ORPG - Life after destroying w/ Amycha. - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG - Life after destroying w/ Amycha.

Anoniem
Landelijke ster

Vervain schreef:

Alaina - 17 - Blondine - Zegt altijd waar de ander voor staat - Altijd eerlijk.

Alaina is niet altijd de makkelijkste geweest. Ze hield er van als iemand eerlijk was, en kon totaal niet tegen liegen. Daar had ze écht een strondhekel aan. Ze kon er alleen niet veel aan doen. Ze is wie ze is, en ze heeft echt schijt aan wat anderen van haar denken.

Amycha
Karaoke-ster

Amycha schreef:

Ceana - 19 jaar - Alle kleuren haar (verandert nog wel eens) - Schuchter maar netjes en beleefd - Opstandig

Ceana heeft altijd al het gevoel gehad dat er meer is. Haar ouders heeft ze nooit gekend, ze is als weeskind opgegroeid. Net omdat ze anders was heeft ze nooit echt genoten van sociaal contact. Ze hield zich liever alleen bezig en vermeed eerder de anderen dan ze aan te spreken. Maar waarom is ze zo anders? Dat heeft ze zichzelf altijd afgevraagd.

Amycha
Karaoke-ster

Amycha schreef:
Eerst even buiten de personages om een beeld schetsen van hoe de wereld er op dat moment uit ziet.

500 jaar geleden was er een verschrikkelijke oorlog aan de gang tussen mens en robot. De robots die toen artificiële intelligentie bezaten, vonden het niet eerlijk dat zij als "slaven" gebruikt werden en begonnen een opstand die de hele wereld de kop kostte. Maar wat de robots vergaten was dat als er geen mensen meer aan het werk waren in de elektriciteitscentrales, dat hun bron van energie ooit op zou zijn. Heel de wereld werd uitgeroeid door hun, slechts enkele mensen konden ontsnappen in ondergrondse kluizen. De zogenaamde kluis, werd al snel uitgebreid tot complete gangenstelsels met huizen, scholen en weet ik veel wat nog. En zo zijn er honderden over het hele continent. Mensen zijn te bang om nog naar buiten te gaan, want wie weet wat er daar op hun te wachten staat. En alle mensen die ooit naar buiten zijn gegaan, zijn nooit meer teruggekeerd.

Die gangenstelsels noemen we in dit verhaal koloniën.

Amycha
Karaoke-ster

Amycha schreef:
Ceana

"Oh, wat zou ik graag in die wereld leven." zei ik tegen mezelf terwijl ik een boek zat te lezen. Telkens ik van die boeken lees van vroeger komen er steeds meer vragen bij me op. Wat is gras? Wat is zon? Wat is strand en zee? Al die dingen, die zijn onbekend voor mij. Het was een boek over de geschiedenis. Eerst het Oude Egypte, dan de Grieken en de Romeinen... En uiteindelijk de Twintigste eeuw. Natuurlijk ken ik de geschiedenisboeken die wij op school krijgen vanbuiten. Maar dat gaat alleen maar over de vorige 500 jaren en nooit wordt er gesproken over daarvoor. Zou er een weg naar buiten zijn?
"Ceana! Verdomme... Zit je nu alweer in die antieke boeken te rotzooien! Mee naar huis." bulderde mijn moeder plots. Ik leg het boek weg en ik sta op. Slenterend door de gangen van mijn kolonie, op weg naar mijn eigen kamertje in een van die grotten. "Stom wijf..." mompel ik in mezelf: "Waarom mag ik nou nooit doen waar IK zin in heb!"

Die avond lag ik op mijn bed enkel te piekeren. Zou er een weg naar buiten zijn? Zouden de robots nog werken? Kunnen mensen overleven daarbuiten? Iedereen zegt dat de mensen die naar buiten zijn gegaan dood zijn. Maar zijn ze echt dood of leven ze nu gewoon buiten? Mijn laatste gedachte voor de slaap me inhaalde: "Wat zou ik toch graag naar buiten gaan..."

Anoniem
Landelijke ster

Vervain schreef:
Alaina.

Met een zucht sta ik op uit mijn bed uit de zuidelijke kolonie. Och, wat had ik heerlijk gedroomd. Ik had me een leven in de 'echte' wereld voorgesteld, zoals mama me hem altijd vertelde. Hoe zou het daar zijn? Ik wil er dolgraag heen. Mama vertelde dat haar overgrootouders daar woonden. Het was er geweldig mooi. Iets dat de wereld oplicht, hier leef je op het 'licht' dat kunstmatig is. Wat zou ik graag dat andere licht willen zien.. Dat waar ze allemaal verhalen over vertellen. Ze zeggen dat het zo fijn en vredig is, ik zou het zoo graag eens willen voelen. Van wat er nog van over is. Ze zeggen dat het totaal verwoest is. Alleen zou ik het alsnog heel graag willen voelen. Kosten wat het kost, ik ga ooit dat ding genaamd 'zon' voelen.

Amycha
Karaoke-ster

Amycha schreef:
Ceana

Met een slaperig hoofd kijk ik in de spiegel. "Maar weer eens overstappen op rood!" zeg ik terwijl ik aan m'n haren speel. "Ik kan het nog net kleuren voor ik naar school ga..." bedenk ik terwijl ik het pakje lees. De eerste twee uur les voor vandaag. Geschiedenis! BAH! Echt zo'n vak waar ik meer weet dan de leerkracht, en dat omdat ik antieke boeken lees? Saai, noemen ze mij dan, of betweter. Daarna, nog zo'n saai, nutteloos vak. Wat moeten wij in godsnaam met godsdienst? Als god bestond zaten wij verdomme niet onder de grond! Maar ach, gewoon doorstaan die handel.

Vandaag heb ik eigenlijk niets meegekregen van de lessen, alleen uit geschiedenis weet ik waar de uitgangen van onze kolonie zich bevinden. Het enige wat ik kon doen nadat ik dat wist was plannen. Eerst zou ik vandaag de kolonie aflopen om alles op papier te zetten! Een plattegrond van mijn kolonie zou handig zijn om de beveiliging te omzeilen! En ik kon altijd nog de smoes gebruiken dat het een huistaak voor aardrijkskunde is!

Amycha
Karaoke-ster

Amycha schreef:
Ceana

Het is al een paar dagen geleden dat ik nog aan mijn plannetje gedacht had. Dat krijg je wanneer er zoveel om je heen gebeurt en je aan zo veel dingen moet denken.
"Goed... Waar zat ik ook alweer? Oh, ja! De kaart." Ik haal mijn boekje uit de la van mijn bureau en bekijk hem nog eens goed. Nergens had ik de poort gevonden, die "deur" die naar buiten leid. "Ik ben toch overal geweest waar ik mocht komen?" Ik dacht na over wat ik dus net tegen mezelf zei. Waar ik mocht komen? Ik moet daarheen waar ik niet mag komen! Opeens wist ik het. Waar zouden mensen een poort verstoppen als niemand erbij mag komen en waar altijd iemand er een oog op kan houden zodat het dus ook nooit zou gebeuren? Natuurlijk... Het Presidentshuis!

De poort was binnen bereik. Ik weet nu waar ik heen moet! Ik vink stap 1 af in mijn boekje en lees stap 2. Wat ben ik toch een idioot. Stap 1 was 'Vind de poort' en stap 2 was 'Ga naar buiten'. Ik scheur de pagina uit mijn boekje en gooi hem in het knetterende vuur. Ik schrijf een nieuw stappenplan op.

- Maak een kaart
- Vind de poort
- Bedenk alle mogelijke scenario's voor wat er buiten zou zijn
- Maak een lijstje met spullen die je nodig gaat hebben
- Bedenk een plan om bij de poort te komen
- Voer het plan uit
- Ga naar buiten

Nou, dat ziet er al een heel stuk beter uit. En ik had overal wat plaats gelaten voor als ik nieuwe stapjes moest toevoegen. Ik vink de eerste 2 meteen af! Nu, wat zou er allemaal kunnen zijn daarbuiten?

Ik begin op een nieuwe pagina.

Scenario1:

Er is nog steeds oorlog. Ze zien me buiten komen, vermoorden mij en moorden de hele kolonie uit. Of ze zien me niet en ik ga een van de eerste dagen dat ik buiten ben dood....

"Ach, dat is nog niet zo erg..." zei ik tegen mezelf, "Dan heb ik in ieder geval gezien hoe het buiten was."
Ik denk verder over andere scenario's.

Scenario 2:

Er is geen oorlog meer maar de lucht is giftig! Als ik de poort open sterft iedereen in onze kolonie...

Dat kan niet want onze lucht komt van buiten. Of wordt dat eerst gefilterd? Dat moet ik uitzoeken! Ik voeg het toe als puntje om dit scenario te kunnen schrappen.

Scenario 3:

Er is geen plant te vinden maar de robots liggen allemaal zonder elektriciteit op de grond, als oud metaal dat naar de smelterij kan... Er valt dus buiten te leven, maar ik zal alles moeten opbouwen!

Dat zou fijn zijn. En dan kan ik terugkomen om het aan iedereen te vertellen. Oh, wat als e geen ingang is van buitenaf? Dus dat de poort alleen van binnen open gemaakt kan? Ach, dan is het hun probleem...
Met de gedachte aan dat derde scenario ga ik slapen. Zo zou het wel eens kunnen zijn. En ik droom weg.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld