Carstairs schreef:
'Eef! Evelinia! Kom onmiddellijk hier!' siste Hunter kwaad naar de hemel die tussen de bomen door zichtbaar was. Sterren fonkelden helder en de maan was nog net niet helemaal te zien in haar volle glorie. "Evelinia! Kom onmiddellijk hier! Anders zwaait er wat!" probeerde Hunter voor de zoveelste keer. De mentale en de sprekende oproepen bleven maar onbeantwoord, maar deze keer kwam er wel een reactie. Vleugelslagen doorbraken de nachtelijke stilte en een halve minuut later stond er een robijnrode draak vlak voor Hunter. "Ik werd geroepen?" klonk een kristalheldere stem van een vrouwelijke draak in de gedachten van Hunter. Ondanks het feit dat de stem helder en jeugdig klonk, droeg de stem toch een bepaald soort ouderdom en wijsheid in zich. Dit was waarschijnlijk te danken aan het feit dat Evelinia eeuwen in haar ei zat, voordat Hunter het vond en het ei uitkwam.
'Je wéét dat je niet zomaar weg mag vliegen! En al helemaal niet zo hoog en midden in de nacht! Ik was doodongerust!' ging Hunter tekeer tegen zijn draak.