Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG ft Robin
Anoniem
Wereldberoemd



Wij weten dus de O bijt en zo wij ook.

ik:
Alexander Nikolaevich Hell, Sasha - age 20 - foto - Qwaser - Iron besturen - lengte 1.80m



zij:
Mafuyu Oribe - age 18 - foto - school girl - lengte 1.75m
Anoniem
Wereldberoemd



X
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Vermoeid liep ik over de straat, mijn ogen stonden op dicht vallen, maar bleef door lopen. De cape trok ik beter om mij heen en keek om mij heen. De zon scheen vel, maar door de cape had ik er niet veel baat van. Een paar keer steunde ik tegen een boom of wat ik ook dan tegen kwam en bleef even staan. Dit keer bleef ik tegen een paal staan en sloot kort mijn ogen, mijn benen shakete en zette mij uit eindelijk weer af om veder te lopen. Waar ik heen ging, wist ik niet. Maar zeker naar een belangrijke plek.
Anoniem
Wereldberoemd



Tomo en ik liepen rustig naar huis. De weg die we gewoon elke dag beliepen. Het pad was erg afgelegen en er kwamen niet zo vaak mensen, alhoewel er af en toe gewoon mensen wandelden. Tomo was vaak druk en enthousiast bezig, net zoals vandaag. Ik keek even weg van Tomo of ik hoorde al een kleine gil van haar vandaan komen. Ik draaide me om en zag ineens een jongen op de grond liggen. Verbaast keken Tomo en ik hem aan. We konden hem toch niet zomaar laten liggen daar? We tilden de jongen samen op en namen hem mee naar ons huis, waar we hem op bed legden.
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Met een aardige harde klap, viel ik achter over op de grond en kneep even mijn ogen dicht en opende ze weer iets. Alles was wazig en zag twee silhouetten boven mij staan. Wie of wat ze waren kon ik niet achter komen, het koste gewoon te veel moeite om te concentreren. "Olja" kwam er nog over mijn lippen en zei toen niks meer. Ook merkte ik niet dat ze mij mee namen en later op een bed neer legde. Alles om mij heen was ik gewoon even vergeten. Mijn lichaam kwam nu gewoon even tot rust en vond het wel even goed zo.
Anoniem
Wereldberoemd



We hoorden nog de naam Olja uit de mond van de jongen komen, maar daarna viel hij toch echt in slaap. Tomo en ik wisten beide niet echt goed wat we nu konden doen, of wie hij was. ''Zeg, is het eigenlijk wel een jongen?'' vroeg ik. ''Ja, et is een jongen'' zei Tomo. Ik keek de 'persoon' nog even aan. ''Nee, het is volgensmij toch echt een meisje'' zei ik verbaast. ''Nee, een jongen!'' herhaalde Tomo. ''Anders kijken we toch even gewoon...'' dat was eigenlijk ook geen goed idee, stel je voor dat het dan toch een jongen zou zijn. Tomo en ik bleven nog een tijdje wachten bij de jongen, maar besloten om toch nog even wat soep voor hem te maken. We haastten ons naar de keuken en begonnen aan een overheerlijke soep.
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Stemmen hoorde ik, maar alles kwam vaag ย door. Als ik dan voetstappen weg hoorde gaan, opende ik snel mijn ogen en stapte ik uit het grote bed. Snel opende ik het raam en sprong ik van het balkon af naar beneden en rende richting de plek waar veel zwarte energie vandaan kwam. De vermoeidheid voelde ik nog steeds. Maar met dit beetje energie kon ik nog alles doen wat nodig was. Eenmaal bij de plek aan gekomen, was de zwarte energie weer weg en bleef maar zitten. Ik wist dat het terug zou komen en wachtte maar af.
Anoniem
Wereldberoemd



Tomo en ik deden veel moeite voor de soep, het meisje (of de jongen) zou er vast blij mee zijn. Toen we de soep na een tijdje klaar hadden, besloten we hem mooi op te dienen en naar het meisje te brengen. Tot onze grote verbazing lag het meisje niet meer op de plek waar ze lag. '' O nee! '' zei Tomo, terwijl ik de soep even neer zette. '' We kunnen maar beter naar haar gaan zoeken '' zei ik, waarop Tomo antwoordde '' Je bedoelt hem ''. Ik gaf even geen reactie op haar woorden, maar begon wel samen met haar te zoeken. Toch bleef het meisje spoorloos. Ik zuchtte even. ''Nu is de soep vast al koud. Laten we hem dan nog maar een keertje opwarmen voor onszelf'' en dat is wat we ook deden.
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

De avond trok binnen en mijn ogen waren nog steeds op de kerk gericht. Kaarsen waren daar aan gestoken, maar al snel merkte ik dat er heel wat anders aan de hand was en kwam iets omhoog. Mijn maag knorde, waarom was ik gewoon niet gebleven? Had ik wat te eten gehad. Wat maakte het uit, het was nu nog rustig dus ik zou eigenlijk terug kunnen gaan om wat te vragen. Mijn ogen werden moe en sloot ze even, maar dat was geen goed plan en viel in slaap als ik op het dak ging zitten tegen een iron hek.ย 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld