodat de huid wat aan elkaar zat.
De volgende dag ging ik weer naar school, vol angst. Ik kwam Leon tegen, hij begroette mij en ik probeerde zo normaal mogelijk te doen, maar ik was erg bang. Ik ging naar mijn les en moest ineens erg nodig naar de wc. Ik probeerde het in te houden, maar dat kon niet, dus ik naar de wc. Het was erg rustig in de gangen, te rustig... Ik werd nog angstiger en keek even door het raampje bij de wc's. Joris, Maaike en een groepje meiden stonden daar. Toen het groepje meiden weg was, verscheen er een jongen in donkere kleding met een tang in zijn hand, de tang die ook mijn nek had doorboort. Leon pakte Joris toen Maaike -zijn vriendin- even weg keek. Hij haalde de tang erg snel door Joris zijn nek en precies op het moment dat Maaike zich omdraaide hield hij het hoofd boven de romp. Leon was onherkenbaar, maar ik herkende hem. Aan zijn handen herkende ik hem. Dezelfde handen die mijn hoofd hadden vast gehouden. Maaike gilde en gaf Leon een duw, maar hij reageerde daar niet op. Hij plaatste het hoofd van Joris weer op de romp, maar omgekeerd dan dat hij hoort. Hij lachte vals en haalde opnieuw het hoofd eraf. Hij zwaaide die nog even langs Maaike en zette het hoofd er toen op de goede manier op. Ik rende weg en zag meneer Van Den Akker (muziek leraar) zitten. Ik rende naar hem toe en vertelde wat ik net had gezien. Echter wou hij mij niet geloven. Toen zei ik dat hetzelfde gister met mij was gebeurd en ik liet het litteken zien dat onder mijn sjaaltje zat. Meneer Van Den Akker geloofde mij toen wel, en hij schrok er ook erg van. Hij liep met mij mee naar de wc's, maar er was niemand meer. Het was donker en stil. Opnieuw geloofde meneer Van Den Akker mij niet. Vol wanhoop liep ik weer naar mijn les, daar ging ik stilletjes op mijn plek zitten.
Even later kwam ik Leon tegen, hij kwam naar mij toe en ik keek hem wantrouwend aan. Maar hij merkte het niet. We praten wat en hij zei dat er iemand was die precies het omgekeerde deed bij een aantal mensen die die enquête hadden ingevuld, de mensen die hadden ingevuld dat ze met een elektrische heggenschaar wilden worden onthoofd werden met een klein tangetje onthoofd en de mensen die met een tangetje wilden worden onthoofd werden met een elektrische heggenschaar onthoofd. Ik keek hem angstig aan, omdat ik wist dat hij dat deed. Maar hij wist niet dat ik wist dat hij dat deed. Dus ik deed wat onwetend maar was ondertussen doodsbang.
verhaallijn zijn om een verhaal op te schrijven. XD
#Was mijn droom van dinsdag nacht.
Leon en ik fietsten naar huis, gewoon gezellig praten onderweg enzo. En naja, hij leek mij wel aardig.
Toen had ik NLT, maar ik moest weg. De volgende dag kreeg ik te horen dat we een enquête hadden ingevuld. Ik kreeg van Leon die enquête, dat vond ik al vrij raar, want ik heb alleen op maandag muziekles met hem. Dus naja, ik las die vragen even door en ze waren allemaal erg raar. Zo was er ook een vraag ''Hoe wil je het liefst onthoofd worden, met een tang of met een elektrische heggenschaar'' Naja, dan het liefst met zo'n elektrische heggenschaar. Dan is het maar snel voorbij zeg maar. Ik legde het formulier in mijn kluisje en ging naar mijn les. Toen ik terug kwam bij mijn kluisje was het formulier weg. Ik schrok daar wel een beetje van, want er was dus iemand in mijn kluisje geweest.
Ik zou naar huis gaan maar moest nog even naar de wc. Dus ik naar de wc en daar stonden nog een paar bitches. Die gingen weg en toen was ik dus alleen. Althans, dat dacht ik. Ik ging mijn handen wassen en toen ging het licht ineens uit. Daar schrok ik al van, maar toen kwam er iemand achter mij staan. Ik wou me omdraaien maar dat kon niet. Er werd een hand om mijn mond gedaan en ik werd meegesleurd naar een hoekje. Toen voelde ik een ijzeren tang in mijn nek. De tang was scherp en knipte door mijn huid. Ik wou gillen, maar dat ging niet. Ik wou me los rukken, maar dat ging ook niet. Het deed ongelofelijk veel pijn. Ik keek toen naar de hand die mij vast had en herkende hem. De tang ging verder, door mijn spieren, door mijn zenuwen en als laatste door mijn botten. De hand waar de tang in zat pakte mijn hoofd van mijn romp en hield hem omhoog. Een valse lach klonk er door de ruimte. Het werd zwart voor mijn ogen. Toen ineens voelde ik dat ik mijn vingers weer kon bewegen. Het werd weer licht voor mijn ogen. Ik keek om me heen en zat dat Leon voorover gebogen stond naar mij te kijken. Ik lag op de grond...
Ik ging snel zitten, voelde aan mijn hoofd en keek toen angstig om me heen. Ik ging snel staan en rende naar mijn fiets. Toen ik thuis was keek ik in de spiegel, de huid die mijn hoofd verbond met mijn romp lag los. Ik rende naar boven en deed een sjaaltje om. Zodat je het niet zag. Ook deed ik er wat pleisters op zodat de huid wat aan elkaar zat.
De volgende dag ging ik weer naar school, vol angst. Ik kwam Leon tegen, hij begroette mij en ik probeerde zo normaal mogelijk te doen, maar ik was erg bang. Ik ging naar mijn les en moest ineens erg nodig naar de wc. Ik probeerde het in te houden, maar dat kon niet, dus ik naar de wc. Het was erg rustig in de gangen, te rustig... Ik werd nog angstiger en keek even door het raampje bij de wc's. Joris, Maaike en een groepje meiden stonden daar. Toen het groepje meiden weg was, verscheen er een jongen in donkere kleding met een tang in zijn hand, de tang die ook mijn nek had doorboort. Leon pakte Joris toen Maaike -zijn vriendin- even weg keek. Hij haalde de tang erg snel door Joris zijn nek en precies op het moment dat Maaike zich omdraaide hield hij het hoofd boven de romp. Leon was onherkenbaar, maar ik herkende hem. Aan zijn handen herkende ik hem. Dezelfde handen die mijn hoofd hadden vast gehouden. Maaike gilde en gaf Leon een duw, maar hij reageerde daar niet op. Hij plaatste het hoofd van Joris weer op de romp, maar omgekeerd dan dat hij hoort. Hij lachte vals en haalde opnieuw het hoofd eraf. Hij zwaaide die nog even langs Maaike en zette het hoofd er toen op de goede manier op. Ik rende weg en zag meneer Van Den Akker (muziek leraar) zitten. Ik rende naar hem toe en vertelde wat ik net had gezien. Echter wou hij mij niet geloven. Toen zei ik dat hetzelfde gister met mij was gebeurd en ik liet het litteken zien dat onder mijn sjaaltje zat. Meneer Van Den Akker geloofde mij toen wel, en hij schrok er ook erg van. Hij liep met mij mee naar de wc's, maar er was niemand meer. Het was donker en stil. Opnieuw geloofde meneer Van Den Akker mij niet. Vol wanhoop liep ik weer naar mijn les, daar ging ik stilletjes op mijn plek zitten.
Even later kwam ik Leon tegen, hij kwam naar mij toe en ik keek hem wantrouwend aan. Maar hij merkte het niet. We praten wat en hij zei dat er iemand was die precies het omgekeerde deed bij een aantal mensen die die enquête hadden ingevuld, de mensen die hadden ingevuld dat ze met een elektrische heggenschaar wilden worden onthoofd werden met een klein tangetje onthoofd en de mensen die met een tangetje wilden worden onthoofd werden met een elektrische heggenschaar onthoofd. Ik keek hem angstig aan, omdat ik wist dat hij dat deed. Maar hij wist niet dat ik wist dat hij dat deed. Dus ik deed wat onwetend maar was ondertussen doodsbang.
20
