O'' With willy - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O'' With willy

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Wij weten, jij niet

Ik:
Kameko/Onsterfelijk/ 467 jaartjes jong / Hoort bij de ''Mystieke wezens'' / Lacht of praat niet veel

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Ik weet jij ook, nu broodje kaas zonder kaas eten.

Ikkahh:
Mitsuki//18,5 jaar oud//Sterk en slim//Komt droog over//Stil typetje//Handig in vechten, onhandig in praten//Lekkahdingg, kijk naar hem ♥-♥:

*Begin jij toch maar want ik ga douchen enzo ;D

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Het is weer nacht, Dé nacht. Dat betekende dus dat we weer naar een dorp trekken om iemand te vangen, Opdrachten laten doorstaan, En misschien worden ze dan een van ons. Maar dan moet je wel de opdrachten doorstaan. Als je het niet haalde werd je naar de hel gestuurd. En als je het wel haalde dan werd je 1 van ons. We hebben allemaal verschillende krachten. Iedereen is natuurlijk onsterfelijk. Maar de krachten, Zoals ik al zei waren allemaal anders. Je kreeg krachten die bij je imago horen. Hoe je bent. Als je heel schuw bent dan krijg je krachten zoals Kameko. Snel en donker. Ze lijkt soms een schaduw als ze rent. Zo heeft ze wel meer krachten.

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Mitsuki liep rustig over straat. Het was een rustige, koude nacht en er waren nog nauwelijks mensen buiten. Mitsuki trok zijn kraag omhoog en stopte zijn koude handen nog dieper in de zakken van zijn simpele, katoenen broek. Hij keek naar de kleine vlammen in de lantaarns boven hem. "Ik moet echt opschieten om thuis te zijn voor 12 uur.." mompelde hij in zichzelf en begon wat harder te lopen. Mitsuki kwam net terug van zijn baantje als knecht. Hij werkte bij een boer die ongeveer 8 kilometer van de stad woonde. Mitsuki was het wel gewend om zover te lopen maar het maakte hem toch altijd wat bang als de boer veel klusjes had en hij daardoor pas laat weg kon. Zijn moeder had vast wel iets voor hem overgelaten van het eten. Mitsuki keek op toen een van de lampen uitging gevolgd door de rest. Hij bleef verstijfd staan en keek om zich geen. Het is normaal dat ze uitgaan maar allemaal tegelijkertijd? Hij voelde een koude wind in zijn nek en begon nog sneller te lopen. In zijn hoofd probeerde hij zich te herinneren welke dag het was. Mitsuki bleef staan toen hij het weer wist. Vervolgens begon hij zo hard als hij kon te rennen. Het was de laatste dag van de maand Februarie.

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Kameko staat achter ''Hem'', De jongen die ze zouden pakken. En dit keer was het de beurt van Kameko. Geruisloos komt ze in beweging, Niet snel later begint ze te rennen. En in een mum van tijd stond Kameko voor de jongen. De anderen keken stil toe. Ze houd hem met haar hand op zijn schouder vast. Met haar hoofd iets naar beneden, Zodat haar pony over haar ogen hangt. ''En wat kom jij hier doen?'' Zegt ze met een toonloze stem. Ze staart naar de grond, Ze zet haar voet op de zijne zodat hij niet weg kon rennen. Ik grijnst kort.

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Mitsuki bleef staan en voelde zijn hart in zijn keel kloppen. "Ik.. ik.." begon hij maar verder kwam hij niet. Hij keek recht in een gezicht maar kon de ogen niet zien achter de pony. Het was zeker een vrouw, zijn leeftijd maar toch anders. Hij begon te praten maar er kwam geen geluid. Mitsuki voelde een rilling over zijn rug lopen en zag alles zwart worden. Het enige wat hij verder voelde was kou, alsof hij in het ijskoude water lag en zich niet kon bewegen. Hij hoorde stemmen maar verstond er niks van. Het enige waar hij aan kon denken wat het licht dat ver weg te zien was.

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Hij komt niet verder dan ''Ik''. Kameko greep hem met haar handen in zijn nek, Ze maakte een simpele beweging en hij was meteen weg. De andere komen tevoorschijn, Ze pakken de jongen en Kameko liep achter hun aan. Eenmaal bij de ''schuilplaats'' aangekomen leggen ze de jongen op een koude tafel, De andere praten bij kaarslicht maar Kameko staat nog steeds bij de stenen tafel. Ze kijkt naar hem, Naar zijn gezicht, Lichaam, Benen, Alles. Dan roept een van de mensen me en komt Kameko erbij staan. ''Mooie actie'' Zegt iemand, Kameko knikt rustig en kijkt naar de grond. Kameko is altijd al erg stil geweest.

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Mitsuki probeerde zijn ogen te openen maar het leef alsof hij niks kon. Hij probeerde iets anders te bewegen maar alweer niks. Terwijl hij hopeloos probeerde om zijn ogen te openen dacht hij na over wat er gebeurde. Langzaam voelde hij zijn oogleden trillen en opende zijn ogen. Maar meteen kneep hij ze dicht tegen het felle licht. Langzamerhand keerde ook zijn gevoel terug en kon hij zijn vingers een klein beetje bewegen.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld