0
0
0
0
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Joelley schreef:
Ja, sowieso snappen jullie het niet omdat het het begin van hoofdstuk 4 is van een fanfic xd Maar ik bedoel zeg maar of het te volgen valt. Gaat het te snel ofso.
'Zie ik daar soms twee tortelduifjes?', zei Harry. Ik voelde hoe mijn wangen begonnen te gloeien. Zayn was gewoon lief voor me. Niks liefde. Zayn Malik mij leuk vinden? Wat een onzin, zo veel knappe meisjes en waarschijnlijk heeft hij driekwart daar ondertussen al van gezien. Hij zou nooit voor mij kiezen. 'Natuurljk niet, alsof iemand wat in mij zou kunnen zien', zei ik, perongeluk hardop. Niall leek uit zijn gedachtes te komen. 'Wat praat jij nou voor onzin?', zei Liam verontwaardigd. 'Je bent prachtig...' zei Niall zacht. Ik voelde dat ik weer rood werd. 'Vergeet wat ik zei.', zei ik bijna net zo zacht als Niall. Zayn keek me verlegen aan. 'Je mag best weten dat je mooi bent, dat is niet arrogant hoor.', zei hij om het onderwerp niet te doen uitsterven. Ik keek hem aan alsof ik niet snapte waar hij het over had. Dit was niet het onderwerp waar ik het over wou hebben, maar ik wist niet hoe ik het ontwerp kon veranderen. Ik voelde de tranen komen. Mark vond me ook 'prachtig'. Is 'prachtig' voor jongens het woord om een meisje pijn te doen? Ik voelde mezelf misselijk worden. Ook Harry mengde zich nu in het gesprek. 'Zayn heeft gelijk, je bent mooi. Niet zo onzeker.' 'Waar is de wc hier?', vroeg ik. 'Die deur daar.' Louis wees naar de andere kant van de ruimte. Fijn een wc in dezelfde ruimte. Ik liep er naartoe en voordat ik de deur opendeed voelde ik het al komen. Te laat. Voordat ik de deur achter me kon sluiten kwam mijn ontbijt al naar boven. 'Emily..?', vroeg Niall bezorgd. 'Gaat het wel?' Ik begon te kokhalzen en alles kwam naar buiten. O nee, dit is zo beschamend... Louis stond op en kwam mijn richting op. 'Herrineringen?', vroeg hij. Ik kon de tranen al niet meer tegenhouden en liet ze maar gewoon rollen. 'Het is wel duidelijk dat een jongen je pijn heeft gedaan... Maar voor het geval onze Zayn nog een verliefd op je wordt. Zo is hij niet.', fluisterde hij. Ik keek hem dankbaar aan. Hij gaf me een knipoog. 'Ik wil je een knuffel geven, maar aangezien mijn ontbijt net mijn maag heeft verlaten, lijkt dat me niet zo fris...', zeg ik zacht. Hij lachtte even. Zayn stond ondertussen ook in de deuropening en liep naar me toe, mijn braaksel ontwijkend. Fuck, nee, hij mag me zo niet zien. 'Gaat het met je Em?' Mijn god, mijn hart maakte even een sprongetje. Hij korte mijn naam af! Dat betekend dat hij me als een vriendin ziet. Mooi meegenomen dit. Ik schudde mijn hoofd. 'De schoonmakers maken dit wel schoon, wij hebben iets te bespreken.', zei Louis. Ik zag vanuit mijn ooghoeken hoe hij Zayn pushte om me naar één van de bedden te brengen die in de kamer staat. Met zijn mond vormde hij het woord 'Bed'. Jammer dat ik dat gezien had, anders was het nog liever geweest, maar hier kan ik ook wel mee leven. Louis liep al naar de rest. Daar stond ik dan. Ik begon me ervan bewust te worden dat ik Zayn best wel leuk begon te vinden. Niet als een beroemdheids crush, maar als een echte. 'Sorry van daarnet. Ik wist niet dat je er zo op zou reageren. Het spijt mij en de andere jongens.', zei hij. 'Het is gewoon... Weet je, ik vertel je dit wel als de rest erbij is, die verdienen ook een uitleg. En het is hier niet zo comfortabel.', zei ik. Zayn maakte aanstalten om me een knuffel te geven, maar vroeg toen; 'Mag ik..?', bijna fluisterend. Zonder antwoord te geven gaf ik hem een knuffel.
Ja, sowieso snappen jullie het niet omdat het het begin van hoofdstuk 4 is van een fanfic xd Maar ik bedoel zeg maar of het te volgen valt. Gaat het te snel ofso.
'Zie ik daar soms twee tortelduifjes?', zei Harry. Ik voelde hoe mijn wangen begonnen te gloeien. Zayn was gewoon lief voor me. Niks liefde. Zayn Malik mij leuk vinden? Wat een onzin, zo veel knappe meisjes en waarschijnlijk heeft hij driekwart daar ondertussen al van gezien. Hij zou nooit voor mij kiezen. 'Natuurljk niet, alsof iemand wat in mij zou kunnen zien', zei ik, perongeluk hardop. Niall leek uit zijn gedachtes te komen. 'Wat praat jij nou voor onzin?', zei Liam verontwaardigd. 'Je bent prachtig...' zei Niall zacht. Ik voelde dat ik weer rood werd. 'Vergeet wat ik zei.', zei ik bijna net zo zacht als Niall. Zayn keek me verlegen aan. 'Je mag best weten dat je mooi bent, dat is niet arrogant hoor.', zei hij om het onderwerp niet te doen uitsterven. Ik keek hem aan alsof ik niet snapte waar hij het over had. Dit was niet het onderwerp waar ik het over wou hebben, maar ik wist niet hoe ik het ontwerp kon veranderen. Ik voelde de tranen komen. Mark vond me ook 'prachtig'. Is 'prachtig' voor jongens het woord om een meisje pijn te doen? Ik voelde mezelf misselijk worden. Ook Harry mengde zich nu in het gesprek. 'Zayn heeft gelijk, je bent mooi. Niet zo onzeker.' 'Waar is de wc hier?', vroeg ik. 'Die deur daar.' Louis wees naar de andere kant van de ruimte. Fijn een wc in dezelfde ruimte. Ik liep er naartoe en voordat ik de deur opendeed voelde ik het al komen. Te laat. Voordat ik de deur achter me kon sluiten kwam mijn ontbijt al naar boven. 'Emily..?', vroeg Niall bezorgd. 'Gaat het wel?' Ik begon te kokhalzen en alles kwam naar buiten. O nee, dit is zo beschamend... Louis stond op en kwam mijn richting op. 'Herrineringen?', vroeg hij. Ik kon de tranen al niet meer tegenhouden en liet ze maar gewoon rollen. 'Het is wel duidelijk dat een jongen je pijn heeft gedaan... Maar voor het geval onze Zayn nog een verliefd op je wordt. Zo is hij niet.', fluisterde hij. Ik keek hem dankbaar aan. Hij gaf me een knipoog. 'Ik wil je een knuffel geven, maar aangezien mijn ontbijt net mijn maag heeft verlaten, lijkt dat me niet zo fris...', zeg ik zacht. Hij lachtte even. Zayn stond ondertussen ook in de deuropening en liep naar me toe, mijn braaksel ontwijkend. Fuck, nee, hij mag me zo niet zien. 'Gaat het met je Em?' Mijn god, mijn hart maakte even een sprongetje. Hij korte mijn naam af! Dat betekend dat hij me als een vriendin ziet. Mooi meegenomen dit. Ik schudde mijn hoofd. 'De schoonmakers maken dit wel schoon, wij hebben iets te bespreken.', zei Louis. Ik zag vanuit mijn ooghoeken hoe hij Zayn pushte om me naar één van de bedden te brengen die in de kamer staat. Met zijn mond vormde hij het woord 'Bed'. Jammer dat ik dat gezien had, anders was het nog liever geweest, maar hier kan ik ook wel mee leven. Louis liep al naar de rest. Daar stond ik dan. Ik begon me ervan bewust te worden dat ik Zayn best wel leuk begon te vinden. Niet als een beroemdheids crush, maar als een echte. 'Sorry van daarnet. Ik wist niet dat je er zo op zou reageren. Het spijt mij en de andere jongens.', zei hij. 'Het is gewoon... Weet je, ik vertel je dit wel als de rest erbij is, die verdienen ook een uitleg. En het is hier niet zo comfortabel.', zei ik. Zayn maakte aanstalten om me een knuffel te geven, maar vroeg toen; 'Mag ik..?', bijna fluisterend. Zonder antwoord te geven gaf ik hem een knuffel.
12
