Dit is Jack. Hij is 19 jaar. hij zit bij de Hitlerjugend en gelooft veel in zijn leider. Hij had vroeger veel vecht technieken geleerd van zijn vader, zijn vader en moeder is hij kwijtgeraakt. Hij gelooft niet echt in liefd ein de oorlog.
Quinn schreef: *- Maartje Marijke Sandersen -*- 17 -*- Joods -*- Gelooft niet echt in de oorlog -*- houd van lezen & is heel er behulpzaam. -*- Picca komt nog -*
Defny schreef: Jack loopt met zijn wapen zijn huis binnen. Het is 1940. hij gaat zitten op een stoel en zucht diep. Hij zet zijn radio aan die naast de stoel staat en zoekt een kanaal. Hij hoort dat Hitler een toespraak gaat houden om 1 uur. Hij kijkt op de klok in zijn huiskamer en springt op. het is kwart voor 1. "Ik moet opschieten! Ik wil niks missen" roept hij. Hij rent naar buiten en pakt zijn paard uit de stal.
Quinn schreef: Ik sla mijn boek dicht, eindelijk had ik het boek uit. Mijn vader zat tegenover me aan de tafel, hij had zijn krant in zijn handen. "Vader..? Zal Hitler zijn leger inschakelen?" mompel ik, Hitler had nog gedreigd, hij wou Rotterdam bombarderen, ik woonde in Rotterdam, al sinds ik 2 jaar oud was, vader en ik kwamen uit Duitsland, we zijn naar Nederland gekomen nadat moeder overleed.
ik reed met mijn paard zo hard ik kon naar het midden van het dorp. Hitler stond te schreeuwen en te juichen. "Verdorie, ben net te laat" Schelde ik tegen mezelf. ik rende naar voren om Hitler goed te kunnen zien en schreeuwde mee. Ik kon vloeiend duits, en verstond dus alles wat hij zei. ik schrok. Hitler schreeuwde iets lelijks. "iedere man die hier in dit dorpje leeft, moet zich melden. We moeten een stad aanvallen om duitsland nog groter te maken! Maar mijn leger is nog klein. Wie zich niet meld voor 3 uur wordt opgepakt. Wie doet mee?! WIE DOET MEE!?". ik stond met grote ogen en open oren te luisteren. Nadat hij klaar was, pakte ik mijn paard en melde mezelf aan.
Quinn schreef: "Meisje, meisje, maak je niet zo druk." zegt mijn vader liefdevol en drukt zijn bril weer goed op zijn neus. Ik zuchtte, nee dus, volgens hem. Mijn vader was wijs, als hij iets zei was het meestal waar. Ik glimlachte en stond op. "Ik ga even naar de bibliotheek." zeg ik. "Maartje, eerst moet je even iets doen." zei mijn vader en graaide in zijn borstzak, hij haalde gele sterren tevoorschijn met het woord 'JOOD' erop.
Defny schreef: Ik keek naar het aanmeldings formulier. en vulde het in:
Hoe oud ben je?: 17 Kun je goed met wapens omgaan, en heb je veel ervaring?: Ja heel goed. al 12 jaar ervaring. Wat is je kant?: Hiler's kant. Ben je bang iets te verliezen?: Nee.
de locatie is: Rotterdam.
ik gaf het formulier aan de man die er stond. "je staat morgen hier. dan krijg je een taak" zei de man. Ik pakte mijn paard een reed naar huis om een rugzak in te pakken en de wapens uit te sorteren.
Quinn schreef: Ik aarzelde even, maar knikte toch. Ik moest alle kleren naaien, dat was gewoon een vrouwentaak. Ik pakte mijn jas en daarna die van mijn vader, ik prikte meerdere keren in mijn vinger, het duurde bijna een uur. Toen ik klaar was, was het al donker en mocht ik niet meer naar buite
Defny schreef: de volgende ochtend stond ik zoals afgesproken op het plein. Ik melde me en ik kreeg een taak: werken onder de NSBers. Ik vroeg wat het was aan een man die langs me stond. "NSBer? Nou dan ga je undercover als jood en verraad je ze. (eventjes kort)" Zei hij vriendelijk. Ik knikte en slikte even. *Joden verraden... voor de dood...* bedacht ik.
Defny schreef: zoals ik al bedacht had, moesten we ook meteen vertrekken. Voor de zekerheid had ik toch maar pistolen en geweren meegenomen. Ik moest in een grote bus stappen. Iedereen die in de bus zat, zag er normaal uit. er kwam een duitser aan gelopen en hij zei: "TundieseSterneauf." Ik keek naar hem. Het betekende: Doe deze ster op. hij gaf me een ster met het woord "JOOD" erop. *eigelijk best grof,* Bedacht ik. ik deed de ster op mijn shirt en ging zitten. Toen eenmaal de bus achter alle tanks was aangereden, viel ik in slaap.
Quinn schreef: Ik wou zo vroeg mogelijk naar de bibliotheek, om half acht opende hij. Ik pakte mijn tas en nam een hap van mijn brood. Als het eenmaal half acht is, loop ik al over straat, in de verte hoor ik geraas van vliegtuigen.
Defny schreef: ~10 mei 1940 , het begin ~ Ik werd wakker van een geluid van een knal. Ik schrok, is het al begonnen? dacht ik. we waren al 3 uur opweg. toen de bus stopte, riep een man kwaad: "Ausdem Bus!Stellen Sie sicher,niemand siehtSie!" (Het betekende: "Uit de bus! Zorg dat niemand je ziet!") Ik liep rustig naar de uitgang maar de man schreeuwde in mijn oor: "LAUFEN!" Ik schrok en maakte een sprintje de bus uit. met mijn rugtas vol geweren en wapens liep ik verder. Boven mijn hoofd hoorde ik allemaal vliegtuigen. Ik pakte de ster van mijn shirt en bekeek hem. Hij was niet anders als de andere, alleen aan de achterkant stond: NSBer.
Quinn schreef: Opeens knalde er een paar meter bij me vandaan een voorgevel in elkaar. Ik word meegetrokken door een jongen, ik zag zijn gezicht niet, maar hij kneep mijn armen bijna fijn. Nog meer knallen volgden, de jongen boog zich om me heen. Ik keek mijn straat in, mijn huis, mijn vader, hij lag nog op bed! Weer een knal.. op mijn huis. "Nee!" gilde ik en drukte de jongen aan de kant, ik rende richting mijn huis, tussen alle rook en gillende mensen door.
het meisje duwde zich van me af, Ik ging haar achterna. Haar gezicht was nog onbekend. Ik rende zo hard ik kon maar ze was heel snel. ik zag haar nog een huis in duiken.