Dauntless schreef: Blake had geen tijd om te trainen of met basket bezig te zijn. Hij moest gewoon proberen te overleven. Ze hadden met duizenden in een boot gezeten toen een mannenstem hen meedeelde wat hen te wachten stond. Blake was nog half verdoofd en kon het feit dat er gevochten ging worden op leven en dood nog niet goed bevatte. Het duurde een tijdje voor het volledig was doorgedrongen en sloeg toen in als een bom. Het vrachtschip ging open en Blake nam de gedaante van een vogel aan en vloog het oerwoud in, hij moest zo ver mogelijk van de rest vandaan geraken.
de volgende dag liep ik weer langs het pleintje, waar de jongen weer aan het trainen was, hij keek me aan en ik liep haastig door met een kop als een boei. het begon te regenen en iedereen moest weer naar binnen. eenmaal binnen was ik helemaal omsingelt door tientallen mensen. zowel oud als jong. ik voel een trap in mn rug, ik keek om het was de jongen...
Dauntless schreef: Blake had zich schuilgehouden in de bomen en enkel s'nachts had hij zijn menselijke gedaante aangenomen omdat hij onmogelijk een hele dag niet zijn eigen gedaante kon hebben. Het feit dat hij in een boom had moeten slapen had er voor gezorgd dat hij enorm veel last had van spierpijn, maar daar kon hij niet aan denken in een situatie als deze. Hij moest voedsel en water vinden en snel.
ik loop door het bos, opzoek naar eten. ik ga van de ene boom naar de ander. maar eten is er niet, daar zie ik fruit in een boom hangen alleen ik kan er niet bij. als ik achterom kijk zie ik de jongen weer, hij slaapt in een boom zal ik hem wakker maken?
Dauntless schreef: Blake was al wakker ______________________ Blake wreef zijn ogen uit en staarde recht in die van een ander meisje. Wat moest hij doen, haar doden, dat was wel de bedoeling. "Maak dat je wegkomt" siste hij. Hij gaf haar een kans, één kans om haar leven te redden, anders zou hij doen wat van hem verwacht werd.
ik voel het verdriet in mn ogen, ben ik nu dan echt alleen. niemand om me te helpen.. 'ik bedoelde het alleen maar goed..' zeg ik met een zachte piepstem.
Dauntless schreef: "Hoe bedoel je, het maakt niet uit of je goed of slecht bent, je zit hier net als ik en er kan er maar eentje overleven" zei hij en keek haar niet-begrijpend aan.