Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ~ Teamwork

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ik:

Sienna Pentragon ~ Ziet er 17 uit maar is in werkelijkheid veel ouder ~ Kelpie ~ Net zoals ze veel van gedaante verandert verandert haar innerlijk ook voortdurend. Ze toont nooit hoe ze zich werkelijk voelt.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Darren McMahon - well, hij ziet er in ieder geval een stuk jonger uit dan hij is. zo'n 19 jaar lijkt hij zo ongeveer wel - Vampier - Laten we dat innerlijk nog naar even houden voor wat het is

Wie begint? c:

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Zijn blik schoot langs het door de maan verlichte veld terwijl hij zich afvroeg wanneer ze zouden komen, wanneer de hel los zou breken. Het was niet bijzonder dat vampiers en kelpies uit de hele regio zich verzamelden, het was een oorlog die al eeuwen bezig was, iets waar geen einde aan kwam. Menig vampier was ervan overtuigd dat hij degene zou zijn om het andere ras uit te roeien, maar zelfs Darren was slim genoeg daar niet aan te denken. Een heel ras uitroeien was onmogelijk, zelfs al was het maar in deze regio. Je kon het niet voor elkaar krijgen en al helemaal niet alleen. Het alleen proberen was zelfmoord, zelfs voor de vampiers. Het was nacht en terwijl stervelingen nu hun bedden opzochten, leken de andere wezens die deze aarde bewoonden tot leven gewekt en gingen ze op zoek naar voedsel, dood en verderf. Ze zochten naar manieren om zich te voeden, reisden de wereld af, zorgden voor oorlogen, niets was te gek.
Zijn keel was droog, brandde als een hoogoven. Hij had behoefte aan bloed, en wat smaakte nou beter dan het bloed van kelpies? Beter had hij nooit gehad, al waren sommige stervelingen een uitzondering.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Sienna zat verscholen in de schaduw van een boom, ze was een geworden met de duisternis net zoals haar broeders en zusters. Ze hadden zich over heel het bos rond de open vlakte verspreid en zouden zo proberen de vampiers in een hinderlaag te lokken. Natuurlijk zouden er waarschijnlijk evenveel kelpies als vampiers sterven, zo ging het nu eenmaal al eeuwen. Maar ze waren vijanden en vijanden waren gedoemd met elkaar te vechten of een van hen zou moeten vertrekken en dat waren beiden groepen niet van plan. Een van hen had de gedaante aangenomen van een grote zwarte raaf en in een flits stak hij het slagveld over, dat was het teken tot aanval. Allen verlieten ze hun schuilplaats en storten zich op de vampiers. Sienna kon niet wachten tot ze haar tanden in een van hen kon zetten. Ze nam de gedaante aan van een zwarte leeuw en zocht naar haar volgende slachtoffer.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Hij zocht de omgeving af naar een teken van leven, een variatie in de roerloze duisternis. Hij hoefde niet lang te wachten, een duistere vogel met een uitzonderlijke grootte voor zijn soort schoot door de lucht, dit was het teken. Hij kon de strijdkreten al horen, vampiers en kelpies die hun slachtoffers hadden gevonden en deze van kant probeerden te maken. Hij daarentegen zocht zijn slachtoffer zorgvuldiger, als er iets was dat je niet moest doen bij kelpies was het onderschatten. Als je ze onderschatte, zou dit je duur komen te staan, je zou de prijs betalen met je leven. Hij zag een gedaante vanuit de lucht op hem afschieten, een kelpie die de vorm had aangenomen van een zeearend. Vlak voor deze bovenop hem landde en zichzelf transformeerde naar een poema, schoot hij naar voren en rolde hij zijn lichaam over de grond. Zodra zijn voeten de grond weer raakten, draaide hij zich om, kijkend naar de kelpie die was hersteld van zijn mislukte aanval en op hem af stormde. Een aanloop en een sprong waren genoeg om zichzelf over het lichaam te krijgen en alweer ontweek hij een aanval. Hij greep naar de nek van het wezen en draaide deze om, maar nam niet de tijd om te kijken hoe het lichaam veranderde naar dat van een jonge man roerloos op de grond viel.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Nadat ze de omgeving grondig gescand had veranderde ze in een slang en kronkelde tussen benen en voeten door naar een meisje dat net bezig was een van haar broeders leeg te drinken. Ze beet in haar been en zorgde zo dat er een dodelijke dosis gif in haar bloed terecht kwam, al was dat zeker niet genoeg om haar te doden, maar het leidde haar wel af. Ze greep naar haar been en dat was voor Sienna de kans om terug in een roofdier te veranderen en haar keel open te rijten. Ze dronk en at zoveel ze kon voor ze zelf te lang zou blijven stilstaan en ging toen verder naar haar volgende slachtoffer. Ze wou net de aanval inzetten op een mannelijke zwartharige vampier toen er plots een enorm bliksemflits vlakbij insloeg en de nacht nog kouder en donkerder werd dan daarvoor. Dit was niet normaal en als bij toverslag hield iedereen plots op met vechten, hoewel dit juist de perfecte gelegenheid was om iemand te doden. Sienna bevond zich ergens midden in op het slagveld en hoorde vooraan plots een ijzige gil gevolgd door andere wanhoopskreten. "Terugtrekken" klonk het langs hun kant en iedereen zette het op een lopen.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Hoewel hij de geur van het bloed nauwelijks kon weerstaan, zocht hij naar een volgend slachtoffer. Gelukkig voor hem kwam ze al naar hem toe. Een grijns verscheen op zijn gezicht terwijl hij zich schrap zette voor haar aanval. Toch kwam deze niet, nee. Hij kon iemand horen gillen, een gil die door merg en been ging. Hij kon mensen horen schreeuwen, schreeuwen van angst en wanhoop. Hij vroeg zich af of dit een list was, bleef ondanks het vele duwen staan. Hij wist niet of zijn hele lichaam verlamd was, of dat hij nieuwsgierig werd van de rennende mensen en de schreeuwen.
Hij kon helaas niet te lang blijven staan, hij zag ze. Ze kwamen op hem af met hun bloedrode ogen en hun leerachtige huid. Pas toen een van hen zijn muil opende en zijn rotte tanden liet zien, zette hij het op een rennen. Hij wist wat ze waren, al had hij ze nog nooit eerder gezien. Hij voelde ze naar zijn rug graaien, voelde hun klauwen langs zijn benen slaan in een poging hem onderuit te halen. Hij kon niks anders doen dan rennen, rennen en ontwijken. Hij sprong over lijken, ontweek klauwen en andere lichaamsdelen, alles om maar in leven te blijven.
Hij naderde het bos, een plek die hij zijn thuis kon noemen. Hij kende elk pad, elke gevallen boom, elke gebroken tak. Hij kon met zijn ogen dicht door het bos rennen maar hij hield ze open voor gevaar. Boomstammen vlogen aan hem voorbij terwijl hun takken eruit zagen alsof ze hem ieder moment vast konden grijpen, net als de klauwen van de gruwelijke wezens die hem volgden.
Hij kon zichzelf een wezen van de nacht noemen, onverschrokken, maar zelfs hij had een angst om te sterven, ook hij had zijn zwakten, ook hij kon sterven aan de hand van een demon.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Sienna zag vogels vliegen en dieren wegsprinten, zelf was het nog niet eens in haar opgekomen een andere vorm aan te nemen. Al rennende voelde ze hoe ze langzaamaan in een zwaluw veranderde en zo snel het dieper het bos in fladderde. Hoewel ze niet achterom had gekeken wist ze maar al te dat de wezens die achter hen aanzaten demonen waren. Rond het kampvuur werden al van toen ze nog maar een jongeling was verhalen vertelt over deze gruwelijke wezens. Niet dat geloofd werden, Sienna had ook nooit gelooft in monsters als demonen, maar vandaag was het tegendeel dus toch bewezen. Samen met de rest van de kelpies vluchtte ze de bergen in, daar waar alle rivieren ontsprongen. Voor ieder ander wezen zou het onmogelijk geweest zijn deze bron te bereiken, maar wanneer je in een kevertje of hagedis veranderde kon je makkelijk langs alle dunne rotsspleten tot je midden in de berg bij een grote open ruimte terecht kwam, waar iedereen samen kwam om verder overleg te plegen.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Zijn lichaam schoot tussen bomen en struiken door, takken sloegen in zijn gezicht terwijl de wind met zweepslagen de bewegingen van zijn lichaam tegenwerkte. Hij kun hun klauwen nog steeds voelen, voelde de scherpe nagels door zijn huid boren waarna hij elke keer weer zijn pas versnelde. Hij moest hoe dan ook de oude ruïnes bereiken, hij moest naar de kerk, het was de enige veilige plek om te zijn. Zoals de Kelpies hun plaatsen hadden om te schuilen voor wezens als deze, hadden de vampiers weer een andere oplossing. Demonen konden de kerken niet binnendringen, hij had het al meerdere malen meegemaakt. Hij leefde tegenwoordig zelfs in een kerk, uit voorzorg. Hij sprintte naar de ruïne van een oud godshuis, zijn oude godshuis. Hij leefde er al enkele jaren, samen met enkele anderen, maar hoe rustig het ooit was geweest, zo druk was het er nu. Hij rende door hordes demonen heen, beukte ze uit de weg en stormde de kerk in. Hij belandde met een snoekduik op de koude stenen vloer, iets waar hij met een doffe klap en wat geschud vanaf kwam en draaide zich op zijn rug. Zodra hij de demonen zag, kon hij het niet meer inhouden, een zacht gelach van opluchting dat hij het gehaald had en ergens een vleugje krankzinnigheid. Dit was krankzinnig, gestoord, maar het was waar.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Hoewel ze allen overtuigd waren dat de demonen hier niet naar binnen konden dringen schrok het geluid van krijsen en klauwen die over steen krasten hen wel af en sommigen begonnen zelfs te twijfelen over de veiligheid van deze schuilplaats. "We moeten actie ondernemen, we kunnen toch niet heel de tijd hier zitten, binnen de kortste keren zijn we uitgehongerd" riep iemand vanaf de ene kant van de groep. "Hoe dan" antwoordde een ander. Ja de grote vraag was natuurlijk hoe ze die demonen konden verslaan. "Je kent de legendes" sprak een van de oudere kelpies. "Het kwaad kan alleen bestreden worden door samenwerking met het ander kwaad". "Dat nooit. We gaan echt niet met die vampiersnobs samenwerken" riep Sienna die zich niet in haar trots wou laten krenken. "Dan verhonger ik liever"

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Toen zijn ietwat hysterische gelach was opgehouden, hoorde hij pas hoe druk men in de weer was met het weghouden van de demonen. 'We kunnen hier niet eeuwen blijven wachten,' hoorde hij een vrouwenstem roepen.
'We moeten wel, tenzij jij een beter idee hebt,' riep een man.
'Zout, ijzer en heilig water, zo kunnen we de grenzen verbreden,' riep de vrouw terug.
'Ik weet niet waar jij mee bezig bent, maar wij kunnen ook niet bepaald tegen heilig water, en ik denk niet dat we die demonen eeuwig buiten kunnen houden met een laagje zout en een beetje ijzer,' riep Darren uiteindelijk, gefrustreerd door het geroep en geschreeuw waarin de menigte losbarstte.
'Wil je soms dood gaan van de dorst?' riep de een, 'lever jezelf maar uit aan de demonen, dan gaan wij er wel vandoor als ze jouw botten afkluiven,' riep de ander. Men raakte steeds dieper in de discussie verstrikt, tot het meer begon te lijken op een ruzie. Een zucht verliet zijn mond terwijl hij langzaam rechtop ging zitten. Hij kon de demonen zien, ze staarden hem aan terwijl ze wegliepen. Maar zelfs hij wist dat ze terug zouden komen, misschien waren ze zelfs nooit weggeweest. Misschien hadden ze zich verscholen achter bomen en struiken, wachtend op een onwetende vampier.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De krassende geluiden werden stiller en verdwenen uiteindelijk. Ze waren tijdelijk teruggetrokken, of misschien lagen ze gewoon in een valstrik te wachten tot een van hen kwam kijken. "Het lot heeft beslist, we zullen de vampiers een brief sturen, met daarin een tijdelijk verbond van onze twee rassen" Er waren veel afkeurende geluiden hoorbaar, maar toch was dit echt de enige mogelijke oplossing. De brief werd geschreven en nu zou het lot een willekeurige kelpie kiezen die hem zou moeten afleveren. Dit werd gedaan door de aloude geesten op te roepen en hen te vragen een uitverkorene te zoeken en deze te beschermen tijdens zijn of haar zoektocht naar de vampiers. Natuurlijk was die kelpie Sienna, terwijl zij waarschijnlijk nog het meest tegen heel deze samenwerking in was, maar zich verzetten was onmogelijk. De geesten hadden gesproken en hun wil zou geschiedde. Ze nam de brief met tegenzin aan en begon waar aan haar weg uit de grot. Buiten leek de kust op het eerste zicht veilig maar toch zou ze niets aan het toeval overlaten. Ze veranderde in een merel, nam de brief in haar bek en vloog hoog de lucht in zodat ze een goed zicht had op de gehele omgeving. Ze kende de schuilplaats van de vampiers niet, anders zou het geen schuilplaats zijn, maar als zij net zo'n hevige discussie als hen hadden zou ze hen normaal wel op haar gehoor moeten kunnen vinden. Zo kwam ze na een tijdje uit bij een oude kerk, nam hij menselijke gedaante aan en klopte op de grote houten deur.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld