Weronika schreef:
Ariël,
Ik hoor vage stemmen en open slaperig me ogen. Ik knijp ze weer dicht tegen het licht en open ze weer. Ik slik en zie dat ik lepeltje-lepeltje lig met Samuel. Ik kijk naar zijn arm die om me buik is geslagen en spring dan haast overeind. Ik kijk dan naar de mensen in de deur. Samuel word langzaam wakker en ik besef dat het zijn ouders moeten zijn. "Ik ehh.. ik moet gaan, ik ga al." zeg ik en ga staan. Samuel is ondertussen wakker en staat ook. "Nee, nee, je mag hier gerust blijven slapen, je moet zelfs! Het is al 2 uur 's nachts. als je zo laat over straat gaat kan er iets gebeuren." zegt de vrouw in de deur. "[naam van je vader idk wat dat is], ga jij het kampeer bedje halen." vervolgt ze en kijkt me dan vriendelijk aan. "Ik vind het heel attent maar.." probeer ik nog maar de vrouw schud haar hoofd. "geen gemaar, bel je ouders maar zodat ze niet ongerust worden." Ik kijk naar de grond en dan naar Samuel. "Ik woon alleen." zeg ik als laatste hoop maar merk dat het geen zin heeft. "mooi, dan kun je blijven." zegt de vrouw lachend. "Ik haal de spullen." Als ze weg is plof ik zuchtend op het bed.