0
0
0
0
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Brainwashed schreef:
Dit is mijn verhaal, geschreven en bedacht door Brainwashed alias Iris.
Mijn verhaal 'Murder to Excellence' gaat over twee jonge vrouwen, Susan van der Horst, 22 jaar oud, nieuw bij de politie in 't Gooi, en Roseiyn Estevez, 18 jaar oud, ze woont samen met haar moeder en haar 6 jarige zusje Louella, in Hilversum.
Ik sta altijd open voor tips etc., dus als je iets opvalt, irriteert en zo, zet het gerust in je reactie! Als je wil dat ik je mail als ik verder ben gegaan, moet je het even in je reactie zetten!
-
Wat maakt iemand een moordenaar? Wat zorgt ervoor dat een persoon die in het dagelijkse leven normaal functioneert in de maatschappij, de trekker overhaalt en iemand van het leven berooft. Zonder twijfel. Zonder ook maar een greintje medelijden. Gewoon.
Schieten.
Wat zorgt ervoor dat ik, als jonge, onafhankelijke vrouw, de bevelen opvolg van een man die zichzelf El Vencedor noemt, iemand die ik niet ken. Ik heb zelfs geen flauw idee hoe zijn stem klinkt, laat staan hoe hij eruit ziet.
Wat maakt mij zoals ik ben? Wat zorgt ervoor dat ik willoos de bevelen opvolg die deze mysterieuze man voor mij achterlaat? Wat maakt mij een gewetenloze moordenares?
Een sloffend geluid laat me opschrikken uit mijn gedachten en even blijf ik, verstijfd van angst, midden in de ruimte staan. Mijn ogen heb ik dichtgeknepen en ik durf geen adem meer te halen. Het sloffende geluid komt dichterbij, en ik weet dat hij richting de woonkamer loopt. Ik weet dat hij over minder dan een paar seconden deze deur zal openduwen, zich niet bewust wat de gevolgen van zijn actie zullen zijn. Zich niet bewust van mijn aanwezigheid.
Ik beweeg me richting de zijkant van de kamer als ik hoor dat de man stil blijft staan voor de deur. Ik probeer niet meer na te denken. Ik wil niet twijfelen, niet zenuwachtig worden en vooral geen medelijden krijgen. In plaats daarvan ben ik volledig gefocust op de deur. En die gaat op dit moment krakend open.
Plotseling baadt de kamer in het licht en zie ik de man, die zich geeuwend uitrekt en in zijn badjas de kamer binnenloopt. Mijn handen omklemmen het pistool en mijn vinger ligt al losjes op de trekker. Als ik een stap naar voren doe om te voorkomen dat mijn schot mist, draait de man zich om. Zijn net zo ontspannen gezicht straalt een en al doodsangst uit als hij het pistool in mijn handen ziet.
"Nee... nee." Met grote ogen zet hij een stap achteruit, waarschijnlijk in de hoop dat ik hem laat gaan. Maar dat kan ik niet. Ik wend mijn blik af en... Schiet.
-
Verder? + tipsss?
Dit is mijn verhaal, geschreven en bedacht door Brainwashed alias Iris.
Mijn verhaal 'Murder to Excellence' gaat over twee jonge vrouwen, Susan van der Horst, 22 jaar oud, nieuw bij de politie in 't Gooi, en Roseiyn Estevez, 18 jaar oud, ze woont samen met haar moeder en haar 6 jarige zusje Louella, in Hilversum.
Ik sta altijd open voor tips etc., dus als je iets opvalt, irriteert en zo, zet het gerust in je reactie! Als je wil dat ik je mail als ik verder ben gegaan, moet je het even in je reactie zetten!
-
Wat maakt iemand een moordenaar? Wat zorgt ervoor dat een persoon die in het dagelijkse leven normaal functioneert in de maatschappij, de trekker overhaalt en iemand van het leven berooft. Zonder twijfel. Zonder ook maar een greintje medelijden. Gewoon.
Schieten.
Wat zorgt ervoor dat ik, als jonge, onafhankelijke vrouw, de bevelen opvolg van een man die zichzelf El Vencedor noemt, iemand die ik niet ken. Ik heb zelfs geen flauw idee hoe zijn stem klinkt, laat staan hoe hij eruit ziet.
Wat maakt mij zoals ik ben? Wat zorgt ervoor dat ik willoos de bevelen opvolg die deze mysterieuze man voor mij achterlaat? Wat maakt mij een gewetenloze moordenares?
Een sloffend geluid laat me opschrikken uit mijn gedachten en even blijf ik, verstijfd van angst, midden in de ruimte staan. Mijn ogen heb ik dichtgeknepen en ik durf geen adem meer te halen. Het sloffende geluid komt dichterbij, en ik weet dat hij richting de woonkamer loopt. Ik weet dat hij over minder dan een paar seconden deze deur zal openduwen, zich niet bewust wat de gevolgen van zijn actie zullen zijn. Zich niet bewust van mijn aanwezigheid.
Ik beweeg me richting de zijkant van de kamer als ik hoor dat de man stil blijft staan voor de deur. Ik probeer niet meer na te denken. Ik wil niet twijfelen, niet zenuwachtig worden en vooral geen medelijden krijgen. In plaats daarvan ben ik volledig gefocust op de deur. En die gaat op dit moment krakend open.
Plotseling baadt de kamer in het licht en zie ik de man, die zich geeuwend uitrekt en in zijn badjas de kamer binnenloopt. Mijn handen omklemmen het pistool en mijn vinger ligt al losjes op de trekker. Als ik een stap naar voren doe om te voorkomen dat mijn schot mist, draait de man zich om. Zijn net zo ontspannen gezicht straalt een en al doodsangst uit als hij het pistool in mijn handen ziet.
"Nee... nee." Met grote ogen zet hij een stap achteruit, waarschijnlijk in de hoop dat ik hem laat gaan. Maar dat kan ik niet. Ik wend mijn blik af en... Schiet.
-
Verder? + tipsss?
18