ORPG ~ Didn't you die? - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ~ Didn't you die?

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:

Gabriëlle Olivia Thompson ~ gebeten op haar 17 ~ Ze is een aardig een behulpzaam meisje al heeft ze het nooit makkelijk in het leven gehad en heeft ze leren moeten leren doorbijten.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Alexander Marcus Franklin - gebeten op 18e - Hij is een stille, ietwat verlegen jongen, doet alles om zijn doel te bereiken

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriëlles hand zat stevig in die van haar oudere zussen die haar meenemen naar de fabriek. Ze had gehuild toen ze vertrokken en haar vader had haar daarom geslagen, zo ging dat nu eenmaal, maar ze was bang oh zo bang. Haar broers en zussen probeerden haar te kalmeren zeiden dat het niet zo erg was, maar ze wist wel beter. Ze wist hoe ze eruitzagen wanneer ze terugkwamen, de uitdrukking op hun gezicht. Ze hadden haar uiteindelijk toch het huis uit kunnen sleuren nerveus streek ze een weerbarstige haarlok achter haar oren, maar deze hing enkele seconden later al weer terug voor haar gezicht. Toen waren ze er een grote vuile fabriek. Een mensenstroom ging naar binnen en vandaag zou deze aangevuld worden door Gabriëlle. Ze keek om zich heen, ze was een van de jongsten maar in hun gezin werd ervoor gezorgd dat je zo snel mogelijk ging werken. Ze slikte en liet zich toen naar binnen meevoeren.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Alexander keek om zich heen en trok zijn neus op bij het zien van de grijze mensenmassa die de fabriek binnenstroomde. Hij had hier echt geen zin in, maar hij had geld nodig en hij had geen opleiding gehad, waardoor hij geen ander werk kon vinden. Hij ging even met zijn hand door zijn haar in een poging het goed te leggen, wat hopeloos was met zijn haar. Hij zuchtte even, rechte zijn schouders en stapte toen de mensenmassa in om te gaan werken voor een hopeloos laag loon.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Onthouden(:
Maar een ding, er zit een fout in de titel. Het moet zijn: "Didn't you die," Het is de past simple(:

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ik dacht al zoiets toen ik het las

. Ik zou beter moeten weten na al die Engelse boeken
_____________________________________________________________________________

Haar oudste zus bracht haar naar het kantoor van de directeur die haar na een poosje binnenliet. Gabriëlle vond dat hij zijn zus vreemd aankeek, had het misschien iets te maken met het feit dat ze opeens meer geld had gekregen. "Dit is mijn zusje meneer, ik heb al over haar verteld ze zou graag hier komen werken" Gabriëlle vond de directeur maar een enge man, toch glimlachte ze en ging ze fier rechtop staan omdat dat was wat ze hoorde te doen. "Ja ja tuurlijk breng haar maar naar de linkervleugel en geef haar dan aan een van de oudere werkers die legt haar wel uit wat ze moet en kom daarna meteen naar hier, wij moeten nog wat dingen bespreken" Ze voelde de greep van haar zus hand verstrakken om haar schouder, ze was bang dat voelde ze en toen ze haar naar de linkervleugel van de fabriek wandelde zeiden ze geen woord tegen elkaar. Haar zus wandelde naar een willekeurige jongen en duwde haar in zijn richting. "Zorg voor haar ok, leg uit wat ze moet doen, orders van de baas" zonder op antwoord te wachten liep ze terug naar het kantoor en daar stond Gabriëlle tegenover een vreemde jongen in een vreemde omgeving.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Alexander: Hij keek op toen er twee meisjes op hem afkwamen, een vrij jong en de ander iets ouder. Hij trok een wenkbrauw op. Vast weer iemand nieuw. Hij werkte hier al een paar jaar, in deze saaie, nooit-veranderende omgeving.
'Zorg voor haar ok, leg uit wat ze moet doen, orders van de baas' zei het oudere meisje en ze liet het andere meisje (dat waarschijnlijk haar zus was) achter bij hem.
'Oké, hoi. Ik ben Alexander, en jij?'

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Gabriëlle" zei ze nauwelijks hoorbaar terwijl ze naar de jongen keer die veel groter was als zij. Nu ze alleen was wist ze eigenlijk helemaal niet wat ze moest doen dus stond ze maar een beetje naar de andere werkers te kijken tot de jongen haar een taak zou geven. Ze had ook tegen hem kunnen beginnen praten, maar ze was te verlegen zoals kleine kinderen gewoonlijk waren.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Hij keek haar onderzoekend aan. 'Hallo, Gabriëlle,' zei hij toen langzaam. Ze was heel mooi, maar nog zo jong. 'Kom maar mee, je kan me vandaag helpen met mijn werk, dan leer je het wel.' Hij glimlachte in een moeizame poging haar op haar gemak te stellen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriëlle glimlachte vluchtig terug en stak toen haar hand uit, want ze was bang dat ze hem zou verliezen tussen al de mensen hier en als ze dat deed was ze pas echt verloren. Wie anders zou haar helpen. Nu dacht ze weer aan de kar die onlangs voorbij hun huis reed. Haar broer zei dat ze meteen terug naar binnen moest, maar ze kon het niet laten toch nog even te kijken, tot ze zag wat er onder het laken dat over de kar heen was gegooid lag, een hand, een witte kinderhand. Hoelang ze daar toen nog had gestaan wist ze niet, maar ze besloot dat wanneer die kar opnieuw langskwam ze wel naar binnen zou gaan.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld