Iemand een orpg? - Forum - Virtual Popstar

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Ik verveel me te pletter, dus wil iemand een orpg? Ik doe het liefst een dude en een fantasy verhaallijn.

Anoniem
Internationale ster

xLeah schreef:
Hoe schrijf je?

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:

xLeah schreef:
Hoe schrijf je?

Matthew voelde hoe zijn rug begon te klagen, zoals elke keer na een lange dag werken. Het hield niet op, overdag de pijn van het werk, 's nachts de pijn van zijn gammele bed. Nee, het zat hem niet mee qua de toestand van zijn rug. Hoewel hij vaak genoeg geld opzij zette voor iets speciaals, al was het maar een extra stuk brood, werd een groot deel ingenomen voor belasting. De adel moest alles innemen wat hij bezat. Landheren moesten geld innen, om nog rijker te worden. Ze beroofden hardwerkende mensen van hun zuur verdiende geld. En wat kreeg hij ervoor terug? Hij kreeg niks, geen munt, geen dankjewel, niks. Het vermoeide hem iedere dag, het feit dat hij aan het einde van de week zijn geld weer zou kwijtraken. Al zuchtend liet hij zijn vermoeide lichaam op een bankje vallen, niet denkend aan het feit dat hij die weer zou af moeten staan aan de eerstvolgende man of vrouw van adel die zijn plaats in wou nemen. Hij had er geen zin meer in, alles afstaan aan degene die alles al hebben. Alles weggeven aan men die het al beter had. Zijn vingers wreven over zijn slapen, in de hoop de pijn en warrigheid in zijn hoofd te temmen, maar het bleef wild als altijd.
Hij keek naar de zee, naar de boten die in het rustig kabbelende water dreven. Het was vast prachtig weer om de zeilen te hijsen en te vertrekken naar een andere plek, een plaats waar alles vergeten werd. Een plaats waar zijn geld er niet toe deed. Maar toch, het zou er altijd toe doen. Ze zouden altijd eerst naar de inhoud van zijn zakken kijken voor ze keken naar wie hij was. Zo ging het altijd, zo draaide het leven.
Hij kon het water horen klotsen tegen de wal, voelde de wind door zijn haren strelen, rook de zilte lucht. Het was iets wat hem tot rust bracht, maar tegelijkertijd deed verlangen naar een andere plaats, een ander leven. Hij vroeg zich af hoe het was om boten te besturen, in plaats van ze te maken. Om te varen over zeeën, in plaats van naar een te staren. Hij vroeg zich af hoe hij zou zijn, als alles anders was.

Anoniem
Internationale ster

xLeah schreef:

Laryanue schreef:

xLeah schreef:
Hoe schrijf je?

Matthew voelde hoe zijn rug begon te klagen, zoals elke keer na een lange dag werken. Het hield niet op, overdag de pijn van het werk, 's nachts de pijn van zijn gammele bed. Nee, het zat hem niet mee qua de toestand van zijn rug. Hoewel hij vaak genoeg geld opzij zette voor iets speciaals, al was het maar een extra stuk brood, werd een groot deel ingenomen voor belasting. De adel moest alles innemen wat hij bezat. Landheren moesten geld innen, om nog rijker te worden. Ze beroofden hardwerkende mensen van hun zuur verdiende geld. En wat kreeg hij ervoor terug? Hij kreeg niks, geen munt, geen dankjewel, niks. Het vermoeide hem iedere dag, het feit dat hij aan het einde van de week zijn geld weer zou kwijtraken. Al zuchtend liet hij zijn vermoeide lichaam op een bankje vallen, niet denkend aan het feit dat hij die weer zou af moeten staan aan de eerstvolgende man of vrouw van adel die zijn plaats in wou nemen. Hij had er geen zin meer in, alles afstaan aan degene die alles al hebben. Alles weggeven aan men die het al beter had. Zijn vingers wreven over zijn slapen, in de hoop de pijn en warrigheid in zijn hoofd te temmen, maar het bleef wild als altijd.
Hij keek naar de zee, naar de boten die in het rustig kabbelende water dreven. Het was vast prachtig weer om de zeilen te hijsen en te vertrekken naar een andere plek, een plaats waar alles vergeten werd. Een plaats waar zijn geld er niet toe deed. Maar toch, het zou er altijd toe doen. Ze zouden altijd eerst naar de inhoud van zijn zakken kijken voor ze keken naar wie hij was. Zo ging het altijd, zo draaide het leven.
Hij kon het water horen klotsen tegen de wal, voelde de wind door zijn haren strelen, rook de zilte lucht. Het was iets wat hem tot rust bracht, maar tegelijkertijd deed verlangen naar een andere plaats, een ander leven. Hij vroeg zich af hoe het was om boten te besturen, in plaats van ze te maken. Om te varen over zeeën, in plaats van naar een te staren. Hij vroeg zich af hoe hij zou zijn, als alles anders was.

hmm..

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:

veertje455 schreef:
Ik wil wel ik verveel me

Ik mail je.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
hh

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Ik wil wel c: