Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O' ft. thecrazywriter

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Ik ben gewend met gsm nu omg met dat je kan linken enzo ok swek

Ik speel Allison. Foto komt vandaag nog want zit mob

Jij begint kus

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
huh, zit jij ook op gsm? what's your name there?
Ik ga mijn awesome boy Damian gebruiken hehe xd

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Hartjesannexo ^,^ en hij is fcking knap omgie

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
ja, hier komt mijn birljante begin xd
@ik heb nog zoveel meer plaatjes van hem ghehe xd

Damian
In een rustig tempo liep ik richting de zaal waar ik werd verwacht. Ze zeiden dat het belangrijk was, maar wat het was, wist ik nog niet. Wel had ik natuurlijk zo mijn vermoedens en ik wist dat de kans best groot was dat die vermoedens klopten. Ik was namelijk een van de paar mensen die regelmatig de nieuwen hiehprheen moest brengen. Af en toe een rottaak en soms best wel leuk. Het hing een beetje af van de persoon die ik hierheen moest brengen, maar dat was ook best wel logisch. Ik dacht namelijk dat de meesten dat wel hadden, want wie vond het nou leuk om een irritant kind hierheen te brengen? Ja, niemand dus en daarom hoopte ik vurig dat als mijn vermoedens klopten, ze me iniedergeval een aardig iemand op zouden laten halen. Voor ik dat te weten kon komen, moest ik jammer genoeg eerst nog wachten, want op een of andere manier hadden onze leiders het altijd vreselijk druk. Zezeiden dat het belangrijk was en je zou dan natuurlijk denken dat je meteen naar binnen werd gelaten als je daar aankwam, maar nee hoor. Eerst wachten tot ze je naar binnen riepen en dat kon heel lang duurde, maar deze keer duurde het gelukkig slechts enkele minuten voor ik mijn naam hoorde waardoor ik wist dat ze me toestemming gaven om naar binnen te gaan.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Allison
Ik knipper een paar keer met mijn ogen voor ik merk dat ik helemaal niet in bed lig. Zeker eruit gevallen? bedenk ik me. Als ik rechtop ga zitten zie ik mijn kamer niet, maar een badkamer. Maar dit is niet eens onze badkamer? Dit is de badkamer van de buren. Hoe kom ik hier nou in hemelsnaam? Hoe.. wat.. huh? Ik ga staan. Maar de buren zij op vakantie.. ik haal mijn schouders op en loop de slaapkamer in, het balkon op en zo klim ik naar het balkon van mijn kamer. Ik doe de deur open en achter me dicht waarna ik naar beneden ga om te ontbijten. 'Wat ziet Allison er moe uit' hoor ik minn broertje zeggen. 'Zei je iets?' Vraag ik. 'Eh nee?' Antwoord hij. Ik begin gek te worden volgens mij. Ik pak mijn ontbijt op en neem het mee naar boven.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Damian
"Aah, Damian, daar ben je al. We moesten nog even wat dingetjes afmaken." Hoorde ik William, een van de leiders, zeggen en een vriendelijke glimlach vergezelde zijn woorden. "We zijn nu al wel klaar, hoor." Voegde Elena, ook een van de leiders, aan zijn woorden toe om het toch nog een beetje duidelijker te maken. Zij was dan ook degene die ik het meest respecteerde. Ze was gewoon altijd vriendelijk, altijd duidelijk en wist op één of andere manier altijd weer een oplossing te bedenken. In de moeilijkste situaties bleef zij kalm terwijl anderen in paniek raakten. Het was gewoon bewonderenswaardig, vond ik en ik keek dan ook echt naar haar op. Ook de andere twee leiders waren geweldig en ook hun respecteerde ik natuurlijk, maar ik bewonderde hun niet zoals ik haar bewonderde. "Waarom moest ik komen?" De vraag kwam rustig uit mijn mond, nadat ik alledrie de leiders kort had aangekeken. "Ik denk dat je dat al weet." Elena besloot om, zoals ze wel vaker deed, het voortouw te nemen en mij mijn taak te vertellen. "We hebben een nieuw meisje ontdekt die hetzelfde is als wij zijn en ik denk dat het jij het meest geschikt bent om haar hier feilig heen te brengen." In haar stem was zoveel kalmte en vriendekijkheid te horenen de glimlach die op haar gezicht verscheen, maakte het plaatje helemaal compleet. Al had ik het nog zo graag gewild, ik had het haar niet kunnen weigeren.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Allison
Als ik mijn ontbijt op heb ga ik me aankleden. Een wit blousje en een witte short met bloemenprint erop. Ik doe wat make up op en ga naar beneden waar ik sandalen aan trek. 'Ik ga naar buiten' roep ik en krijg geen reactie terug. Het zal wel. Ik doe de deur achter me dicht en loop richting het park. Hoe dichterbij ik kom, hoe meer lawaai ik hoor. Allemaal stemmen door elkaar, iets wat ik nooit eerder heb gehoord hier. Ik hoor de vogels niet eens. Ik frons en kijk om me heen. Zo druk is het hier niet eens. Ik ben echt gek. Echt niet normaal.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Damian
"Ik zal mijn best doen." Antwoordde ik haar en kort verscheen er ook op mijn gezicht een glimlach iets wat zeker niet vaak gebeurde. Ik was misschien een tikkeltje serieus... een beetje te af en toe. "Mooi. Haar naam is Allison en ditis hoe ze eruit ziet," William nam het van haar over, maar mijn blik bleef niet lang op hem gericht. Achter hem op het grote scherm verscheen een meisjes van waarschijnlijk 18 jaar. Meteen wist ik dat dat Allison moest zijn. Dat was dus het meisje dat ik mee moest nemen. "David brengt je naar haar woonplaats en dan hangt het allemaal van jou af. We verwachten je hier snel weer terugte zien mét Allison." Zei hij, sterk de nadruk op het woordje 'met' leggend wat me niet had moeten verbazen. "Ik probeer zo snel mogelijk terug te komen." Het was meer een antwoord uit beleefdheid dan uit noodzaak, want ik wist dat hij al had geweten dat ik dat zou antwoorden. Hij wist dat ik altijd mijn best bleef doen en dat hij zich geen zorgen hoefde te maken. David, de persoonlijke assistent van William, kwam al naar me toelopen om me mee te nemen naar de auto die ons naar de goede plek bracht. Zelf had ik ook best kunnen rijden alleen wist ik niet waar ik heen moest en blijkbaar vertrouwden ze er niet op dat ik het in mijn eentje kon vinden. Het ergerde me eigenlijk behoorlijk erg, maar ik liet het ze niet merken. Toch wist ik dat ze het al wisten, want op geen enkele plek in dat gebouw waren je gedachtes veilig. Iets wat me nóg meer irriteerde en ik was niet de enige.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Allison
Ik ga op een bankje zitten en probeer alle gedachten weg te houden, maar of het lukt? Dat niet. 'Gaat het wel?' hoor ik iemand vragen. Ik kijk op en kijk om me heen, maar ik zie alleen twee mensen zitten praten. Hoe kan ik die twee nou horen? Ze zitten veel te ver weg. Ik zucht diep en pak mijn mobiel na een tijdje maar. Er staan nog wat mensen om zich heen te kijken, alsof zij hetzelfde horen. Maar dat is onmogelijk, en ze zitten volgens mij gewoon op iemand te wachten. Ik kijk wat rond op mijn mobiel. - Zullen we vandaag iets doen? - stuurt een vriendin. - Niet zo'n zin, sorry x - stuur ik terug. 'Jij bent echt eenzaam' zegt een klein jongetje. 'Pardon?' zeg ik terug. Het jongetje krijgt een beetje angst in zijn blik. 'Hij zei niks hoor, jij bent echt gestoord' zegt de moeder van het jongetje en loopt weg. Ik frons weer. Wat heb ik toch?

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Damian
Van David kreeg ik algauw te horen dat we er waren en dat hij in de auto op me zou wachten. Het was misschien wel zo fijn voor het meisje om op de normale manier naar onze 'basis' gebracht te worden, maar voor ik dat kon doen, moest ik haar eerst zien te vinden. Dat klonk moeilijker dan het was aangezien ik zo mijn connecties had en allemaal dingen opving die me prima hielpen. Zo had ik al gauw door dat een vrouw met een jongetje een apart meisje was tegengekomen in het park. Het kon ook de verkeerde persoon zijn, maar wie weet, had ik een keer geluk en was het meteen de goede. In een rustig tempo liep ik richting het park en ving zo af en toe wat gedachtes op die me wel vermaakten. Zo waren er mensen wiens gedachten over iemand gingen die recht naast hun stond, bij de één verliefd, bij de ander irritatie of zelfs woede of ongemakkelijkheid en allemaal bleven ze leuk glimlach alsof was er niets aan de hand. Ook ving ik meerdere gedachtes op over mezelf en het was wel grappig dat de ouderen vooral negatief waren, de echt kleine gewoon nieuwsgierig en die van de meisjes van ongeveer mijn leeftijd waren over het algemeen positief net als die van de jongens. Ja, ik vermaakte me er wel mee, maar mijn taak vergat ik niet. Eenmaal in het park keek ik aandachtig rond naar het meisje die ik moest hebben en ook dat was zo simpel als wat. Ze zat alleen op een bankje, had een telefoon in haar hand en vroeg zich af wat er met haar aan de hand was. Zij was het sowieso aangezien ze er precies hetzelfde uitzag als het meisje op de foto die ik te zien had gekregen.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
ik heb teveel foto's van haar

Allison
Ik zucht diep en concentreer me gewoon op mijn mobiel. Ik zie een jongen naar me kijken maar besteed geen aandacht aan hem aangezien ik met Melissa aan het praten ben via Whatsapp. Hij is zo leuk... hoor ik een meisje opeens. 'Hij zit naast je hoor' mompel ik zachtjes fronsend. Wie praat er nou in de derde persoon over diegene? Het zal wel.

Ok ik schrijf kort maar ik weet niks om 10 regels over te schrijven hahaha

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
ik ook teveel van Damian, maar ik houd het wel bij die drie in de beginpost xd

Damian
Zachtjes grinnikte ik om de gedachten van het meisje die er helemaal niets van leek te begrijpen. "Hey, jij bent Allison, toch?" vroeg ik aan het meisje en kwam naast haar op het bankje zitten. Eerst honderd procent zeker weten dat ik de goeie had voor ik rare dingen ging zeggen. Op haar kwam het waarschijnlijk al raar over, maar zij had bepaalde dingen al zelf meegemaakt in tegenstelling tot gewone mensen die het dus nog raarder zouden vinden. "Ik ben Damian." stelde ik mezelf voor en stak mijn hand naar haar uit om die te schudden als een soort van kennismaking. Ik wist namelijk al dat ze me hoe dan ook voor gek ging verklaren, maar ook dat het beter was om haar iniedergeval een beetje op haar gemak te stellen. Toen de gedachten van een meisje bij me binnenkwamen, kon ik het niet laten om zachtjes te lachen. Het kwam gewoon erg grappig op me over, weet je. De vragende blik die ik kreeg, maakte het alleen maar erger en heel even keek ik haar kant op met als reactie dat zij meteen wegkeek. Ook ik keek wegzodat ik mijn blik weer op Allison kon richten die er volgens mij ook niet veel van begreep, maar dat kwam later wel.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Allison
'Hoe weet je mijn naam?' zeg ik zacht en kijk naar zijn hand. Uiteindelijk schud ik hem maar, maar nog steeds snap ik er niks van. Ik blijf fronsend naar hem kijken, terwijl ik weer allemaal gedachtes in mijn hoofd krijg. 'Houd een keer je bekken dicht!' roep ik opeens uit. Ik begin er gewoon koppijn van te krijgen. Ik snap het niet, ik heb er nooit last van gehad. Heeft dit te maken met dat ik vanochtend opeens ergens anders wakker werd? Ik zou het niet weten. Het enige dat ik weet is dat ik het super irritant vind.

Sorry sorry kort enzo srry

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Damian
"Dat is een erg lang verhaal, maar dat vertel ik je nog wel." De woorden combineerde ik met een vriendelijke glimlach die veranderde in een grijns toen ze ineen iets schreeuwde. "Rustig. Zij kunnen er niets aan doen." Het kwam eruit met een zachte lach wat niet helemaal mijn bedoeling was, maar echt erg was het vast ook niet. "Het is ook irritant, maar je went er wel aan en geloof me het is veel irritanter als het andersom is." Reageerde ik op haar gedachte en glimlachte er vriendelijk bij. "Kom. Dan leg ik je alles uit op een andere plek zonder al die nieuwsgierige mensen." Hoewel het eigenlijk een soort van bevel was, kwam het rr toch meer uit als een vraag, een uitnodiging. Ik probeerde haar namelijk nog steeds een beetje op haar gemak te stellen, maar erg veel tijd had ik nooit. De nieuwen maken vaak fouten die voor problemen kunnen zorgen dus moesten ze zo snel mogelijk mee zodat ze konden leren om hun krachten te beheersen. Dat was namelijk een stuk veiliger dan dat we ze gewoon los rond lieten lopen. Erg lang zou het dan niet duren voor gewone mensen achter ons geheim zouden komen en dat was iets wat ze liever wouden voorkomen. Gewoon voorzorgsmaatregelen.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Allison
'Ik ken je niet eens..' mompel ik nog steeds verward. Hij denkt dat hij gewoon naast me kan gaan zitten en dat ik dan met hem mee wil? Dit is echt de raarste dag van mijn leven, echt waar. Ik word wakker in het huis van mijn buren, ik hoor de hele tijd gedachten van mensen in mijn hoofd en er zit een jongen naast me die blijkbaar weet wat dit allemaal is. Kijk, natuurlijk wil ik weten wat dit allemaal inhoud en wat het is, maar ik ga niet zomaar met een random iemand mee.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Damian
"Dat komt nog wel. Ik ga je echt niets doen dat beloof ik." Probeerde ik haar over te halen. Ik had over kunnen gaan op plan B, maar dat was alleen voor noodgevallen en dat was dit nog niet. "Kijk, ik kan je helpen en alles uitleggen wat je maar weten wil, maar niet hier." Zuchtend kwamen de woorden uit mijn mond, omdatik eigenlijk al wist dat ze zich niet over liet halen. "Oke, ik weet dat dit allemaal heel raar voor je is en nieuw en dat je er niets van begrijpt, want dat had ik ook in het begin, maar daarom hebben ze me hierheen gestuurd." Nog een poging die waarschijnlijk niet hielp, maar ik moest haar gewoon overhalen. Ze kon daar gewoon niet rond blijven lopen, want dat zou zeker voor problemen zorgen.

srry voor kort :c

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld