Azelf schreef:
'Nee!' gilde ik, terwijl ik met mijn vuist hard op de tafel sloeg. 'Ik ga niet naar dat stomme dorp!' Ik staarde in mijn vaders ijskoude ogen. Rustig schudde hij zijn hoofd. '
Je gaat wel, zoon, of je het wilt of niet.' Ik sprong op van mijn plaats aan de ene kant van de eettafel.
'Hoor je me niet, of zo?! Ik ga niet, en daar-' begon ik, maar mijn vader onderbrak me.
'Je gaat wel,' brulde hij, ook hij was nu opgestaan. 'We hebben je al te veel kansen gegeven, en jouw gedrag verandert gewoon niet! Dit is voor je eigen bestwil.' Ik plofte terug in mijn stoel. Als mijn vader in zo'n bui was, was hij echt onmogelijk.