Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Bluesweater
nieuwe competitie online! lekker puzzelen!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
OPRG // with lillitha
Azelf
Straatmuzikant



Karakters volgen in topic.
Anoniem
Wereldberoemd



Lillith (maar iedereen noemt haar Lilli) - 16 jaar - Weet niet dat ze een vampier is - Verlegen, snel bang, beetje depri, heel lief voor iedereen
Azelf
Straatmuzikant



Christian Lovelock // 17 jaar // Hij weet wel dat hij vampier is, vindt het geweldig, gebruikt zijn krachten dan ook vaak // Brutaal, af en toe gemeen, vertrouwd niet snel, woede-aanvallen, soms stemmingswisselingen //



Begin jij??(:
Anoniem
Wereldberoemd



Ze haalde een hand door haar haren en keek in de spiegel. Ze zag er niet uit! Haar bruine haar met blonde lokken erdoor, het zat helemaal in de war, en haar groenblauwe ogen zaten halfdicht en eronder lagen donkere wallen. Ze huiverde even en gooide wat water in haar gezicht om zichzelf een beetje wakker te maken. Ze huiverde weer en sprong snel onder de douche. Een kwartier later kamde ze de klitten uit haar lange haren en zocht een mooi zwart kleedje uit haar vrij donkere garderobe. Eerste schooldag op een nieuwe school, ze moest een goede indruk maken volgens haar moeder, maar haar maakte het niet zo veel uit, om eerlijk te zijn. Ze mochten haar of ze mochten haar niet.
Azelf
Straatmuzikant



Rustig liep Christian de enorme school binnen; zijn handen diep in zijn zakken gestoken, hoofd naar de grond gericht, en met een chagrijnige blik. Hij had weinig tot geen vrienden op school, maar dat boeide hem niet. Hij had zat anderen. Zijn zwarte schoudertas botste bij elke stap irritant tegen zijn, en het kostte hem veel moeite om het ding niet door de gang tegen een muur te smijten. Hij mocht niet al te veel opvallen, en dat zou hem berucht over de hele school maken. Zijn groene ogen speurden de gang af, naar iets ongewoons. Niets. Hij zuchtte, lichtjes gekalmeerd. Een stukje verderop stond een groepje luid lachende jongens, en Christian vloekte binnensmonds. Waarom zij weer? Hij rukte zijn blik van hun af, en probeerde zo onopvallend mogelijk door te lopen.
Anoniem
Wereldberoemd



aangepast (alles in zij-vorm)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Langzaam liep ze het schoolplein op en keek om zich heen. De meesten negeerden haar volkomen, maar sommigen staarden haar met grote ogen aan. Ze hield haar ogen strak op de grond gericht terwijl ze naar het secretariaat liep. Ze opende de glazen deur en kuchte even om de aandacht van de verveeld kijkende vrouw die achter de balie zat te vangen. De vrouw keek op. 'Lillith Urelia Masiva? Hier is je rooster.' Ze kreeg een paar papieren in haar handen gedrukt en liep naar buiten. Ze keek even op haar rooster. Wiskunde, geweldig...
Azelf
Straatmuzikant



Zo stil mogelijk liep hij door de gang, stil wensend dat ze hem niet zouden zien, en zijn stille gebed werd verhoort. Er gebeurde niets. Nu haalde hij echt opgelucht adem. Hij greep zijn smartphone uit zijn zak, en startte Meta, waarop hij zijn rooster kon zien. Wiskunde, er verscheen een glimlach op zijn gezicht. Wiskunde was een van zijn betere vakken, net zoals Frans, Engels, Latijn en Duits. Hij was een talenmens, nou ja, mens... Wiskunde was een van de weinige vakken waar hij goed in was, wat geen taal was. Toen hij bij het lokaal aankwam, liep hij door de open deur, blikken van zijn klasgenoten totaal negerend.
____________________________

Kun je ff het overbodige bericht verwijderen??
Anoniem
Wereldberoemd



Met haar ogen op de grond gericht liep Lillith naar haar lokaal. Ze liep naar binnen, en gaf de leerkracht een briefje waarop stond dat ze nieuw was. De leerkracht keek er even naar en toen naar haar en glimlachte. 'Ga maar voor het bord staan en stel je voor,' zei hij. Lillith had meteen een hekel aan hem. Hoe wreed was het om iemand voor het bord te laten staan om zich voor te stellen. Ze ging vooraan in de klas zitten, met haar ogen strak gericht op een punt op de muur en mompelde: 'Ik ben Lillith Masiva, ik kom uit een andere stad, vorige week naar hier verhuisd, ik hou van nou ja, muziek, en ik ben 16, bijna 17.' Ze snelde naar het enige vrije bankje en voelde haar wangen gloeien.
Azelf
Straatmuzikant



De stem van het nieuwe meisje was voor anderen misschien nauwelijks te horen, voor Christian was het makkelijk verstaanbaar. Op het eerste gezicht leek ze niet zo bijzonder, maar haar haar trok zijn aandacht, al was het maar voor heel even. Hij wende zijn blik weer af. Toen het meisje snel in zijn richting liep, keek hij toch weer even op. Ze zette zich neer op het bankje naast hem, en hij zag haar blozen. Hij zuchtte even hoorbaar, hij had het erg fijn gevonden om alleen te zitten. 
Anoniem
Wereldberoemd



Ze hoorde de jongen naast zich zuchten, maar verwaardigde zich niet om op te kijken. Ze probeerde zich te concentreren op de leerkracht, maar zijn monotone stem stootte alle aandacht af. Ze dacht na over wat ze na school zou doen. De stad verkennen? Haar ouders waren dan nog niet thuis, ze werkten allebei tot vrij laat in de avond. Ze zuchtte even. Waarom was alles toch altijd zo saai?
Azelf
Straatmuzikant



Geconcentreerd keek hij naar de som die de leerkracht op het bord schreef, en schreef hem over. Met een paar hulpsommen had hij hem opgelost, maar hij nam de moeite niet om zijn hand op te steken.
'Weet iemand de uitkomst?' klonk de stem van de leraar door de ruimte. Stilte. De oude man zuchtte overdreven. 
'Als niemand het antwoord weet, mogen jullie gezellig allemaal nakomen. Beetje sneu voor het nieuwe meisje, maar deze instelling tolereer ik niet.' 
Anoniem
Wereldberoemd



Ze keek intens geconcentreerd naar de som op het bord. Ze had geen idee wat de uitkomst was. Wanhopig probeerde ze zich te herinneren of ze ooit een soortgelijke som had opgelost, maar er kwam niets in haar naar boven. Ze wilde niet nablijven, echt niet.
Azelf
Straatmuzikant



Zal ik ze helpen? vroeg hij zich af. Aan de ene kant had hij geen zin; hij zou na de les de uitkomst laten zien, en weggaan. Maar hij vond het sneu voor het nieuwe meisje; meteen op de eerste dag nablijven, dat wil niemand. Kalm stak hij zijn hand op.
'Meneer Lovelock, dank u wel. Kun je me het antwoord vertellen?' 
'Ja meneer, anders steek ik mijn hand niet op.' Zijn commentaar lokte licht gegrinnik van de rest van de klas uit. Hij negeerde ze echter, vertelde het antwoord, en zakte weer achterover in zijn stoel.
Anoniem
Wereldberoemd



Ze keek opgelucht opzij naar de jongen naast haar. Hij was verbijsterend knap, bijna bovennatuurlijk. Zijn huid was al net zo bleek als de hare, en zijn ogen, ze waren prachtig. Ze besefte plots dat ze hem aanstaarde en keek gauw weg. Ze voelde haar wangen weer warm worden en vervloekte zichzelf omdat ze altijd moest blozen. Ze hoopte vurig dat hij het niet gemerkt had.
--------
Ik moet weg, bye! x
Azelf
Straatmuzikant



Hij voelde haar ogen op zijn huid branden, maar negeerde het. Hij bleef voor zich uit naar de leraar staren, die weer een monotoon verhaal aan het ophangen was. Ergens voelde hij zich slecht. Hij had zojuist de hele klas gered van nablijven, en niet één bedankje! Hij haalde even trillerig adem, en duwde de onnodige gevoelens aan de kant, net als altijd. Hij pakte zijn pen, en draaide hem zorgvuldig tussen zijn vingers. Toen zette hij hem neer op het papier van zijn schrift, en begon aan zijn zoveelste tekening.
Anoniem
Wereldberoemd



Ze probeerde naar de saaie uitleg van de leerkracht te luisteren, maar het lukte haar niet echt. Zijn stem was echt vervelend. Ze staarde naar haar blad en verveelde zich dood. De zwarte inkt waarmee ze de woorden van de leerkracht had samengevat leken bijna rood met die inval van het licht. Ze keek ernaar en kreeg plots een soort brandend gevoel in haar keel, bijna alsof er een vuur in haar keel woedde. Ze greep naar haar keel en probeerde het te negeren, maar het was onmogelijk. Ze hapte even naar adem en probeerde het weg te laten gaan.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste