ORPG with Laryanue - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG with Laryanue

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:

AUB NIET REAGEREN

Deze ORPG speelt zich af op een fictieve versie van de aarde. In deze versie is in het jaar 2015 een virus ontstaan dat het einde betekende voor miljarden mensen. Uiteindelijk is er een medicijn gevonden, hoewel dit te laat was voor velen, waren er nog veel te ‘redden’. Iedereen die dit medicijn kreeg toegediend ging niet dood, maar sommige mensen begonnen rare veranderingen in hun uiterlijk te krijgen, zoals rode ogen of ze begonnen zich te gedragen als dieren. Sommige kinderen hadden de mogelijkheid om dingen in vlam te zetten zonder het zelfs maar aan te raken, sommigen hadden de mogelijkheid om objecten op te besturen en soms zelfs mensen. Ze waren dodelijk, en sommigen waren nog gevaarlijker dan het virus. Dus werden ze in het zogenaamde centrum geplaatst, weg van de normale mensen.

Lise 'Liz' Campbell / 17 / Is erg verlegen en vertrouwt je niet snel / Heeft kattenoren, ogen, tanden, en staart, maar is verder gewoon mens en gedraagt zich daar ook naar. Behalve dan dat ze jaagt op dieren (Muizen, konijnen enz.) en rauw vlees eet, en dat ze heel soms zich echt helemaal als kat gedraagt. / haar ouders zijn gestorven aan het virus / Ze kan niet zwemmen / rmjw / picca:

Dit was voordat het virus uitbrak:

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:

Matthew Soren // 19 jaar // Matthew is een vreselijk vergeetachtig persoon. Vertrouw hem je geld dus niet toe, hij zal het nooit teruggeven omdat hij het binnen een seconde kwijt is. Vreemd genoeg gebeurt dit niet met zijn sokken, die vindt hij altijd terug. Bij gewone mensen zijn die altijd weg, bij hem liggen ze altijd waar hij denkt dat ze liggen. Oh, wat een genie. Nee, eigenlijk is hij helemaal niet zo heel snugger. Hij is gemiddeld qua intelligentie, al zal hij nooit echt als een slim mens worden gezien. Arme Matty. Nee, laat maar. Hij heeft niet zo veel zelfmedelijden, heb je ooit een jankende Matty gezien? Zal ook niet gebeuren, hij zet gewoon weer zijn big smile op waarvan hij denkt dat die er helemaal niet verkeerd uitziet. Tja, ego. Maar dat is gewoon zo, zijn glimlachjes zitten vol met bewustheid dat hij niet erg lelijk is of iets dergelijks en dat hij weet dat zijn glimlach ook niet heel verkeerd is. Lang leve Matthew's arrogantie. Hé, wees blij, hij ziet de wereld wel door een roze bril. Onzichtbare roze bril though, want anders zou dat wel heel gay zijn. Maar hij is gelukkig wel positief over alles. Nouja, niet alles. Als je hem een klap in zijn gezicht geeft, krijg je er ook een terug, domino. Maar verder is hij niet heel agressief. Wat hij wel is, is koppig. Ja, Matthew is verdomde koppig, deal with it. Ain't gonna change. // Door het slechte medicijn tegen het virus is er niets fysiek veranderd, behalve dat je hem in een oven kan zetten en dat hij dan niet kokend wegkomt. Zijn huid kan tegen alle vormen van hitte en heel origineel: Hij kan dingen ook in de fik zetten.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Anyways, ik begin:

Zijn blik gleed over de ruggen van de mensen die voor hem liepen. Zijn polsen waren aan elkaar vast getekend, alsof hij een gevaar voor de wereld was. Ze waren aan elkaar vast geketend alsof hij nooit meer vrij mocht zijn, en misschien zou hij nooit meer de vrijheid kunnen proeven. Hij keek naar zijn polsen, voelde het metaal in zijn huid snijden. Om eerlijk te zijn, kon hij zonder enige moeite de boeien smelten en vluchten. Maar om dat te doen in de buurt van tientallen bewapende bewakers leek hem geen goed idee. Langzamerhand liepen de mensen voor hem de truck uit, terwijl hij hen volgde. Heel even zag hij de helderblauwe lucht en de verblindende zon. Er was geen wolk aan de lucht, alsof de wereld wilde dat hij de lucht zo herinnerde: Perfect, helderblauw en rein.
Een zucht verliet zijn mond terwijl hij verder slenterde, op weg naar de deuren van wat leek op een bunker, beschermd tegen gevaren van zowel binnen- als buitenaf. Hij werd weer door duisternis omhuld toen hij de eerste stappen naar binnen zette, tot een fel, irriterend licht hem in de ogen scheen. Een TL-buis die flikkerend aan het plafond hing. Was dit zijn leven? Slenterend door gangen met flikkerende TL-buizen? Of opgesloten in een cel?

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:
Ik blaas naar een van de bewakers en probeer mijn handen los te wrikken uit de handboeien. Maar als de bewaker zijn pistool op me richt kijk ik vlug naar de grond, als teken van onderdanigheid. Ik kijk snel weer vooruit. We worden uit de truck gehaalt en zie een soort bunker in de verte. 'Wat is dat?' vraag ik aan een bewaker naast me. 'Hou je mond' zegt hij. Vlug kijk ik weer voor me uit. Dat moet ik niet nog eens doen. Wat gaan ze met ons doen? Uitmoorden? Opsluiten? We lopen de bunker in en het wordt opeens donker, tenminste, dat merk ik aan de rest van de groep. Ik kan nog gewoon zien. Ik blaas even als er een fel licht van een TL-buis aangaat die flikkerend aan het plafond hangt. Een van de bewakers kijkt me met een vernietigende blik aan en weer kijk ik naar beneden. Wat gebeurt er?

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Hij keek nogmaals naar de mensen die zich voortbewogen, zag hoe ze langzaam langs en groep bewakers liepen. Hij kon niet veel zien, maar dacht dat ze iets kregen om geïdentificeerd te worden als ze eenmaal een paar weken in het instituut zaten. Het duurde niet lang voor hij aan de beurt was, en toen hij eenmaal bij de groep bewakers was aangekomen, moest hij zijn arm uitsteken en werd een metalen armband om zijn pols gelegd waar een nummer op stond. "Breng hem naar bunker vijf!" riep een vrouw met een barse stem en een norse uitdrukking op haar gezicht. De armband rinkelde bij elke aanraking met de boeien terwijl hij vooruit werd geduwd naar wat vermoedelijk bunker 5 was. Toen hij door de deuropening was geduwd, met aan elke weerszijde van de deur een bewaker, was het eerste dat hij zag een grote ruimte met stapelbedden aan elke kant van de ruimte. Veel ruimte was er niet om te lopen tussen de bedden, ze hadden zoveel mogelijk bedden bij elkaar gezet. Waren er echt zoveel geïnfecteerden? Hij zuchtte, koos het onderste bed van een van de vier bedden die met de zijkant tegen een muur stonden. Hij moest wel op die gaan liggen, hij had nogal de neiging om uit zijn bed te vallen. Pas toen merkte hij dat zijn handen vrij waren en de boeien waren weggehaald.

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:
OOC: Slapen jongens en meisjes bij elkaar of niet?

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Yup.

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:
Na een tijdje ben ik aan de beurt om voor de bewakers staan. Ik krijg een metalen armband met wen nummer erop. "Deze ook naar Bunker 5!!" Roept een vrouw. ik ontbloot mijn tanden even naar de vrouw. Wat gaat ze met me doen? Ik word vooruit geduwt naar een deur die vermoedelijk naar Bunker 5 leidt en de bewaker duwt me erin. Ik blaas even en ontbloot mijn tanden, maar ik stop vlug als ik zie dat er 2 bewakers bij de deuropening staan. Ik kijk de bunker rond en zie veel bedden in de bunker staan, sommigen zijn al bezet. Ik ga op een bed zitten en kijk naar de metalen armband om mijn pols. Met mijn tanden probeer ik hem los te rukken, maar hij gaat niet los, ik blaas even.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
"Geef het maar alvast op, je krijgt die dingen alleen af als je tanden zo sterk zijn als diamant," zei hij tegen een meisje met een katachtig uiterlijk die probeerde om haar armband af te krijgen. "Ik vraag me af of ze te smelten zijn," mompelde hij in zichzelf terwijl hij zijn arm optilde en de armband aandachtig bekeek. Zijn blik gleed over de nummers. Er stond een vijf op, wat waarschijnlijk stond voor de bunker waar hij toebehoorde. Ook stond er nog een apart getal naast, gescheiden van de vijf door een streepje. Hij nam aan dat het zijn nummer zou zijn, een nummer waarmee hem zouden kunnen identificeren, misschien zouden de bewakers hem wel aanspreken met nummer 196. Hallo, ik ben gevangene nummer 212, leuk je te ontmoeten. Een grijns verscheen op zijn gezicht bij de gedachte. Een nieuwe woonplaats, dan ook meteen maar een nieuwe naam. Misschien zou hij er nog aan gewend raken.
Al snel koppelde hij het aantal bedden en bunkers aan de getallen. Er stonden twintig stapelbedden in vermoedelijk elke bunker. Twintig maal twee was veertig, er waren dus veertig mensen per bunker. Als hij in bunker vijf zat, moest hij simpelweg veertig maal vijf doen en kwam hij uit op tweehonderd. De armbanden waren afgegeven aan als hoeveelste je binnenkwam, dus zou iedereen in deze slaapzaal een nummer hebben tussen de 160 en 200. Hij was nooit echt snugger geweest, maar uit zijn hoofd dingen uitrekenen ging nog wel redelijk.

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:
Ik kijk de jongen aan die net wat tegen me zei. "Er moet toch wel een manier zijn om dat ding eraf te krijgen? Het is metaal, dat is niet overal tegen bestand, toch?" Ik kijk naar de armband en zie dat er een grote 5 op staat, met daarnaast het nummer 174. Het boeit me niet waar dat allemaal voor staat, eerst wil ik weten wat er allemaal aan de hand is. Ik heb honger maar kan niet jagen hier, dus ik loop naar de bewakers toe. "Pardon, wanneer mogen we wat eten?" Ik zou nu echt graag willen jagen, ik vind het altijd heerlijk om door het bos te rennen en de geur van wild en planten te ruiken. Ik hoop dat we naar buiten mogen. Misschien lukt het me dan te ontsnappen. Zou er hier een bos in de buurt zijn? Ik schrik op uit mijn gedachten als een van de bewakers me terug naar mijn bed sleurt en zegt "Nee, vanavond pas" "Maar ik heb honger!" Wil ik zeggen, maar de bewaker loopt weg.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld