0
0
0
0
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Brainwashed schreef:
Mijn verhaal gaat over Sophia en Britt. Twee totaal verschillende meisjes die al acht jaar lang beste vriendinnen zijn. Na een tijdje veranderd er echter iets tussen de twee en wordt Sophia buitengesloten door Britt en haar 'nieuwe' vriendinnen. Spannend he?!?! Lees mijn verhaal maar om te weten hoe het verder gaat! (:
Hoofdstuk 1, een erg populair type
Ik zit op mijn vaste plek, achterin de klas, met Britt naast me. Voor het bord staat de economie docente, van der Zee, geanimeerd uit te leggen terwijl ze van de ene kant van het lokaal, naar de andere loopt. Hoe hard van der Zee ook haar best doet om de aandacht van de klas bij de les te houden, het gesprek tussen mij en Britt gaat niét over de torenhoge stijging van de inflatie. Ons gesprek, of beter gezegd; Britts gesprek, aangezien zij praat en ik met een half oor luister, gaat over de wilde zaterdag van Britt. Een zaterdagnacht waar ik niet bij was en die Britt detail voor detail aan me vertelt. Dit is al het tweede lesuur dat ze gebruikt om me bij te praten.
"... dus hij vroeg of ik met hem mee naar zijn huis wilde. Waar woon je dan, vroeg ik, ik ga natuurlijk niet in een of ander krot in Hilversum Noord slapen. Ik zat hem natuurlijk te dollen want ik ben niet helemaal..-'
Op een doordringende fluistertoon praat ze tegen me, met haar hand voor haar mond, zodat van der Zee niet ziet dat ze praat, en haar blik op het bord gericht. Ik dóé alsof ik luister en knik en mompel wat onverstaanbaars op willekeurige momenten, maar eigenlijk ben ik meer geïnteresseerd in het verhaal van de economie docente. Britt komt zo vaak met stoere verhalen over de dagen of nachten die ze met haar 'andere' vriendin doorbrengt, dat ik er allang mijn buik vol van heb.
Toch blijf ik heel geïnteresseerd reageren bij het horen van haar belevenissen. Waarschijnlijk omdat ik bang ben dat Britt me anders zal laten vallen, net als ze heeft gedaan bij al haar vorige vriendinnen.
Ondanks onze verschillende karakters zijn we namelijk al acht jaar lang hele goede vriendinnen en ik zou niet weten wat ik zonder de spontane, altijd vrolijke Britt moet.
Het probleem is alleen dat Britt steeds meer veranderd. Sinds een oude vriendin van haar, Beau, weer contact met haar opnam, om precies te zijn.
"Kimberly, een vriendin van Beau, nam ons dus mee naar het huis van Thijs en dat was echt lachen. Er waren daar nog vijf vrienden van hem en wij drieën dus en we hebben daar.."
Een harde bel die het einde van de les en tegelijkertijd het begin van onze vrijheid aankondigt, onderbreekt haar verhaal. Om ervoor te zorgen dat Britt onze vrije middag niet gaat gebruiken om haar verhaal af te maken, glimlach ik liefjes naar haar en sluit haar verhaal af met de woorden; "Dus je hebt het naar je zin gehad? Mooi!"
Zij knikt en steekt haar duim op, terwijl ze ondertussen haar spullen bij elkaar pakt. "Ja," antwoordt ze en ze stapt meteen over op een ander onderwerp; missie geslaagd dus. "Wat gaan we vandaag doen, Fietje? De stad in?"
Ik knik. "Lunchen bij de Bagels of zo. We zien wel, toch?"
Ze glimlacht naar me en knijpt zachtjes in mijn hand. "Gezellig! Hewt is al zo lang geleden dat we zijn gaan lunchen samen!"
Het is sowieso allang geleden dat we überhaupt iets hebben afgesproken, maar dat zeg ik niet tegen haar.
_________________
Verder? Zet het even in je reactie als ik je moet mailen als ik ben verdergegaan!
Mijn verhaal gaat over Sophia en Britt. Twee totaal verschillende meisjes die al acht jaar lang beste vriendinnen zijn. Na een tijdje veranderd er echter iets tussen de twee en wordt Sophia buitengesloten door Britt en haar 'nieuwe' vriendinnen. Spannend he?!?! Lees mijn verhaal maar om te weten hoe het verder gaat! (:
Hoofdstuk 1, een erg populair type
Ik zit op mijn vaste plek, achterin de klas, met Britt naast me. Voor het bord staat de economie docente, van der Zee, geanimeerd uit te leggen terwijl ze van de ene kant van het lokaal, naar de andere loopt. Hoe hard van der Zee ook haar best doet om de aandacht van de klas bij de les te houden, het gesprek tussen mij en Britt gaat niét over de torenhoge stijging van de inflatie. Ons gesprek, of beter gezegd; Britts gesprek, aangezien zij praat en ik met een half oor luister, gaat over de wilde zaterdag van Britt. Een zaterdagnacht waar ik niet bij was en die Britt detail voor detail aan me vertelt. Dit is al het tweede lesuur dat ze gebruikt om me bij te praten.
"... dus hij vroeg of ik met hem mee naar zijn huis wilde. Waar woon je dan, vroeg ik, ik ga natuurlijk niet in een of ander krot in Hilversum Noord slapen. Ik zat hem natuurlijk te dollen want ik ben niet helemaal..-'
Op een doordringende fluistertoon praat ze tegen me, met haar hand voor haar mond, zodat van der Zee niet ziet dat ze praat, en haar blik op het bord gericht. Ik dóé alsof ik luister en knik en mompel wat onverstaanbaars op willekeurige momenten, maar eigenlijk ben ik meer geïnteresseerd in het verhaal van de economie docente. Britt komt zo vaak met stoere verhalen over de dagen of nachten die ze met haar 'andere' vriendin doorbrengt, dat ik er allang mijn buik vol van heb.
Toch blijf ik heel geïnteresseerd reageren bij het horen van haar belevenissen. Waarschijnlijk omdat ik bang ben dat Britt me anders zal laten vallen, net als ze heeft gedaan bij al haar vorige vriendinnen.
Ondanks onze verschillende karakters zijn we namelijk al acht jaar lang hele goede vriendinnen en ik zou niet weten wat ik zonder de spontane, altijd vrolijke Britt moet.
Het probleem is alleen dat Britt steeds meer veranderd. Sinds een oude vriendin van haar, Beau, weer contact met haar opnam, om precies te zijn.
"Kimberly, een vriendin van Beau, nam ons dus mee naar het huis van Thijs en dat was echt lachen. Er waren daar nog vijf vrienden van hem en wij drieën dus en we hebben daar.."
Een harde bel die het einde van de les en tegelijkertijd het begin van onze vrijheid aankondigt, onderbreekt haar verhaal. Om ervoor te zorgen dat Britt onze vrije middag niet gaat gebruiken om haar verhaal af te maken, glimlach ik liefjes naar haar en sluit haar verhaal af met de woorden; "Dus je hebt het naar je zin gehad? Mooi!"
Zij knikt en steekt haar duim op, terwijl ze ondertussen haar spullen bij elkaar pakt. "Ja," antwoordt ze en ze stapt meteen over op een ander onderwerp; missie geslaagd dus. "Wat gaan we vandaag doen, Fietje? De stad in?"
Ik knik. "Lunchen bij de Bagels of zo. We zien wel, toch?"
Ze glimlacht naar me en knijpt zachtjes in mijn hand. "Gezellig! Hewt is al zo lang geleden dat we zijn gaan lunchen samen!"
Het is sowieso allang geleden dat we überhaupt iets hebben afgesproken, maar dat zeg ik niet tegen haar.
_________________
Verder? Zet het even in je reactie als ik je moet mailen als ik ben verdergegaan!
18