Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

19 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg/Verboden liefde - Hoothoot

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Ik: Rose Black
Leeftijd: 17
Karakter: Rose is een pittige meid die weet wat ze wil. Ze staat meestal op de voorgrond hoewel ze geen tutje is en ook niet populair is. Ze is gewoon.. aantrekkelijk. Waardoor elke jongen haar dromerig aanstaard en de meisjes haar boze en jaloerse blikken toewerpen.
Soort: Vampier. (geen wonder dat ze aantrekkelijk is)
Verliefd: Komt nog.

Uiterlijk:

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Moi: Dave Saunter
Leeftijd: 18 jaar oud
Karakter: Dave is een vriendelijke jongen, af en toe wat verlegen bij onbekenden, maar als je eenmaal goed bevriend met hem bent, zal hij altijd voor je klaarstaan en je beschermen. Als mens is hij niet zo bijzonder; stil in de klas, rustig, slim... Maar als weerwolf is hij vreselijk; opvliegend, agressief, sterk, enzovoorts. Hij wordt heel af en toe gepest, maar negeert het, waardoor het altijd al snel stopt.
Soort: Weerwolf
Verliefd: (Nog) Niet.

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Rose:

Met grote ogen staarde ik naar de glazen beker vol rode vloeistof die mijn zus Elle voor me op de tafel had gezet. 'Haal dat weg.' Zei ik tegen haar. Maar Elle deed niks en grijnsde alleen maar. 'IK DRINK GEEN MENSENBLOED MEER!' Schreeuwde ik. Ik was woest. Ze weet dat ik alleen dierenbloed drink. Elle grijnsde nog steeds maar deze keer griste ze het glas van de tafel en begon er zelf uit te drinken. Vol walging keek ik toe. 'Wel jammer dat je dit hapje mist.' Zei ze. Haar ogen waren van groen in bloedrood veranderd. Alsof het bloed dat ze net had gedronken naar haar ogen was gestegen. Haar hoektanden waren zichtbaar en met grote slokken klokte ze het laatste restje bloed naar binnen. 'Ik walg van je.' Zei ik en ik liep vliegensvlug naar boven om mijn schoolspullen te pakken. School.. Ik zuchtte en greep naar mijn rugzak. Terwijl ik mijn spullen er in mensentempo in propte dacht ik aan hoe het zou zijn. Weer een nieuwe school. Een magische school. Vol met vreemde wezens net als haar. Elfjes, kabouters zelf weerwolven.. Ik trok mijn neus op aan de gedachte.. weerwolven. Angstaanjagende beesten met vlijmscherpe tanden. Gelukkig waren ze in het openbaar bijna altijd in mensenvorm anders had ik ze allang aangevallen. Even later stond ik bij de school. 'Magical Records.' Stond er in grote, sierlijke letters op de muur van de voorkant van de reusachtige school. Ik haalde even diep adem en liep toen naar binnen. En wat ik daar zag.. was vreemd. Heel vreemd... Allemaal verschillende wezens. Wat ik eigenlijk al verwachtte maar het bleef vreemd. Ik had nog nooit op een school gezeten met zoveel dezelfde soort wezens als mij.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Dave
____________

'Ik ben naar school!' riep hij hard door het thuis.
'Tot vanmiddag!' hoorde hij de stem van zijn moeder. Een klein glimlachje verscheen om zijn lippen, terwijl hij de deur achter zich sloot. De eerste schooldag. Hier had hij zich de hele vakantie al op verheugde. Ondanks het feit dat hij stil was in de klas, en dat een groepje hem absoluut niet mocht, zeg maar gerust dat ze hem haten, had hij genoeg vrienden, en hij had altijd zin in school. Hij stopte zijn fietssleutel in het slot, en draaide hem om. Een kwartiertje fietsen later, kwam hij bij het enorme schoolgebouw, en een golf van geluk overspoelde hem. Hij zette zijn fiets weg in de stalling, en liep naar binnen. Hij speurde de massa van wezens af, op zoek naar zijn vrienden. Hij zuchtte even toen hij ze niet zag, en gaf het bijna meteen op. Hij liep naar de aula, waar alle klassen hun rooster zouden krijgen.

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Rose:

Met grote ogen keek ik om me heen. Ik was zo in gedachten dat ik tegen iemand aan botste. Iemand die gespierd en warm was. 'Oh hallo, ben jij nieuw hier?' Vroeg een vriendelijke stem. Ik durfde de jongen niet aan te kijken. 'Uhh, ja.' Antwoordde ik verlegen. Opeens drong er een vreemde geur door mijn neusgaten. 'Ik moet weg.' Zei ik gauw en ik liep snel weg. Ik keek heel stiekem nog even achterom en zag dat de jongen naar me keek. Hij was knap en lang en gespierd. Iemand waar je van kon dromen. Toen draaide ik mijn hoofd weer om en liep de aula net zo snel als ik hem binnengekomen was uit. Met de jongen nog steeds in mijn gedachten. Er was iets mis. Ook al was hij misschien aardig en knap. Het voelde niet vertrouwd... Ik schrok op uit haar gedachten. Ik voelde een scherpe pijn in mijn rug. En met een ruk draaide ik me om. Een klein, ondeugend elfje staarde me aan. Ze had lange kastanje haren en een poppengezichtje.Ze had een soort bandana op van kralen. Ze keek me nieuwschierig aan. 'Ben jij nieuw?' Vroeg ze en zonder op antwoord te wachten ging ze door. 'Zal ik je een rondleiding geven door de school?' Het elfje keek me nog steeds nieuwschierig aan. 'Ja, antwoordde ik. Het elfje glimlachte. 'Ik ben Camille Buttercup.' Zei ze met een glimlachje.

- Camille Buttercup -

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Na het meisje uit mijn zicht verdwenen was, botste er opnieuw iemand tegen me aan. Dit keer was het een van mijn beste vrienden, Jagger.
'Hé, Jag,' zei ik vrolijk. Hij keek me verbaasd aan, zich even niet beseffend tegen wie hij was aangelopen.
'Oh!' riep hij verbaasd, 'Hoi Dave!' Op zijn verbaasde gezicht verscheen een brede glimlach. 'Damn, ben jij weer gegroeid?' vroeg hij aan me. Ik dacht even na, Jagger kwam tot mijn schouder. 'Volgens mij wel,' grinnikte ik. Jagger was niet al te kort, maar ik was gewoon lang.
'Dat is zó gemeen!' gilde hij overdreven, wat mij weer deed lachen. Hij sloeg zijn armen geacteerd beledigt over elkaar heen, en zette een pruillipje op. Opnieuw barstte ik in lachen uit.
'Zullen we de andere gaan zoeken?' vroeg ik, nog steeds lachen. Op slag verdween Jaggers "beledigde" uitdrukking. Hij greep mijn pols, en trok me door de massa. Ik struikelde bijna, maar hield nog net stand.
'Daar zijn ze!' riep Jagger, veel harder dan nodig.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:

~Jagger Reese~

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Rose:

Ik knikte. 'Ja, graag.' En het elfje greep me vrolijk vast bij mijn pols en trok me door de lange gangen. Het verbaaste me dat ze zo snel was. Voor zo'n klein, teer meisje. Opeens keek ze me in de ogen en zei. 'Och, och. Vampierenkind. Dat je niet boos bent geworden dat die jongen tegen je op liep.' Zei ze. Haar ogen waren nu donkerder. Alsof de kleur weg was gezogen. 'Hoezo? Ik Botste tegen hem op.' Zei ik. En ik schrok van de bitterheid in mijn eigen stem. Ik mocht dan wel een vampier zijn. Maar ik had nog nooit zo bitter gepraat. Dat is ook nit de rede.' Zei het elfje. Ze glimlachte geheimzinnig. 'Hij is.. maar ze kon haar zin niet afmaken. De bel rinkelde luid en opeens gingen alle deuren open. Allerlei wezens stormde eruit en liepen me bijna omver. Ik draaide me om en zag tot mijn grote schrik dat het elfje weg was. Waar was die nou? Ik gebruikte mijn vampierensnelheid en was binnen 3 seconden in een hoekje en ik stond langs een prullenbak. Ik leunde wat tegen de muur want ik had geen flauw idee waar ik heen moest. Opeens zag ik de jongen weer. Een groepje andere jongens liep met hem mee. Ik keek naar hem en hij keek naar mij. Opeens liep hij op me af.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Op weg naar het lokaal waar ik moest zijn, viel mijn oog opeens op het meisje wat eerder tegen me aan was gelopen. Even bleef mijn blik bij haar hangen, en ik twijfelde of ik haar zou benaderen. Ze leek een beetje verdwaald.
'Ik... ik kom er zo aan, gaan jullie maar vast,' zei ik afwezig tegen mijn vrienden. Jagger en Daimon zeiden nog iets, maar ik was al weg. Ik liep rustig naar haar toe.
'Hoi,' zei ik kalm, 'Ben je verdwaald?'

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Ik keek hem een beetje schuldig aan. Ik wou hem niet van last zijn maar toch knikte ik. 'Waar moet je heen?' Vroeg hij. 'Mythische Wiskunde.' Antwoordde ik. Hij strekte zijn hand uit. 'Kom, ik breng je wel.' Zei hij. Hij keek haar vriendelijk aan. Ik keek even naar zijn hand. Hij was nog steeds uitgestrekt. Ik rook de geur weer. Een rare geur vermengd met vanille, citroen en een vleugje bloed. Alleen niet het bloed waar ik van zou smullen.Toen knikte ik. Ik stond op het punt zijn hand te pakken toen ik Elle in mijn ooghoek zag. Ze staarde me verschrikt aan en ik beet op mijn lip. Toen besloot ik om toch maar niet zijn hand te pakken en begon ik te lopen. Hij liep gauw achter me aan en vroeg: 'Is er wat?' Ik gaf geen antwoord en zei: 'Waar is het wiskundelokaal?' Hij wees naar een deur, helemaal achter in de gang. Ik knikte dankbaar. En voor ik het wist gaf ik hem een kus op zijn wang. Ik schrok zo erg dat ik bijna acteroverviel. 'Doei.' Zei ik gauw en ik rende weg. Zo snel ik kon. Ik had bijna mijn vampierenkracht gebruikt maar ik hield me nog net in. Toen ik het wiskundelokaal binnen liep voelde ik zijn wang nog aan mijn lippen. Zijn wang was zacht en heel kalmerend. Ik kneep mijn ogen dicht en streelde met mijn vinger over mijn lip. Mijn lip voelde koud. Zoals een vampier hoorde te voelen. Hij voelde integendeel lekker warm. Toen zag ze haar zus. Die haar nog steeds vol schrik en afschuw aankeek.

- Elle Black -

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Verbijsterd bleef hij achter in de lege gang. Hij fronste zijn wenkbrauwen even, terwijl hij zijn wangen rood voelde worden. Zijn rechterhand bewoon zich omhoog naar zijn wang, en hij raakte de plek aan waar de lippen van het nog steeds onbekende meisje hem hadden geraakt. De tweede bel, die vertelde dat de lessen begonnen, haalde hem uit zijn trance. Hij draaide zich met een ruk om, en snelde naar het lokaal waar hij moest zijn. Hij stormde de trappen af, langs de lerarenkamer, en voorbij de magische, enorme boom, tot hij hijgend tot stilstand kwam voor de les veneologie, oftewel, vergiffen. Hij opende de deur. Naar de grond kijkend liep hij zo geruisloos mogelijk naar zijn vrienden, die achter in de klas een plek voor hem vrij hadden gehouden.
'Fijn dat je toch hebt besloten ons te verblijden met je gezelschap, Saunter,' klonk de strenge stem van de lerares.
'Het spijt me, mevrouw,' mompelde hij. Hij pakte zijn boeken, en schoof zijn tas in de daarvoor bestemde kast. Dat was een regel, voor de veiligheid. Tijdens practica kon men er anders over struikelen. Iedereen vond het een belachelijke regel, en niemand begreep waarom de leraren het 'practicum' noemden, het was immers gewoon een experiment. Dave ging weer zitten, en wachtte op het kruisverhoor van zijn vrienden.

Chartjexx
Landelijke ster

Chartjexx schreef:
Rose:

Na wiskunde verliep de dag verder soepel. Elle liet zich niet meer zien en daar maakte ik me best zorgen over. Maar verder ging alles best oke. De jongen had ik niet meer gezien sinds de kus op zijn wang en daar was ik best teleurgesteld over. In de aula, terwijl ik kauwde op een taai stukje brood voelde ik opeens een warme gloed langs me, ook de geur van Vanille drong mijn neusgaten binnen en verschrikt draaide ik me om. En daar zat hij. Met een glimlach op zijn gezicht. Nu zat hij zo dichtbij dat ik hem makkelijk kon bestuderen. Hm, hij was lang, gespierd, bruin en aardig. Er glinsterde ook iets speels in zijn ogen. Net als een.. hondje. Ik fronste bij de vergelijking. Het had best wel wat met elkaar te maken. Gek genoeg had hij iets in zich wat me deed denken aan een puppy. Lief en speels. Ik schudde de gedachte van me af en zei: 'Je liet me schrikken.'

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Met een vriendelijke glimlach ging Dave naast Rose zitten. 'Je liet me schrikken,' zei ze. 'Sorry, dat was niet mijn bedoeling,' grinnikte hij. Hij bekeek haar nog even goed. Ze was erg bleek, maar haar donkere haar contrasteerde schitterend met haar huidskleur. Toen ze even opkeek, staarde hij recht ik haar ogen, maar hij wendde zijn blik niet af. Hij voelde zich bijna altijd op zijn gemak, het maakte niet uit met wie of wat hij bezig was. 'Dus,' begon hij, 'Hoe bevalt deze school?' Hij keek haar onderzoekend aan, terwijl zij haar mond al opendeed om te antwoorden.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld