Anoniem
Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Anke schreef:
Spelling of grammatica fouten?
_________________________________________________________________________________________
De wereldbekende X factor hartslag vult de hele zaal. Van dit moment had ik gedroomd, vanaf het moment dat ik auditie deed had ik hiernaar uitgekeken en nu is het zover. Binnen enkele minuten zal heel het land weten wie de winnaar is en wie 2e is. Zelfs de kranten konden niemand aanwijzen, zo dicht lagen we bij elkaar. Ik kijk naar de grond, bang om naar de camera’s of het publiek te kijken, bang om de toekomst waarvan ik altijd had gedroomd te verliezen. Ik kijk naar Jonathan die er ook enorm zenuwachtig bijstaat. We waren al vrienden vanaf onze audities dus wie er ook zou winnen, we zouden blij zijn voor elkaar, al gingen we natuurlijk dood vanbinnen. De presentator brengt de microfoon tot aan zijn lippen. “ Op dit moment hebben deze 2 jonge muzikanten uitgekeken en nu is het zover, nu zullen we weten wie de winnaar is van X factor dit jaar”, zegt hij. Ondertussen gaat mijn hartslag bijna dubbel zo snel als de hartslag op de achtergrond, nu gaat het gebeuren. “Er hebben enorm veel mensen gestemd, waarvoor dank en toch lagen de 2 uitslagen dicht bij elkaar.” Kom op, nog even langer en mijn hart houdt ermee op. “MAAR, de winnaar van X factor is …” En dan houd hij even op. Vreselijk, dat is het als de presentator een pauze houdt wanneer er een winnaar moet worden aangekondigd, thuis zou ik allang iets naar die televisie hebben gekegeld. “SELENA!” Dit is officieel het moment waarop mijn hart het bijna begeeft. Ik hou mijn hoofd weer rechtop en ik kijk recht in de camera. In een fractie van een seconde zit ik helemaal onder de slingers en het moet er waarschijnlijk enorm belachelijk uitzien maar ik kan het gewoon niet geloven. IK ben de winnaar van X factor. IK krijg een platencontract, het is gewoon niet te geloven! Maar … ik ben niet de enige die hiervan droomde, de droom van Jonathan ligt helemaal aan diggelen, dankzij mij. Ik kijk naar hem en hij staat nog altijd met zijn hoofd naar de grond. Tranen springen in mijn ogen, wat heb ik gedaan? We hadden het erover gehad dat er natuurlijk iemand van ons zou winnen en dat we blij gingen zijn voor de ander maar natuurlijk is dat niet. Ik ren naar Jonathan en sla mijn armen om zijn nek. Eerst vreesde ik dat hij zo boos op mij ging zijn dat hij me meteen van zich af zou slaan maar in plaats daarvan slaat hij zijn armen om mijn middel. Ik huil op zijn schouders totdat de presentator dit mooie moment verbreekt. “ Zoals jullie kunnen zien zijn ondanks dit alles Selena en Jonathan toch nog goede vrienden. Zou ik een eerste reactie mogen?” Nee natuurlijk niet, wil ik bijna zeggen maar ik hou me nog net in. Ik laat Jonathan los en draai me naar de presentator. “Het is een droom die uitkomt en ik kan het nog steeds niet geloven! Ik wil iedereen bedanken die op me heeft gestemd en ik zal jullie niet teleurstellen”, zeg ik dan maar. Dat klonk best goed eigenlijk. “ En jij Jonathan, hoe ga jij om met deze nederlaag?” Nederlaag? Ik moet mezelf dwingen om hem niet in zijn gezicht te slaan en te beginnen schreeuwen dat er in de kleine teen van Jonathan waarschijnlijk meer talent zit dan in zijn hele lichaam. “Ik vind dit absoluut geen nederlaag en ik ben fier op mezelf dat ik zover ben gekomen. Selena is een terechte winnaar en ze verdient het. Ook wil ik alle mensen bedanken die op mij hebben gestemd want zonder hen zou ik hier niet hebben gestaan”, zegt Jonathan. Het hele land zal denken dat het echt zo is maar ik zie dat hij teleurgesteld is maar dat niet wil laten zien. “En hoe zit het met jullie vriendschap?”, vraagt de presentator. Omdat de microfoon nog altijd op Jonathan is gericht besluit ik dat ik maar niet moet antwoorden. “ We zullen voor altijd vrienden blijven, en misschien wel meer dan dat”, zegt Jonathan. Huh, wat? Hij slaat zijn arm weer rond mijn middel en geeft me een kus op mijn hoofd. Ik heb niet één keer gewonnen maar 2 keer.
Spelling of grammatica fouten?
_________________________________________________________________________________________
De wereldbekende X factor hartslag vult de hele zaal. Van dit moment had ik gedroomd, vanaf het moment dat ik auditie deed had ik hiernaar uitgekeken en nu is het zover. Binnen enkele minuten zal heel het land weten wie de winnaar is en wie 2e is. Zelfs de kranten konden niemand aanwijzen, zo dicht lagen we bij elkaar. Ik kijk naar de grond, bang om naar de camera’s of het publiek te kijken, bang om de toekomst waarvan ik altijd had gedroomd te verliezen. Ik kijk naar Jonathan die er ook enorm zenuwachtig bijstaat. We waren al vrienden vanaf onze audities dus wie er ook zou winnen, we zouden blij zijn voor elkaar, al gingen we natuurlijk dood vanbinnen. De presentator brengt de microfoon tot aan zijn lippen. “ Op dit moment hebben deze 2 jonge muzikanten uitgekeken en nu is het zover, nu zullen we weten wie de winnaar is van X factor dit jaar”, zegt hij. Ondertussen gaat mijn hartslag bijna dubbel zo snel als de hartslag op de achtergrond, nu gaat het gebeuren. “Er hebben enorm veel mensen gestemd, waarvoor dank en toch lagen de 2 uitslagen dicht bij elkaar.” Kom op, nog even langer en mijn hart houdt ermee op. “MAAR, de winnaar van X factor is …” En dan houd hij even op. Vreselijk, dat is het als de presentator een pauze houdt wanneer er een winnaar moet worden aangekondigd, thuis zou ik allang iets naar die televisie hebben gekegeld. “SELENA!” Dit is officieel het moment waarop mijn hart het bijna begeeft. Ik hou mijn hoofd weer rechtop en ik kijk recht in de camera. In een fractie van een seconde zit ik helemaal onder de slingers en het moet er waarschijnlijk enorm belachelijk uitzien maar ik kan het gewoon niet geloven. IK ben de winnaar van X factor. IK krijg een platencontract, het is gewoon niet te geloven! Maar … ik ben niet de enige die hiervan droomde, de droom van Jonathan ligt helemaal aan diggelen, dankzij mij. Ik kijk naar hem en hij staat nog altijd met zijn hoofd naar de grond. Tranen springen in mijn ogen, wat heb ik gedaan? We hadden het erover gehad dat er natuurlijk iemand van ons zou winnen en dat we blij gingen zijn voor de ander maar natuurlijk is dat niet. Ik ren naar Jonathan en sla mijn armen om zijn nek. Eerst vreesde ik dat hij zo boos op mij ging zijn dat hij me meteen van zich af zou slaan maar in plaats daarvan slaat hij zijn armen om mijn middel. Ik huil op zijn schouders totdat de presentator dit mooie moment verbreekt. “ Zoals jullie kunnen zien zijn ondanks dit alles Selena en Jonathan toch nog goede vrienden. Zou ik een eerste reactie mogen?” Nee natuurlijk niet, wil ik bijna zeggen maar ik hou me nog net in. Ik laat Jonathan los en draai me naar de presentator. “Het is een droom die uitkomt en ik kan het nog steeds niet geloven! Ik wil iedereen bedanken die op me heeft gestemd en ik zal jullie niet teleurstellen”, zeg ik dan maar. Dat klonk best goed eigenlijk. “ En jij Jonathan, hoe ga jij om met deze nederlaag?” Nederlaag? Ik moet mezelf dwingen om hem niet in zijn gezicht te slaan en te beginnen schreeuwen dat er in de kleine teen van Jonathan waarschijnlijk meer talent zit dan in zijn hele lichaam. “Ik vind dit absoluut geen nederlaag en ik ben fier op mezelf dat ik zover ben gekomen. Selena is een terechte winnaar en ze verdient het. Ook wil ik alle mensen bedanken die op mij hebben gestemd want zonder hen zou ik hier niet hebben gestaan”, zegt Jonathan. Het hele land zal denken dat het echt zo is maar ik zie dat hij teleurgesteld is maar dat niet wil laten zien. “En hoe zit het met jullie vriendschap?”, vraagt de presentator. Omdat de microfoon nog altijd op Jonathan is gericht besluit ik dat ik maar niet moet antwoorden. “ We zullen voor altijd vrienden blijven, en misschien wel meer dan dat”, zegt Jonathan. Huh, wat? Hij slaat zijn arm weer rond mijn middel en geeft me een kus op mijn hoofd. Ik heb niet één keer gewonnen maar 2 keer.
18
