Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg - Vampire Diaries/w KimmieCupp

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Ik:

Elena.
Leeftijd: 18

Damon.
Leeftijd: Nowone Knows.

Jij:

Caroline.
Leeftijd: 18

Stefan.
Leeftijd: Nowone Knows.

Ik begin!

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Elena:

Ik dwaalde rond door de school. Niet omdat ik niet wist waar ik heen moest, maar omdat ik mijn gedachten even wat lucht moest geven. In een benauwd, rumoerig klaslokaal lukte dat niet. Op de gang was het lekker koel omdat de reusachtige deuren van de school Mystic Falls openstonden. Ik zat nu al jaren op deze school en er was niets bijzonders aan op te merken. Tot Stefan erop kwam. Hij was mysterieus en sluw. Maar toch waren alle meisjes gek op hem. Dat kwam grotendeels door zijn uiterlijk. Hij zag er wonderbaarlijk mooi uit. Hij had bloedrode lippen en prachtige bronskleurige haren. Aan zijn ogen was iets raars. Maar ik had nooit verwacht dat dat kwam omdat hij een... ik durf het niet hardop meer te zeggen. Het klinkt zo angstaanjagend en ik weet dat hij het ook niet leuk vind. Toen ontmoette ik zijn broer. Ook mysterieus en sluw. En natuurlijk ook bloedmooi. Maar hij had ook iets gevaarlijks. Iets wat Stefan niet had. Ik wist dat ze allebei een oogje op me hadden en dat ze dat op verschillende manieren probeerde te uiten. Maar ik zei er niks van. Ik deed zelfs net alsof ik het niet eens merkte. Maar op een dag ging het helemaal mis. Ik kwam ze allebei tegen op het kerkhof waar ik vaak aan mijn overleden moeder denk. Ze is immers daar begraven. Dan schrijf ik in een klein boekje op wat ik denk. En ik weet dat mijn moeder meeleest. Ik voel het gewoon! En dat geeft me een fijn gevoel. Toen ik ze tegenkwam waren ze allebei nog mooier. Ze waren prachtig. En ik wist dat ze wisten dat ik hier was. 'Elena, we moeten je iets bekennen.' Begon Stefan stug. En ik wist dat het eraan zat te komen en toch hoopte ik vurig dat het niet zo was. 'We vinden je allebei leuk en we vinden dat je moet kiezen tussen een van ons.' Vulde Damon aan. Ik hield mijn ogen dicht en beet ondertussen op mijn lip. Ook hield ik mijn adem in. Maar ik wist dat ze me niet zouden laten gaan voor ik antwoord gaf. 'Damon.. begon ik. Hij fleurde meteen op bij het horen van zijn naam. 'Het spijt me'. Zei ik er gauw achteraan. Damons gezicht betrok en hij veranderde binnen een seconde in de zwarte kraai. Wat ik al verwacht had. De zwarte kraai vloog ver weg en ik wist dat ik iets onvergeeflijks had gedaan. Stefan keek echter blij en pakte mijn hand vast. Maar ik rukte hem los en rende weg. Ik wist dat ik Damon pijn had gedaan en dat wou ik niet. Vandaar dat ik nu door deze gangen liep. Ik was er nog steeds niet overheen. Damon bleef weg en Stefan kwam iedere dag dichterbij. Ik wilde niemand pijn doen. Peinzend ging ik op het bankje in de gang zitten en staarde wat voor me uit. Ik hield van hen allebei. En ik heb nooit willen kiezen. Maar ik wist dat die dag toch ooit zou komen. Ik zuchtte. Ik had nu eigenlijk les in Biologie maar daar had ik helemaal geen zin in. Inplaats daarvan wankelde ik naar de wc en dronk eenmaal binnen wat water. Toen ik de wc weer uit liep schrok ik van de hand die opeens mìjn hand vastgreep. Ik wist dat hìj het was.

Damon:

Ik bestelde nog een biertje bij de vrouw achter de bar en ze gaf me binnen 1 minuut het biertje aan. Lekker koud en 'verfrissend'. Ik wist dat de barvrouw een oogje op me had. Sinds Elena me had afgewezen kwam ik hier dagelijks en elke dag als ik hier binnenliep begon ze te stralen. Het was godverdomme net Caroline. Die altijd achter me aan kwam waar ik ook was. Ze wist dat ik hier dagelijks uithing en kwam hier dan ook iedere dag na school. Gelukkig was mijn schooltijd voorbij. Ik wist niet hoe laat ze vandaag uit was maar ik had mezelf beloofd dat ik me om 2 uur uit de voeten maakte. Hoe dronken ik ook was. Ik nam een grote slok uit het glas en keek in mijn ooghoek naar de barvrouw die druk bezig was een andere vrouw te helpen maar soms toch nog een blik op mij wierp. Het was 10 voor 2 en ik maakte me klaar om weg te gaan. Ik trok mijn jas aan. Daarna nam ik nog een grote slok bier en toen was het op. Hij werd voor ik het wist weg ge grist en een lief stemmetje vroeg of ik er nog een wou. 'Nee bedankt.' Zei ik stug. Ik wou net van mijn kruk af gaan om Caroline die ik in mijn ooghoek het cafe`binnen zag komen te ontwijken maar ze stond al hier. Ze glimlachte naar me alsof ik een babytje was. En daar walgde ik van. Zonder iets te zeggen liep ik gauw de deur uit en liet haar verlaten achter.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Caroline:

Daar stond ik dan. Helemaal alleen in dat cafeetje, waar Damon dagelijks kwam. Ik wist niet wat het was, maar ik vond hem verschrikkelijk leuk. Het leek alleen alsof hij me niet zag staan. Elke keer als ik hem zag en lief naar hem glimlachte, leek het alsof hij me gewoon niet zag, alsof het hem niet boeide. Ik wou dat ik wel opviel bij hem. Ik wou niet langer genegeerd worden door hem. Ik snapte wel een beetje waarom hij zo afwezig was, nadat Elena hem had afgewezen. Ik wist dat ze om hem gaf, maar dat ze de waarheid wel moest vertellen. Ik liep het cafeetje toen ook uit, maar zag Damon nergens meer. Ik liep uiteindelijk maar gewoon naar huis.

Stefan:
"Elena, alsjeblieft, hou op me te negeren. Je vond me toch leuk? Ik snap het heus dat je het niet leuk vond om Damon te kwetsen, maar hij vind heus wel iemand anders. maak je daar nou maar geen zorgen om. Er zijn genoeg meisje die hem wel leuk vinden."

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Elena:

'Stefan. je snapt het niet. Begon ik. Ik voelde zijn koude adem in mijn nek. Je denkt wel dat je het weet maar je weet het niet.' Stefan liet mijn hand los en ik wist dat ik hem had gekwetst. 'Stefan, het spijt me.' Zei ik. Ik draaide me om om in zijn gezicht te kijken wat ik al dagen niet gedaan had. Maar hij was weg. Verdwenen. Dat doen va.. ik zeg het niet. Ik vind het nog steeds walgelijk. Zijn.. ''soort'''verdwijnt meestal uit het niets. Dat doet Stefan zo vaak bij mij dat het gewoon irritant wordt. Ik heb hem vaak gesmeekt om op te houden maar hij blijft ermee doorgaan. Misschien om me te pesten. Misschien omdat hij denkt dat ik het grappig vind. Of misschien omdat hij niet kàn stoppen. Ik zuchtte en plofte neer op een stoel. Die toevallig langs de meisjes wc stond. Ik staarde even naar de jongens wc. Ik weet nog de dag toen we elkaar echt ontmoette. Ik was de jongens wc binnengerend om mijn broer Jamie te achtervolgen die verslaafd is aan drugs sinds mijn moeders dood. Natuurlijk had hij weer gesnopen en moest ik hem dwingen de drugs aan mij te geven. Ik had ze veilig opgeborgen in mijn kluisje. De vorige keer dat ik ze van hem had afgenomen had ik ze regelrecht de prullenbak in gekieperd. Aangezien Jamie meteen daarna de prullenbak in dook had ik het idee voorgenomen dat dus niet meer te doen en de drugs in mijn kluisje te bewaren. Jamie was natuurlijk mopperend weggegaan. Ik had verwacht dat hij het niet meer zou doen maar hij bleef doorgaan. Hij dook na wiskunde weer de wc in. Ik was zo boos dat ik weer de jongens wc binnenliep en zijn drugs meteen afpakte. En die keer bleef ik staan waar ik stond tot hij weg was. Uiteindelijk was hij mokkend weggegaan en had ik de drugs tevreden in mijn tas gestopt. Toen ik de wc deur weer uit liep zag ik hem. Nee beter, ik botste tegen hem op. Hij was zo lieflijk en knap. Ik moest wel gek op hem zijn. Hoe hij zei: 'Is dit niet de jongens wc?' Was een marteling voor me. Ik wist niet wat ik moest zeggen en knikte alleen maar duf. Toen nam ik afscheid door kort 'Dag'. te zeggen en was ik weggelopen. Ik glimlachte bij de gedachte aan onze eerste ontmoeting.

Damon:

Mokkend gaf ik mijn nicht het geld. Ze was me al 130 euro schuldig. Maar ze bleef maar doorzeuren om meer geld. 'Ik geef het wel terug. Dat weet je toch?' Antwoordde ze iedere keer als ik zei dat ze het ècht terug moest geven. Met een pets op mijn hoofd als gevolg. Even later ging ik naar huis en had ik erge dorst. En niet zomaar dorst. Ik likte mijn lippen en dacht aan hoe geweldig lekker het bloed van Caroline ruikt.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Caroline: Ik liep gewoon over straat naar huis, toen ik Damon ineens tegenkwam. Ik schrok me dood. Sinds wanneer was hij gestopt me te negeren. Hij zag er nu alleen beetje eng uit. Ik vroeg hem wat er was.

Stefan: Wat was er toch met Elena, misschien was ze geschrokken door ons. Misschien vind ze het gewoon eng. Misschien... Ik wist het dus totaal niet. Ik ging op zoek naar Damon en vond hem al snel bij Caroline. Ik zag wat hij van plan was. Ik dacht shit, dat kan je niet maken. Ze is een vriendin van Elena. Ik liep naar Damon was en trok hem mee, maar hij wou niet. Logisch, hij had dorst. Ik fluisterde in Damons oor dat hij beter iemand anders moest nemen. Ik keek naar Caroline, ze zag er een beetje bang en geschrokken uit. Elena had dus niets aan haar verteld. Had ze wel moeten doen. Nu loopt ze gevaar. Ik zei tegen Damon "wat hadden we nou afgesproken, niemand die we kennen." Ik trok Damon mee. Het lukte wel want ik was uiteindelijk nog altijd sterker dan hem. Toen ik Damon had afgevoerd ging ik weer naar Caroline en vroeg het of het ging. Ze keek me bang aan en rende toen weg.

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Elena:

Ik sjokte het huis van mijn tante Anna in. Zei is onze peettante en als mijn ouders ooit zouden overlijden zou zij de voogdij over mij en mijn broer krijgen. En dat is dus gebeurd. Ze is erg lief maar ook een beetje klunzig. Ze is amper 4 jaar ouder als ik en ze doet nog aan haar studie voor lerares. Daarom is ze niet vaak thuis. Maar als ze thuis is danst ze meestal wild op rockmuziek en roept dan dat ze een dagje vrij heeft als ik of Jamie binnenkomt. Deze keer was ze er niet. En ik maakte me al lang geen zorgen meer waar ze kon zijn. Want meestal hing ze uit bij de yoga klas. Of de supermarkt. De meeste zouden denken dat ze erg raar is maar ik hou van haar.

Damon:

Mijn broer had me met gemak meegesleurd. Weg bij de geweldige geur van het bloed van Caroline. 'Wat doe je man?' Ik was erg boos op hem. Hij keek me diep aan. En daar schrok ik erg van. Meestal was hij kalm en rustig maar vandaag niet. 'Hoe haal je het in je hoofd? Zomaar een potje Carolines bloed drinken! Wat denk jij wel niet! Caroline is Elena's vriendin!' Riep Stefan boos. 'Was haar vriendin.' Beet ik hem toe. Stefan straalde woede uit. En hij gromde hard. Whatever. Dacht ik en ik sprong het raam uit.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Caroline: Ik was nog steeds geschrokken. Dit had ik nooit verwacht. Was Elena nou verliefd op een vampier? Ik kon het haast niet geloven. Het was best eng, maar ondanks dat vond ik Damon nog steeds leuk. Ik zou nu alleen een beetje uit zijn buurt moeten blijven, want hij was hartstikke gevaarlijk.

Stefan: Wat gaat Damon nou weer doen. Ik hoop maar dat hij niet weer achter Caroline aan ging. Ik pakte mijn mobiel en belde Elena. Ze nam niet op dus sms'te ik haar maar of ze zin had om af te spreken. Ze sms'te niet terug. Ik ging naar huis. Ik wist zeker dat ze mijn berichtje wel had ontvangen maar gewoon negeerde.

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Elena:

Peinzend keek ik naar het mobieltje die ik zojuist op de grond had gesmeten. Ik had een bericht van Stefan gekregen maar ik kon niet antwoorden. Nadat ik hem zo veel pijn had gedaan gewoon niet! Ik depte wat koud water op mijn gezicht en hoorde toen mijn mobieltje rinkelen. Stefan!

Damon:

Energie stroomde door mijn lichaam. Het was warm en zacht. En dat allemaal door het beetje bloed van de prachtige kassavrouw die met me mee naar huis was gegaan. Ze lag bewusteloos op de grond. Met een grote, bloedende wond in haar nek. Maar ze was niet dood. 'Jij wil niet doodgaan he?' Fluisterde ik. Ik rook de geur van het verse bloed en voelde mijn ogen prikken. Voor ik het wist beet ik in haar nek. Een gesmoorde kreet kwam uit haar keel en ze sperde haar ogen even wijd open. Maar vervolgens vielen ze ook weer dicht. Ik tilde haar lijk op en rende in vampier tempo naar het reusachtige bos waar ik vlakbij woonde. Ik verstopte haar in een holle boomstam en rende tevreden terug naar huis. Mijn lichaam zat vol met energie en dat vond ik geweldig.

Anoniem
Landelijke ster

KimmieCupp schreef:
Caroline; Ik had niks te doen dus besloot ik naar Elena te gaan. We waren niet echt vriendinnen meer, maar ik wou het goedmaken. Ik liep naar haar huis en belde aan.

Stefan: Ik merkte dat ik dorst had en ging het huis snel uit. Ik rende wat rond en uiteindelijk vond ik een lekker hapje. Nadat ik me gevuld had zocht ik Damon op. Ik zag dat hij zich ook net gevuld had en dan moest ik uit zijn buurt blijven. Want dan kon hij hartstikke gevaarlijk zijn. Ik ging gelijk naar huis. Ik pakte mijn telefoon weer en had het gevoel dat Elena me zwaar zat te negeren. Dat was stom, want ik had nog nooit iets gevoeld voor een meisje.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld