ORPG ~ Divergent - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ~ Divergent

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ik:

Gabriël Blake Thompson ~ 16 ~ Erudite ~ Hij heeft zijn ouders nooit gekend en woont bij zijn oudere zus in Erudite terwijl zijn broer in Dauntless woont. ~ Ernstig, moedig, bedachtzaam

Carstairs
YouTube-ster

Carstairs schreef:
Katheryne "Kathy" Evans~16~Candor~Divergent~MJW

____________________________________________________________________________________
Angstig kijkt Kathy naar de tieners die één voor één naar voor lopen om een mes te pakken en hun bloed in één van de schalen laten vallen. Ze was bijna aan de beurt, maar had werkelijk geen idee in welke faction ze nu eigenlijk hoorde. Haar leven in Candor was niet echt een geweldig leven voor haar geweest, de oprechtheid van de mensen paste niet bij haar. Gister had ze haar test, maar daar werd ze al helemaal niet veel wijzer uit. Dauntless en Abnegation kwamen eruit. Ze was Divergent. De vrouw van Abnegation die de test bij haar uitvoerde, had haar op het hart gedrukt dat ze dit aan niemand moest vertellen, onder welke omstandigheid dan ook. Het kon haar het leven kosten.
'Hunter Evans,' werd er geroepen. Kathy's broer liep naar voor. Hij wist waar hij hoorde, dat had hij altijd geweten. Het was voor Katheryne dan ook geen verassing dat het bloed van haar broer bovenop de glasscherven belandde. Zo was Hunter gewoon, oprecht, zonder enige vorm van spijt. Nu was het haar eigen beurt. Na het roepen van haar naam, brachten de benen van Kathy haar automatisch naar het podium. Ze nam het mes aan en sneed in haar handpalm. De pijn voelde ze niet, daar was ze te verdooft voor. Abnegation of Dauntless... Abnegation of Dauntless... Dat bleef maar door haar hoofd spoken. Ze stak haar hand uit en sloot haar ogen om het geluid van het bloed dat reageerde op de sissende kolen in zich op te nemen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabriël zat leek de kalmte zelve al was hij vanbinnen aan het doodgaan van de stress. De keuze die hij nu ging maken was levensbeslissend en hoewel zijn test had uitgewezen dat hij in Dauntless thuishoorde, was de keuze aan hem. Hij kon in Erudite blijven of naar Candor, Abnegation of Amity gaan. Hij keek even snel achterom naar zijn zus en broer die met hem waren meegekomen. Hij hield evenveel van hen en hij wist dat zij achter elke keuze zouden staan die hij zou maken. De namen en tijd tikte voorbij, Gabe zou ergens bij de laatste horen omdat zijn achternaam met een T begon. "Gabriël Thompson" klonk het toch veel te snel dan hij wou en hij stond langzaam op en wandelde naar het podium, het mes. Terwijl hij het zachtjes over zijn handpalm liet gaan dacht hij na. Hij hield van lezen en nieuwe dingen ontdekken, maar ook van sport en bewegen, risico's opzoeken. Hij slikte en er parelde wat zweet over zijn voorhoofd terwijl hij zijn hand tussen de kom water en de hete kolen hield en dan toch uiteindelijk een paar druppels van zijn eigen bloed op de kolen te laten vallen. Er steeg gejuich op vanaf de kant waar de andere Dauntless zich bevonden en Gabriël voegde zich bij hen nog steeds twijfelend of dit wel de juiste keuze was.

Carstairs
YouTube-ster

Carstairs schreef:
Kathy had zich achter de rest van de Dauntless initiates gevoegd en hield haar hand vast, om het bloeden te stelpen. Desondanks kon ze niet voorkomen dat er een drietal druppels op de vloer naast vaar viel. Langzaam maar zeker werd de rij achter haar langer en langer, totdat iedereen een faction had gekozen. Zoals gewoonlijk was het merendeel van de initiates afkomstig uit Dauntless zelf. Verder waren er een aantal anderen uit Candor, een paar uit Erudite, een klein groepje was afkomstig uit Amity en slechts één iemand uit Abnegation had zich bij Dauntless gevoegd. Het meisje zag er met haar grote blauwe ogen en tengere postuur kwetsbaarder uit dan handig was als je bij Dauntless wilde horen.
De mensen voor Katheryne kwamen langzaam in beweging en Kathy volgde automatisch. Anders dan dat ze verwacht had, liepen ze richting de trappen. Voor zover ze wist, namen alleen de leden van Abnegation de trap bij dit soort evenementen. Harder en harder begonnen iedereen te lopen en Kathy volgde met goede moed. Al snel was iedereen aan het rennen en sprong ze de trappen af. Ja, ze had een juiste beslissing gemaakt, hier bij Dauntless hoorde ze. Het vrije gevoel was een heerlijk iets.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Gabe had nog vluchtig afscheid kunnen nemen van zijn zus die hem feliciteerde met zijn keuze en er aan bijvoegde dat hij toch nooit slimmer geworden zou zijn als zij. Gabriël glimlachte en ze omhelsden elkaar alle drie toe hij zijn broer via de trap mee naar beneden volgde. Hij zag sommige mensen zelfs een salto maken of over de leuningen glijden en moest ervan lachen. Eenmaal beneden gingen ze het trainstation in. Gabriël wist wat er hen nu te wachten zou staan, Dauntless gingen nooit zomaar een train op, nee die sprongen terwijl de trein gewoon doorreed. Hij stond nog steeds naast zijn broers die hem een paar instructies gaf terwijl hij in de verte het geluid van de aankomende trein al hoorde.

Carstairs
YouTube-ster

Carstairs schreef:
Kathy kwam buiten adem op de begaande grond aan. Net als de andere buitenstaanders, was ze nu al vermoeid en deed ademen pijn aan haar longen. De Dauntless leken hier geen last van te hebben, die waren fysieke uitdagingen gewend. Sport was iets waar Kathy zich nog nooit eerder aan gewaagd had, ze was benieuwd hoe het haar af zou gaan. In de verte was de trein al zacht te horen en iedereen liep uitgelaten naar buiten toe, richting de treinrails. De trein reed door de gehele stad en stopte, voor zover Kathy wist, nooit. Niemand wist eigenlijk waar hij vandaan kwam en wie het bestuurde. Waarschijnlijk was het een factionless die eruit was geschopt door zijn eigen faction. Al snel naderde de trein en de Dauntless begonnen parallel aan de rails weg te rennen van de trein. Stoppen deed hij niet, dus springen was de enige manier om in één van de goederenwagonnen terecht te komen. Kathy begon, ondanks de pijnlijke steek in haar zij het de vermoeidheid van het afrennen van de trappen, mee te rennen met de rest. Uiteindelijk rende iedereen en bulderde de trein langs. De eerste mensen, duidelijk Dauntless-geboren, sprongen als eerste de wagon in. Kathy sprong met volle kracht en kwam hard met haar lichaam op het hout van de wagon neer.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
'Op een rijdende trein springen is eigenlijk echt gekkenwerk, ik bedoel hoe snel zou het gaan, als je dat uitrekent met de snelheid die je springt...' Gabriël moest die gedachten uit zijn hoofd zetten, hij was een Dauntless nu, geen Erudite, geen berekeningen en leren meer, nee hij moest niet denken en gewoon doen. Hij probeerde zijn ademhaling onder controle te krijgen terwijl hij zich mee liet voeren in de stroom mensen, allemaal klaar voor de sprong. Sommige staken hun handen uit om andere op de trein te helpen en Gabe zag zijn kans, liep nog wat sneller en sprong. Hij rolde de wagon in en een jongen van dezelfde leeftijd, die aan zijn zwarte kledij te zien uit Dauntless afkomstig was stak zijn hand uit om hem recht te trekken. Gabe wreef even over zijn schouder die een beetje pijn deed na zijn sprong, maar niets dat niet zou overgaan en hij vergat de pijn al snel omdat het hem gelukt was.

Carstairs
YouTube-ster

Carstairs schreef:
'Het gaat na de eerste keer vast makkelijker,' zei Katheryne tegen een jongen uit Erudite die pijnlijk op zijn schouder terecht was gekomen. 'Ik ben Kathy,' voegde ze toe terwijl ze haar hand naar hem uitstak. Een sterke wind was duidelijk voelbaar vanaf de plek waar ze zich nu bevond in de wagon, dus schoof ze een stukje naar het midden van de ruimte toe. Hier was het zo goed als windstil, waardoor er geen risico was dat ze uit de wagon kon vallen. Het landschap schoot aan haar voorbij en de stad begon steeds verder buiten zicht te raken. Kathy was altijd al benieuwd geweest naar waar de Dauntless zouden wonen en nu zou ze daar eindelijk achter komen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Gabriël maar zeg maar Gabe" antwoordde hij vriendelijk en schudde haar hand. Eigenlijk zou hij zijn naam best naar Gabe kunnen veranderen, want Gabriël klonk zo braaf en niet-dauntless. Veel tijd om daar verder over na te denken had hij niet want iemand zei hen dat ze weldra zouden afstappen. Maar Gabriël zag nergens een station in de verte of een perron, enkel maar appartementsgebouwen die ver onder hen lagen op een na het grootste van allemaal.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld