Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met Creepdoll

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Ja, ik ga nu heel yolo en kinderachtig: wij weten, doen want yolo.

Anyways: Jason, 21 jaar en mijn excuses maar ik heb geen plaatje van hem in een toga of borstplaat.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Rhea - 19 jaar - foto, heb ik ook niet -

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Rhea:

De dagen waren lang, en zeker geen fijne lange dagen geweest. Met mijn handen in mijn haar, staarde ik voor mij uit naar de vrouwen die ook in de kar waren opgesloten. Me een stuk of twintig vrouwen van waar dan ook. Op elkaar gepropt. Mijn ogen sloot ik al snel en haalde rustig adem. Maar gelijk sprongen de beelden van de slachtpartij weer voor mijn ogen en opende ze gelijk. Een paar vrouwen huilden, waarom, dat wist ik wel degelijk. Dan, op een ongelukkig moment, ging de kar door een diepe kuil, waardoor we door elkaar geschut werden. Zelf kon ik mij nog net op tijd aan de spijlen vast grijpen om niet op iemand te komen, of iemand op mij. Al snel stopte de kar en werd het doek er vanaf gehaald, de tralies werd verwijderd en werden er uit getrokken. "Daar staan!" bulderde er een man en deed maar wat hij mij opdroeg. Als ik goed keek, zag ik dat we in een grote stad waren. Het moest wel Rome zijn, want dat was de grootste die er was. Wat ik wist dan uit de verhalen die mijn ouders vertelde. Nadat wij allemaal naast elkaar waren gaan staan, kwam het tot mij door, dat er nog meer groepen stonden met vrouwen en of mannen. Zelfs kinderen. Wat was dit? "Goed vrouwen" spuugde de man en liep voor ons langs. "Jullie gedragen je fatsoenlijk, en misschien krijg je een nieuw huis" vertelde hij. Dan vertelde hij nog wat dingen. Een markt! Kwam er toen door mij door heen en keek gelijk weer rond.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Zijn eenentwintigste verjaardag, een speciale dag zou men zeggen. Voor Jason voelde het als alle andere dagen, zoals altijd leefde hij in hetzelfde paleis, werd hij altijd behandeld als de vorst die hij zou worden. Zelfs als hij zich tussen de mensen begaf, was het verschil duidelijk te zien. Het was niet alsof hij rondliep met een lauwerkrans, maar de minderbedeelden en welgestelden waren niet moeilijk te scheiden. Soms voelde hij zich alsof hij zich in een goud gewaad had gekleed, maar waarschijnlijk was het de rijkdom en de macht die hij uitstraalde als zoon van de regerende vorst. Hij keek uit het raam, staarde naar het schouwspel dat zich binnen de muren van Rome afspeelde. Karren vol slaven werden de stad binnengereden, kooplieden die hun waar aanboden aan vrouwen die de dagelijkse benodigdheden ophaalden. 'Mijn zoon, de dag is eindelijk aangebroken,' hoorde hij een al te bekende stem door de kamer echoën. Hij wist wat zijn gift aan hem zou zijn. Zoals elke welgestelde zoon van eenentwintig zou hij vandaag zijn eigen slaaf krijgen. Een van de giften waar velen naar uit keken. De slaven van de laatste paar dagen kwamen uit een koninkrijk dat niet lang geleden was verslagen door de legers van Rome, zo ook de slaven die vandaag kwamen.

--
Gaat hij gewoon random met zijn vader naar de slavenmarkt? Gezellig

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Rhea:

De man was klaar met zijn preek geven, en we stonden in de volle zon. Zelf zat hij nu aan zijn drinken in de schaduw. Een zucht kwam over mijn lippen en al snel waren mijn ogen naar het kasteel gericht was niet ver van de markt af stond. Zouden ze een mooi uitzicht hebben? Een uitzicht hier op de markt. Waarschijnlijk wel. Mijn ogen sloot ik en hielt mijn handen voor mijn gezicht, het was veel te warm. En ik was uitgedroogd, net als al die andere vrouwen. Een paar waren al flauw gevallen van de warmte en afgevoerd. Dat kwam zeker niet goed. Zelf kon ik ook binnen enkele tellen door mijn benen zakken. Het liefst wilde ik nu uit de rij stappen en weg lopen, maar dan kwam het zeker niet goed. Met mijn hand ging ik door mijn haar en hielt het voor een korte tijd vast, maar al snel liet ik het los en viel het over mijn schouders. De kleding die we nu ook aan hadden, waren niet geweldig. Eén verkeerde beweging, en het lag op de grond. Zo veel vrouwen hadden dat gehad in de kar.

--
Yaay XD

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Zijn vader legde een hand op zijn schouder en vertelde hem dat ze naar de slavenmarkt zouden vertrekken om een slaaf voor hem uit te kiezen. Ver weg was het niet, dus gingen ze te voet, al gebeurde dat niet zonder de aanwezigheid van bewaking. Aanslagen op vorsten waren niet zeldzaam, vooral niet als ze over straat liepen. Tijdens de wandeling nam zijn vader nog een paar punten met hem door. Een slaaf moest gezond zijn, anders had je er weinig aan, gehoorzaam omdat een koppige slaaf al snel het paleis uit werd verbannen, als er niet iets ergers met ze gebeurde. Hij werd onwetend gehouden over het lot van koppige slaven of mensen die zich tegen de koning verzetten. Ook moest een slaaf sterk zijn en niet bij het minste of het geringste in elkaar zakken of huilen omdat ze weer terug naar huis wilden. Zo viel inmiddels al driekwart van de slaven af. Ook mochten ze niet te oud zijn, hoe jonger hoe beter. Als ze te oud waren, werden ze uiteindelijk ook te oud om te werken en dan had je er ook niet bepaald veel aan. Hij voelde hoe blikken in zijn rug boorden terwijl hij en zijn vader de markt opliepen. Mannen en vrouwen stonden in rijen, de meesten verzwak door warmte en uitdroging. Van de mensen die nog steeds rechtop stonden, waren de meesten behoorlijk bleek en zagen er een aantal uit alsof ze binnen een paar minuten ook hun ogen zouden sluiten en uiteindelijk de grond tegemoet vielen. 'Heb een keuze gemaakt, zoon? De besten gaan het eerst weg.' Tuurlijk, alsof iemand zou durven om iets te pakken waar de koning zijn zinnen op had gezet. Hij liet zijn blik langs de slaven gaan, maar eentje sprong er uit. Ze was waarschijnlijk iets jonger dan hij en had lang bruin haar. Ze was een van de weinige mensen die nog zonder tranen rechtop stond.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Rhea:

Als ik wat stemmen hoorde, keek ik gelijk de kant uit waar het vandaan kwam. Al snel zag ik twee in een witte toga en koud er bij. De koning en zijn zoon. Een zucht kwam over mijn lippen en bleef, zoals gewoonlijk, recht op staan omdat ik niet anders gewend ben. Dit zou wat worden als ik letterlijk werd gekozen. Nog nooit had ik vuile klusjes gedaan, nou niet veel, toch had ik er een paar gedaan. Voor mij was het eigenlijk gewoonlijk dat ik met mijn handen in iets anders zat dan alleen schoon water. Ik had niet door dat de koning en zijn zoon, bleven staan en naar de groep waar ik in stond, keek. Als ik dan ogen op mij voelde, keek ik op, recht in de ogen van de zoon en slikte. Nee, kies iemand anders. Als je blieft. Ik smeekte het, maar dat kon hij natuurlijk niet horen omdat ik het in mijn hoofd zei. Rustig ademen Rhea, het komt wel goed. Als je word gekozen, ga gewoon mee. Ik kon het eigenlijk gewoon niet aan zien hoe mensen sommige behandelde. Letterlijk als vuil. Straks heb ik dat ook, ik moest het maar accepteren.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Zijn blik leek iets langer op haar gericht te zijn dan op de anderen, maar net toen hij zijn blik wilde afwenden, keek ze op en keek hij recht in haar ogen. Toen hij even later zijn blik weer afwendde en de rest van de groep bekeek hoorde hij de stem van een van de handelaren. 'Mijn felicitaties, heeft u al een keuze kunnen maken?' vroeg de handelaar. Net toen Jason zijn mond open wilde doen, sprak zijn vader. 'Dat meisje, de vierde van links.' Jason's mond viel nog net niet open van verbazing, kon zijn vader zijn gedachten lezen? Het was het meisje met de bruine haren, het meisje dat hem als enige recht had aangekeken. 'goede keus.' De handelaar floot naar een van de mannen die de slaven in bedwang hielden en riep zijn keus naar de man toe. Ondertussen nam de handelaar zijn vader apart voor de prijs van de slaaf. Ondertussen liep de man naar het meisje toe, maar Jason had zijn blik al afgewend naar zijn vader en de handelaar. Het duurde niet lang voor ze terug waren, en toen zijn vader weer bij hem stond kreeg hij een van zijn zeldzame glimlachjes. 'Geregeld,' was het enige dat hij zei.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Rhea:

Een kriebel liep over mijn rug heen en rilde kort. Uit mijn gedachten getrokken, keek ik naar de man die hun aan sprak. Maar het woord daar voor, was er iemand jarig? Dan moest het de jongen zijn en sloeg mijn ogen kort neer. Snel haalde ik diep adem en voelde een steek in mijn hoofd op komen toen de koning mij aanwees. Bijna dan. De man knikt naar de koning, zij gingen onderhandelen en ik werd uit de rij gehaald. De touwen rond mijn polsen werden los gemaakt zodat ik er uit kon en daarna mee getrokken naar voren. Ik struikelde zowat toen hij mij hard handig mee trok. Net kon ik mij over eind houden en stond al weer stil voor de koning en zijn zoon. Ze roken sterk naar net gewassen druiven, zo zoet. Maar de meeste geur kwam van zijn vader af. Zwijgend bleef ik voor hun staan en hielt mijn handen voor mij in elkaar gestrengeld. Wat er nu ging gebeuren, dat wist ik niet. Waarschijnlijk meteen naar het paleis, wat betere kleding geven en opfrissen. Dat kende ik wel van wat mijn vader deed, ik en mijn moeder waren er totaal niet mee eens dat hij weer de meiden zo negatief behandelde. Terwijl ik en mijn moeder gezellig met ze deden. Daarbij voelde ze zich gelijk beter en hadden meer plezier in hun werk.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Het duurde niet lang voor de slaaf naar voren werd getrokken, al leek het meer alsof ze gesleurd werd. Veel medelijden had hij niet, zo was hij opgevoed. Je slaven moesten voor je werken, of ze het nou wilden of niet en je kon daar geen woord tegenin brengen. Vroeger had hij als opstandig kind wel eens een vriendschappelijke band met een van de slaven opgebouwd, maar zowel hij als de slaven werden daarvoor gestraft. Jaren later dacht hij net zoals zijn vader als het om slaven ging. Ze waren er om dingen voor je te doen, rommel op te ruimen en je leven gemakkelijker te maken. Al voelde hij regelmatig wat sympathie voor de slaven die in het paleis rondliepen, in tegenstelling tot zijn vader. Bij zijn vader kon er geen bedankje vanaf. Dan vond Jason zichzelf toch wel iets vriendelijker tegenover de slaven. 'Jason, we gaan,' hoorde hij zijn vader zeggen. Natuurlijk, zoals gewoonlijk mocht hij niet langer in de stad rondbanjeren dan nodig was. Eigenlijk had hij nooit echt veel van de stad, alleen toen hij als opstandige tiener het paleis uitsloop. Een van de bewakers ging naar de slaaf toe, waarschijnlijk om te voorkomen dat ze wegrende, niet dat het makkelijk zou zijn met de vele bewakers die er waren om de koning en zijn zoon te beschermen.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Rhea:

De naam van de prins galmde door mijn oren heen. Veel aan hem kon je zien, veel verschillende dingen. De bewaker van hun pakte mijn boven arm beet en duwde mij voor uit. Waarom zou ik weg lopen? Ik kende Rome totaal niet, en ik zou toch een onderdak krijgen. Liever dat, dan elke keer in die kar blijven zitten. Weer voelde ik een duw in mijn rug, dat ik door moest lopen. Ik liep al zo snel ik kon door, maar door het vervelende zitten dagen lang in de kar. Moesten mijn benen zo ie zo weer wennen aan mijn gewicht dragen. Sneller probeerde ik te lopen. De straat was aardig, op bepaalde plekken, niet fijn om mijn voeten op te zetten en voelde veel pijn scheuten door mijn voetzolen heen gaan, af en toe kneep ik mijn ogen dicht maar liep door alsof er niks aan de hand was. Het kasteel zag ik steeds dichter bij komen, het was zeker groter dan waar ik in woonden, wat nu verwoest was door de gevechten. Minder mankracht hadden wij, en veel onschuldige levens had het gekost. Mijn vader liet mij en mijn moeder wel door een geheime gang ontsnappen waardoor wij in het dorp aan kwamen. Al snel verloor ik mijn moeder en was zelf rond gaan lopen opzoek naar overlevende tot ze mij gevangen namen.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
De keien die als grond dienden, waren prima te bewandelen als je goed schoeisel droeg, maar zelfs Jason wist dat de keien behoorlijk pijn konden doen als je op blote voeten liep. De wandeling duurde niet lang, al voelde het als een eeuwigheid door de preek die hij van zijn vader kreeg over slaven en waar dezen vandaan kwamen, een preek die hij vrijwel elke dag wel aan moest horen. In gedachten ging hij zelf al de punten af waar zijn vader nog niet aan toe was gekomen bij deze preek en een lichtelijk ongeïnteresseerde blik verscheen op zijn gezicht. 'Begrijp je?' hoorde hij zijn vader zeggen toen ze bij het kasteel waren en hij blijkbaar zijn preek had afgerond, een preek die Jason al minstens twee keer op had kunnen zeggen in die tijd. Hij schrok op uit zijn gedachten. 'Ja, vader.' Rond het kasteel stonden hoge muren, maar die kwamen ze gemakkelijk door. Toen ze de poort passeerden verschenen prachtige tuinen, al waren de tuinen op de binnenplaats naar zijn mening mooier. Toen ze eenmaal binnen waren stond een andere slaaf hen op te wachten. 'Leid haar naar haar verblijfplaats.' Zijn vader wierp een veelbetekenende blik op de slaaf, wat betekende: "schiet op of er zwaait wat". Wel, hij wist in ieder geval van wie hij zijn slechte geduld had. Hij had de verblijfplaatsen van de slaven nooit gezien. Wat hij wel wist dat dezen zich onder de grond bevonden en dat hij er niet veel van kon verwachten.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Rhea:

Mijn voeten deden ongelofelijk pijn, maar bleef door zetten. De keizer bleef maar praten en een zucht kwam over mijn lippen. Door twee grote poorten gingen we en de geur van bloemen kwam al mijn neus binnen. Het rook heerlijk, maar lang bleven we niet hier en al snel waren we bij het kasteel. We stonden stil en hoorde de keizer nog wat zeggen. Meteen keek ik op naar een andere vrouw, ik schatte haar iets ouder dan mij. Ik schrok van haar gezicht, die stond vermoeid en mager. Ze knikte en liep naar mij toe "Kom" zei ze en pakte mijn pols. Kort keek ik om naar de keizer en zijn zoon. Maar al snel keek ik weer voor mij uit naar de plek waar ik heen werd begeleid, daar aan gekomen. Kreeg ik gelijk een emmer ijskoud water over mij heen en rilde meteen. De vodde werd van mijn lichaam afgehaald en ik werd gezeept aan alle kanten door verschillende vrouwen. Ik merkte dat ze naar mijn lichaam aan het staren waren. Waarschijnlijk omdat ik nog niet zo was als hun. "Je bent zo mooi" hoorde ik toen een stem zeggen en draaide mij om en mijn ogen bleven hangen op een meisje die aan de kant zat. "Jij ook" zei ik zo vriendelijk mogelijk en ze schudde haar hoofd "Nee, ik ben niet mooi" zei ze en sloeg haar ogen neer "Ja wel" zei ik. Als ik de nieuwe kleding aan had, en mijn haar was gedaan, liep ik naar haar toe en knielde neer. "Iedereen is mooi op zijn eigen manier" zei ik en veegde een pluk haar uit haar gezicht. "Jij, mee komen!" hoorde ik toen en keek op. Een bewaker had het tegen mij en ik keek nog even snel het meisje aan. "Als ik terug ben, maak ik je nog mooier" fluisterde ik en liep toen naar de bewaker toe.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld