Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

orpg w/ Dauntless

Ivibivi
Karaoke-ster

ivibivi schreef:
Niet reageren als je geen Dauntless bent ^^

Diana/ bff met / aardig/ enthousiast/ flapuit/
Danny/ Mysterieus/ Stil/ Denkt altijd na voor hij iets zegt/

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Laurel ~ 16 ~ Altijd vrolijk, zorgzaam, soms naïf, sociaal

Sebastian ~ lijkt 17 ~ mysterieus, toont nooit zijn ware emoties, zwaar verleden ~ kelpie

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Laurel zat naast Diana in een auto die hen thuis was komen oppikken op weg naar hun nieuwe school. Een schoolbeurs, daar had ze enkel maar over kunnen dromen zeker omdat ze nu niet bepaald een bolleboos was. Ze kon haar handen niet stil houden en zat heel de tijd met haar haar te frullen gewoon omdat ze zo zenuwachtig was. Ze reden over een verlaten weg een bos door en de auto stopte voor een grote ijzeren poort. "We zijn er" zei ze opgetogen.

Sebastian wandelde samen met de directeur naar de inkomhal van de school. Het was de eerste keer dat hij een leerling onder zijn hoede moest nemen, want een kelpie werd je niet zomaar, daarvoor moest er een bepaald gen in je dna zitten en blijkbaar had dit meisje genaamd Diana dat gen in zich. Het zou wel leuk zijn om er eindelijk nog eens een kelpie bij te hebben, want momenteel was hij de enige op heel de school.

Ivibivi
Karaoke-ster

ivibivi schreef:
Diana stapte opgewonden uit de auto. De school leek zo, zo raar, zo grijs, zo filmachtig. Laurel keek haar aan met hetzelfde gezicht dat Diana trok, en ze wist dat zij hetzelfde dacht. Diana sloeg haar bruine haar naar achter. De autochaffeur reed zonder iets te zeggen weg. 'Nouja, wat moeten wij nu? Hij zet ons hier af, en dan gaat ie weer weg!" zei Diana verontwaardigd. 'Wat moeten wij hier in godsnaam beginnen?"

Danny kijkt om zich heen. Hij was op school. De directeur was net hun klas ingegaan, om Sebastian mee te nemen. Hij had geen idee waarom. Toen hij naar buiten staarde zag hij twee meisjes bij het hek staan. Hij lachte. Zouden ze nieuw zjin? Goh, dat word nog leuk, dacht hij

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Laurel zeulde haar koffers mee naar een bosweggetje dat het domein opging. "Ik denk dat we dit best afwandelen" zei ze en trok haar koffers verder. "Weetje ik kan echt nog altijd niet geloven dat we die beurs gekregen hebben, al is het wel jammer dat er geen bezoekdagen ofzo zijn en we moeten wachten tot de vakantie willen we onze ouders echt terugzien" voegde ze erbij toe want daar had de school op gestaan. Laurel had een hele grote familie, thuis waren ze met acht wat betekende dat ze vijf broers en zussen had.

"Waar is Danny" vroeg meneer Thompson terwijl ze stonden te wachten. "Hij zou toch moeten weten dat zijn leerling er ook aankomt." "Wacht ik haal hem wel snel" was Sebastians antwoord en hij rende naar de klas waar hij aanklopte en rechtstreeks naar Danny ging. "Je bent toch niet vergeten dat er twee meisjes komen he, en eentje bij jou hoort."

Ivibivi
Karaoke-ster

ivibivi schreef:
Diana knikte. 'Ik zou inderdaad ook harstikke graag mijn familie weer zien. Maarja, ik denk dat het hier wel leuk word, behalve dan dat er geen bezoekdagen zijn. Het is veel te ver om alleen in de weekenden weer naar huis te reizen, en weer terug. Dan komen we aan, en kunnen we gelijk weer aan onze reis terug beginnen," grinnikte Diana

Danny keek Sebastian raar aan. Welke meisjes? Dacht hij. 'Waar heb je het over?" 'Jezus man, denk effe na, die twee meisjes die hier heen zouden komen," zei hij kwaad fluisterend, zodat niet de hele klas mee kon luisteren. Plotseling wist Danny het weer. Hij stond op, en ging mee met Sebastian

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Laurel kwam aan bij een grote houten deur die openstond zodat leerlingen makkelijk naar buiten en binnen konden wandelen. De inkomhal leek op die van een oud kasteel en was bijna volledig uitgestorven op drie mannen na. Laurel richtte zich op de oudste man die waarschijnlijk de directeur moest zijn. "Goeiedag meneer, ik ben Laurel Pentragon en dit is mijn vriendin Dianna." Ze wou nog verder vertellen, maar de directeur stak beleefd zijn hand op. "Ik weet wie jullie zijn anders had ik jullie geen schoolbeurs toegestuurd, mijn naam is meneer Thompson, maar dat is niet zo van belang, wie belangrijker zijn, zijn deze twee heren" zei hij en keek Danny en Sebastian aan. "Zij zullen jullie in deze school rondleiden en helpen, waar kan zodat jullie niet helemaal verloren lopen."

Terwijl meneer Thompson zijn uitleg deed nam Sebastian de twee meisjes in zich op. Hij wist meteen dat het meisje met het bruine haar de nieuwe kelpie zou worden. Hij had al eerder in een map mogen kijken waar haar persoonlijke gegevens instonden en andere informatie die handig zou zijn om haar voor hem te winnen.

Ivibivi
Karaoke-ster

ivibivi schreef:
Diana bekeek de jongens, en de directeur. Ze waren best vreemd. Hmmm, misschien waren alle mensen in deze stad wel zo? dacht ze. Maar ze zag, dat Laurel net zo keek, als zij had gedaan. Diana luisterde naar de directeur. Dus die jongens zouden ze rondleiden. 'Ik denk dat we dat hard nodig zullen hebben," grinnikte ik. Laurel naast haar lachte ook. Bij de jongens kon er niets anders dan een simpele glimlach vanaf.

Danny bekeek de twee meisjes, die hij zou rondleiden. Hij vroeg zich af, hoe ze zouden reageren, nadat ze alles hadden gezien. Er was ook zoveel te zien. Maar voorlopig deden ze het rustig, ze werden natuurlijk op de proef gesteld. Hij moest bijna grinniken om het idee, dat ze op de proef werden gesteld. Wat voor dingen zouden deze meisjes moeten doorstaan? vroeg hij zich af. Hij liet het er maar bij. Hij wist dat hij dat toch wel snel te weten zou komen...

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Ok dan laat ik jullie alleen. Ik heb nog genoeg werk te doen" zei meneer Thompson en verdween in een van de vele gangen. Sebastian wandelde naar Diana uit en stak zijn hand uit. "Hey, ik ben Sebastian, ik stel voor dat we misschien eerst naar jullie kamer gaan zodat jullie je koffers daar kunnen zetten en kunnen uitpakken" zei hij, nam enkele koffers en ging hen voor de trap op naar kamer 108. "We dachten wel dat jullie het leuk zouden vinden om samen te liggen." zei hij en gaf Diana de sleutel. "Aan jullie de eer om de deur te openen."

Laurel was blij dat er wat van haar koffers werden overgenomen en volgde de rest naar boven. Ze staarde naar de deur van hun kamer waar een klein bordje met hun namen op hing. Ze kon niet wachten om te zien wat er achter die deur lag en staarde nieuwsgierig naar Diana en de sleutel.

Ivibivi
Karaoke-ster

ivibivi schreef:
Diana nam de sleutel aan. Langzaam bracht ze de sleutel naar het sleutelgat. De deur maakte een piepend geluid, en ging toen open. Diana keek de kamer door. Wat een... vreemde kamer was dit zeg, vond ze. De jongens zetten hun koffers op de grond. 'Welkom in jullie kamer."

Danny grinnikte om de blik die hij kon zien op de ogen van Diana en Laurel. In deze kamer zou veel gebeuren. Heel erg veel. Diana en Laurel liepen door de kamer. De vloer kraakte, en er was een stoffig raam, met lichte gordijnen, waar het licht van de ondergaande zon scheen. Hij hield van de zonondergang. Dan gebeurde er leuke dingen op hun school. Jammer dat Diana en Laurel het zouden missen, dacht hij

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Laurel moest niezen toen ze haar koffer op een van de bedden liet neervallen en er daardoor voor zorgde dat er een grote hoeveelheid stof de lucht in dwarrelde. "Weet je het is een grote kamer en we leuken het wel op" zei ze glimlachend tegen Diana. "Dat mag toch?" vroeg ze daarna aan de jongens. Ze leunde even uit het raam, zonsondergang. Eigenlijk vond ze de nacht nog steeds eng, alles leek enger in het donker, onbekender. Daarom dat ze nog genoot van de laatste zonnestralen.

"Tuurlijk, jullie mogen je kamer zelfs schilderen als jullie dat willen er is verf genoeg, jammer genoeg is er niet veel tijd meer om uit te pakken, want het eten zal nu wel ongeveer klaar zijn en de kantine blijft niet zo lang open, straks is er nog genoeg tijd en dan kunnen jullie ook eens met de anderen kennis maken."

Ivibivi
Karaoke-ster

ivibivi schreef:

Diana had besloten samen met Laurel, dat ze straks alles uit gingen pakken en opleuken, maar eerst wat eten. Ze hadden allebei ontzettende honger gekregen, en ze liepen de krakende trap weer af, naar de kantine. Diana zag dat Laurel wat nerveus keek, toen ze beneden kwam voor Diana. Zij zag het ook toen ze beneden kwam. Ze werden bekeken alsof ze een bezienswaardigheid waren. Diana vond het altijd leuk als ze werd nagestaard, maar dit was anders... Alsof die blikken niet goed waren bedoelt...

Danny was samen met Sebastian naar beneden gegaan. Maar niet naar de kantine waar de meisjes heen zouden gaan. Naar de kelder. Het was lang geleden dat hij daar was geweest. In de kelder werd er namelijk vergadert over nieuwkomers. En deze keer, zou het een leuk gesprek worden, dacht hij grijnzend.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Laurel nam een dienblad en ging eten halen. Het was vandaag spaghetti en eigenlijk zag het er best lekker uit al kreeg ze gewoon de kriebels van al die starende blikken en bedierf dat haar honger wel een beetje. "Laten we maar bij wat andere mensen zitten" zei ze fluisterend tegen Diana en ze wandelde naar een tafeltje waar nog twee stoelen vrij waren. "Mogen we er nog bij" vroeg Laurel vriendelijk en een van de meisjes die er al zat knikte zonder ook maar van haar bord spaghetti op te kijken.

Sebastian had best medelijden met de andere kinderen. Altijd als er nieuwkomers waren moest iedereen gewoon mensenvoedsel eten en werd er s'nachts voor echt voedsel gezorgd. Hij was blij dat hij beneden tijdens de vergadering een groot stuk rauwe biefstuk kreeg, al ging het niet enkel om het eten natuurlijk. De directeur samen met de rest van de leerkrachten en enkele belangrijke leerlingen zaten al te wachten toen hij en Danny plaatsnamen op een stoel. "Ok Laurel en Diana, hoe lang denken jullie dat dit ongeveer gaat duren" begon de directeur.

Ivibivi
Karaoke-ster

ivibivi schreef:
Diana nam plaats aan de tafel, naast haar vriendin. Het eten zag er best lekker uit, dacht Diana, terwijl ze voorzichtig een hap nam. Ze keek om zich heen, om de rest van de leerlingen te bekijken. Ze waren allemaal maar wat aan het prutsen met het eten. Zouden ze het wel lekker vinden? vroeg ze zich af. Laurel in elk geval wel, zag Diana toen ze even naast zich keek. Het was zo stil bij hun aan tafel. Zou zíj dan maar een gesprek beginnen? dacht ze. Ach, waarom ook niet? 'Eh, hoe bevalt het jullie hier?' vroeg ze daarom maar in het algemeen. 'Het is hier prima,' antwoorde een meisje, zonder haar blik van haar eten te wendne.

'Ik geloof dat ze zich pas thuis zullen voelen als ze een gezellige sfeer rond zich hebben. Ze zijn zelf namelijk ontzettend vrolijk, maar dat gaat niet lang duren als ze zich niet op hun gemak voelen,' zei Danny. De andere aan de tafel, begonnen te mopperen. 'Dat hebben wij weer! Moeten wij ons weer helemaal gaan aanpassen,' sprak iemand. 'Dat is het wel waard,' zei de directeur. 'Dat is het wel waard...'

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld