Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Bluesweater
nieuwe competitie online! lekker puzzelen!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG ft Vien.
Anoniem
Wereldberoemd



ja met NinjaKip. de O kan bijten en ook wij.
wij weten 


ik:
Mirie , achter naam weet ze niet - 19 - foto en foto als draak maar dan in het zwart


draak: dar paarse is dat rood van het amulet
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Vermoeid liep ik over straat en keek om mij heen, mijn gezicht was lijkbleek, maar niemand had het door. Ik voelde mij echt beroerd en daardoor was ik het tehuis uit gezet, alleen omdat ze mij niet konden verzorgen. Een zucht kwam over mijn lippen en mijn borstkas ging sneller op en neer dan normaal. De amulet om mijn hals begon te gloeien toen ik mij beroerd begon te voelen en sindsdien bleef die gloeien. Een zucht kwam over mijn lippen, honger, ik had honger en dan ook stevig. Ik kon gewoon een heel paard op als je me niet tegen zou houden. Strompelend liep ik door naar het bos waar ik uit eindelijk, niet veel later, in het hoge gras neer viel en mijn ogen sloot van vermoeidheid en niet wetend dat ik veranderde in iets groots.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Met moeite opende ik mijn ogen en kwam over eind, nog steeds had ik niet door dat ik in een draak was veranderd en schudde mijn hoofd, slaperig liep ik richting een klein riviertje wat ik hoorde lopen. Maar als ik merkte dat elke stap dat ik deed, anders aan voelde, keek ik naar mijn handen, maar schrok toen ze zwart waren en als klauwen waren, meteen liep ik sneller door naar het riviertje en keek ik naar het spiegelbeeld. Nee, dit kon niet en keek meteen achter om. Daar zaten twee grote zwarte vleugels die ik gelijk uit spreiden. Mijn mond, of eerder bek, opende ik en maakte een grommend geluid. 
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Ik liet mijn kop maar zakken om wat te drinken en nam een paar flinke slokken. Het deed mij goed, en de misselijk heid was verdwenen. Een zucht kwam over mijn lippen en draaide mij om, liep naar een wat grotere open plek en spreiden weer mijn vleugels, zette mij af en probeerde omhoog te komen, de eerste paar keren viel ik aardig hard op de grond en schudde mijn kop weeg. Dan keek ik omhoog en zette mij nog een keer af, dit keer lukte het mij wel en vloog meteen een stuk veder. Ik had honger gekregen, en keek rond of ik wat te eten zag. Niet veel veder, zag ik een kudde koeien en vloog laag over en pakte er één met mijn voor poten en vloog een stuk veder. Hoe moest ik dit eigenlijk op eten, gewoon zo, hap naar binnen? Met tegen zin deed ik het, maar op een rare manier smaakte het aardig goed.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Als ik de koe op had, had ik genoeg en ging ik maar zitten en staarde voor mij uit. Ik wilde weten wat er nou met mij gebeurd was en keek rond. Als ik wat rook, snoof ik nog een keer de geur op. Het was een persoon, maar waarom rook hij zo sterk? Mijn hals draaide ik een kwart slag en zo ook mijn kop maar zag niks. Dan spreiden ik mijn vleugels, zette mij af en vloog op. Als ik dan nu goed de omgeving bekeek, was het niet meer waar ik vandaan kwam, het was een totaal andere wereld en raakte weer in paniek. Ik kon niet dromen, want alles voelde gewoon zo echt, waar was ik en waarom was ik veranderd in een draak?
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Iets veder op lande ik weer en ging liggen. Ik was nog steeds aardig vermoeid en sloot mijn ogen al snel. Maar dan schrok ik ergens van en kwam gelijk over eind, ik snoof een niet fijne geur op en stond meteen recht, spreiden mijn vleugels, maar voelde een steek door mijn schouder gaan en zag dat er iets in mijn schouder zat, ik trok het er uit en gromde kort. Niemand zag ik en steeg nu snel op. De pijn voelde ik nog, maar negeerde het. Ik moest iemand zoeken die uit kon leggen wat er met mij aan de hand is. Een stem hoorde ik al snel in mijn hoofd en ging die kant uit waar de stem mij heen liet gaan.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

De stem verdween al gouw en was de weg kwijt. Ik herkende het hier niet en lande weer. Een zacht grommend geluid liet ik horen, en probeerde de stem terug te roepen, maar niks hielp. Mijn kop liet ik hangen en staarde voor mij uit. Wat moest ik doen? Ik wist het gewoon niet meer en zuchtte, waarbij een wolkje rook uit mijn neus kwam. Al snel merkte ik iets op, maar wist niet wat het was en sloot mijn ogen. Alleen, ik was alleen. Niemand kon mij uit leggen wat er juist aan de hand was, alleen een amulet met een rood kristal had ik.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Ik probeerde de rode steen van mijn borst te halen maar het werkte niet mee, het begon alleen maar meer pijn te doen. Maar als ik iets hoorde en rook, keek ik gelijk op en keek rond. Ik zag niks, maar het kwam wel dichter bij. Nog was ik te moe om mijn vleugels uit te slaan en bleef maar stil staan. Wat er zou komen, ik wachtte maar af.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Mijn ogen sloot ik weer en liet mijn kop op het gras rusten en ging maar wat slapen. Wat had ik anders te doen? Rust moest ik gewoon hebben, meer was het niet. Ik had net te veel inspanning geven toen ik dit geworden ben. Een klein rook pluimpje kwam uit mijn neus en een zacht geronk kwam uit mijn keel. Ik was snel in slaap gevallen. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld