Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG - Old Mansion

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
ik en Robin, en wij BIJTEN hard.

ik:
Paige Winston - 19 - foto - komt wonen in een klein oud dorpje in het verlaten kasteel.

zij:

SCHOOL:

MANSION:

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik:

James ~ 1827 (lijkt 21) ~ vampier

~ 1,94m ~ Woont op zolder oud kasteel ~ Kan slecht tegen daglicht ~ Houdt van rust ~ hekel aan knoflook

~ Mysterieus ~ heeft een ketting om, om over dag rond te kunnen lopen ~ en de rest merk je nog wel... ~ picca

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
HOT HOT HOT HOT HOT

Paige:

Mijn vader stopte de auto en ik keek van uit de auto naar het grote gebouw. Een zucht kwam over mijn lippen en opende de auto deur. Waarom moesten we zo nodig hier heen verhuizen? Alleen omdat het een koop je was dit lelijk oude ding? Maar toch zag het er best mooi uit zo in het zonlicht en de bomen er omheen. "Paige, pak jij je spullen?" hoorde ik mijn vader vragen "Ja vader" zei ik en liep naar de truck die achter ons was gereden om de spullen, de meeste dan nog, hier heen te brengen. Maar als snel kwam ik er achter dat mijn spullen gewoon in de auto lagen. Weer terug, liep ik naar de auto, opende de achter klep en pakte mijn tas. Er lag ook nog een extra paketje op, dat was mijn uniform voor de school waar ik heen ging.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Vanuit het kleine raampje dat maar weinig licht binnenliet, tuurde James naar buiten. Zag hij het nou goed? Kwamen er mensen zijn kasteel binnengelopen? James was verbaast. Al in geen eeuwen was er iemand anders dan James zelf in zijn kasteel geweest, op een paar 'oude' vrienden van hem na. James bekeek de mensen even wat beter. Twee ouders en hun dochter, en de dochter zag er uit als een meisje rond de 18/20. Even verscheen er een kleine glimlach op het gezicht van James, waarna hij zijn hoofd weer omdraaide en rustig een slok van zijn rode wijn nam, die hij al een tijdje in zijn hand hield. Hij zou zijn identiteit verborgen houden, en uiteraard dat er iemand op de zolder woonde, of nog sterker: Het feit dat er een zolder was, hoefde ze niet eens te weten. James keek de kamer even rond en gelijk viel zijn blik op een schooluniform. Dat was waar, James zou voor het eerst sinds lange tijd geleden weer naar school gaan. Toch verwachtte James dat het allemaal erg simpel zou worden.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Paige;

Ik voelde een rilling over mijn rug heen lopen, toen ik de trap op liep. De deuren waren al geopend en ik slikte. Het voelde zo vreemd. Rustig liep ik naar binnen, en zag dat alles er nog goed uit zag. Of had mijn vader het op laten knappen? Waarschijnlijk wel. Genoeg geld hadden ze. Zelf wilde ik niet zo rijk zijn, maar het kon niet anders. Mijn ouders hadden en goed lopend bedrijf wat veel opleverde. Ik liep door naar de trap, die naar boven leiden en keek omhoog. Het was een aardig klim, maar het was wel prachtig. De trap treden kraakten toen ik er op stapte. Van mijn moeder mocht ik een kamer uit zoeken, en daar was ik best blij mee. Dan wilde ik gelijk de mooiste. Mijn tas hielt ik achter mij aan gesleept. Had namelijk wieltjes. En ging alle kamers af. Als ik dan een kamer gevonden had, met een groot raam waar je kon zitten in de vensterbank en een mooi uitzicht op het bos. De kamer liep wat rond, en dat vond ik echt mooi. Mijn tassen zette ik neer, en liet mij op het bed zakken. Het rook wat muf, maar dat vond ik fijn en sloot mijn ogen. Dan liet ik mij achter over vallen en opende mijn ogen. Keek naar het plafon, door de dunne doek heen die er over heen hing en glimlachte. Soms was rijk zij ook wel fijn.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
James trok zijn uniform aan, hij had nog maar net genoeg geld om het te betalen.even zuchtte hij. Het aan geld komen was voor James een van de moeilijkste dingen. Hij kon eihenlijk geen enkele baan doen, vanwege het licht. Hier had hij wel een speciale ketting voor, maar zelfs daarmee kwam hij amper de dag door. En bij andere baantjes wilde dorpelingen zijn hulp niet, omdat hij anders was. Dat was hij zeker, maar ze moesten eens weten van zijn werkelijke identiteit. Maar dit alles was niet het enige probleem. Vaak moest james 50 jaar wachten kon hij opniejw verschijnen, anders zouden mensen het merken dat hij nooit ouder werd, hij moest wel wachten totdat ze zoufen sterven. James hield niet echt van contact met mensen, maar hij kon beter wat sociaal worden, voordat hij in een wraakzuchtig monster zou veranderen, want bij nacht of donkere ruimtes ben je weerloos tegenover een vampier. James bekeek zichzelf in de spiegel. Erg sterk zag hij er niet uit, maar dat was hij zeker wel. Ook zag hij hoe rood zijn ogen waren, en hoe wit zijn huid welniet was. Gelullig was zijn haar blond, anders zagen mensen hem misschien nog wel als een albino, een vervloekt persoon, dat kon James echt niet hebb en. Helaas.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Paige:

"Paige!" hoorde ik mijn moeder roepen en ik kwam over eind. "Hier mam" riep ik terug en de deur ging weer open. "Je hebt je kamer al gevonden zie ik." zei ze met een glimlach. Ik knikte en stapte van het bed af. "Wil je even helpen lieverd" vroeg ze en ik liep naar haar toe. Liever wilde ik het niet, maar toch deed ik het. De lichte spullen hielp ik met mijn moeder naar binnen brengen. Na een paar uur flink door gezwoegd te hebben. Plofte ik neer op de dichtstbijzijnde stoel en haalde diep adem. De mannen van de verhuizing, hadden alles naar binnen gebracht, Mijn moeder maakte een kop koffie voor ze en gaf ze wat lekkers. Bedankte ze en dan gingen ze weg. Nu waren we met zijn drietjes hier binnen. Al mijn spullen stonden op mijn kamer en op zijn plek. Een glas met drinken hielt ik in mijn handen en haalde rustig adem. Mijn vader had nog even snel een meneer voor de tv en computers laten komen, om het hier snel rond te krijgen. En vooral naar de kamers en kantoor van mijn vader. "Hier Paige." zei mijn vader en hielt een cadeautje naar mij. Ik keek hem schuin aan en pakte het aan. Rustig maakte ik het open en glimlachte breed als ik zag dat het een nieuwe mobiel was. "Maar pap, die andere was nog goed hoor." zei ik en keek hem aan. "Je hebt het verdient." zei hij en drukte een kus op mijn voorhoofd. "Bedankt pap" zei ik en knuffelde hem. Mijn moeder knuffelde ik ook en pakte mijn andere mobiel. Hij deed het nog prima. Even twijfelde ik en stond op. "Ik ben naar mijn kamer" zei ik en liep de woonkamer uit naar de trappen.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Na een tijdje trok James zijn schooluniform weer uit. Morgen zou school alweer beginnen. Heel erg veel zin had hij er niet in, want de mensen werden met de tijd erger. Er ontstonden altijd groepen. Helemaal in het begin hoorde James daar altijd bij, maar elke jaren verder, werd dat weer wat minder. Met goed geluk was de klas die hij nu had wel een aardig leuke, met aardige jongens er in. Naar meisjes keek James eigenlijk nooit om. Zijn grootste angst was om een meisje leuk te gaan vinden, en echt gevoelens voor haar te gaan ontwikkelen. In een relatie zou je elkaar moeten vertrouwen, maar hoe zou je je vriendin moeten vertellen dat je een vampier bent, die eigenlijk al een paar eeuwen lang leeft? Dat niet alleen, want uiteindelijk zou ze sterven van ouderdom. Tenzij... Er was wel een manier, maar James dacht liever niet over dat soort dingen na. Het was goed zoals het nu was, en als James er ooit echt genoeg van zou krijgen zou hij er nog altijd zelf een einde aan kunnen maken, maar dat had hij nu toch nog liever maar niet. James zuchtte opnieuw en wierp deze keer een blik op zijn schoolboeken. Na 50 jaar veranderde die boeken, maar de inhoud bleef altijd wel ongeveer hetzelfde, waardoor het erg simpel voor James was om te doen. Hij zou wel veel vrije tijd krijgen tijdens de lessen.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Paige;

De deur sloot ik achter mij dicht, als ik bij mijn kamer aan was gekomen. De nieuwe mobiel legde ik op mijn bureau Ik zou die later pakken als deze het echt begaf. Ik liet mij zelf al weer op mijn bed vallen en begon mijn vrienden te vertellen dat ik goed aan was gekomen. Dan sloot ik mijn mobiel af en legde die op mijn nachtkastje. Rustig kwam ik over eind, stapte van het bed af en ging in het raamkozijn zitten en staarde door het raam naar buiten. Zou ik zo meteen een boswandeling maken? Van wandelen hielt ik echt veel. Dromerig staarde ik voor mij uit, tot een toon mij er uit trok en zag dat mijn mobiel af ging. Ik had geen zin om die te pakken en leunde tegen het kozijn aan en staarde weer naar buiten. Weer een vreemd gevoel trok door mij heen. Een gevoel zei mij dat wij niet met zijn drietjes waren. Ik schudde mijn hoofd en leunde met mijn hoofd tegen het raam aan en begon zachtjes te neuriën.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Gedurende de gehele avond dacht James na. Hij had er eigenlijk wel een beetje zin in, aangezien hij erg eenzaam was in zijn eentje op de zolder. Hij had wel vrienden, maar die woonden nu ergens ver van hem af, en James wist nieteens waar. Zijn vrienden, hij wist eigenlijk nieteens of hij daar nog wel mee om wilde gaan. Ze waren altijd al wrede vampiers geweest. Ze dronken mensen altijd hrlemaal leeg, op een zo pijnlijk mogelijke manier. Hun slachtofferseden vreselijk. Zelf dronk James w mensenbloed, maar hij vermoorde nooit iemand. Hij was nog best wel een gentleman voor een vampier. Even glimlachte James, waarna hij kort zijn ogen sloot.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Paige:

Er werd op de deur geklopt en ik keek om. "We gaan eten lieverd." zei mijn moeder en ik knikte. Rustig stapte ik uit het raamkozijn en liep naar de deur toe. Mijn mobiel lag nog steeds op het nachtkastje en liet het ook maar daar liggen. Ik wist hoe mijn vader kon zijn als ik mobiel mee had bij het eten. Eenmaal beneden, ging ik aan de grote tafel zitten. Het was echt vreemd om in het nieuwe huis zo te eten. Alles moest echt wennen. "En je mobiel al uit geprobeerd?" vroeg mijn vader. Ik keek hem aan en schudde mijn hoofd. "Ik wacht tot mijn oude het begeeft." zei ik en hij knikte. "Goed bezig." zei hij toen en al snel konden we gaan eten als mijn moeder het laatste op tafel zetten. Koken deed zij het liefst zelf. Vond ze altijd zo fijn, en vooral samen met mij. "Mam." begon ik en stopte wat vlees in mijn mond. "Ja lieverd?" reageerde ze. "Hoe moeten we dit huis schoon houden?" vroeg ik toen. "We zoeken nog een schoonmaakster lieverd, voor haar hebben we ook een kamer ingericht." zei ze en ik knikte. Rustig at ik door en dacht nog even na. Waarom deden eigenlijk de mensen van het huizen verkoop zo raar? Nou ja, wat maakte het uit.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld