ORPG}Dragon fighters - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG}Dragon fighters

Carstairs
YouTube-ster

Carstairs schreef:
Niet reageren, behalve als je TheCrazyWriter heet, anders sturen we onze draken op je af :twisted

Elyara Brisange~18~Drakenrijder~foto
Elyara_Brisange

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Castor Matamores - 21 jaar - drakenrijder - zijn draakje heet Kronos

Carstairs
YouTube-ster

Carstairs schreef:

TheCrazyWriter schreef:
eerste keer dat ik hem gebruik dusbedenk heel snel ff een naam xd

Okay:'3 O, Elyara's draak is trouwens die ene die je ook op de foto ziet, maar dan volgroeid

Carstairs
YouTube-ster

Carstairs schreef:
Zodra de vleugels van de draak waarop ze zich bevond, begonnen te klapwieken, klemde Elyara zich stevig vast aan het zadel waarin ze zat. Een kleine gil ontsnapte uit haar keel en met angstige ogen keek ze naar de grond onder haar, waar ze duidelijk boven hing. 'Je doet het heel goed, meisje. Als je rustig blijft, dan moet het lukken, daar ben ik van overtuigt,' sprak haar vader haar geruststellend toe. Ja, hij heeft makkelijk praten, dacht Elyara, hij zit nu niet op een volgroeide draak voor de eerste keer in zijn leven. Ze had wel vaker op een draak plaats genomen, maar dat waren voornamelijk kleinere draken, die nog lang niet zo krachtig waren als de draak waar ze nu op zat. En dan te bedenken dat de draak waar ze nu op zat, Fírnian, dezelfde draak was waarop ze had leren rijden en die ze eigenhandig had opgevoed. Wat maakte het deze keer dan anders? Het feit dat het de eerste keer was sinds vier maanden dat ze op Fírnian zat, maakte het zo eng voor haar. Daarvoor had ze de draak nog makkelijk kunnen corrigeren als hij haar niet gehoorzaamde, maar dat ging nu een stuk lastiger door zijn enorme formaat.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Fluitend liep Castor de stal in van het enorme beest.. of nou ja, het was niet echt een stal, maar ook niet echt een kooi. Het was meer een soort piste waar het dier met gemak in paste zodat hij zich ook kon bewegen. Castor had er geen problemen mee om het dier los rond te laten vliegen -het gehoorzaamde hem tenslotte perfect-, maar als hij er niet bij was, had hij toch liever dat het dier ergens stond waar hij niet zomaar vandaan kon. Het was ook een behoorlijk aggressieve draak en Castor was een van de enigen die bij het dier in de buurt liet komen. Hij had het gewoon niet zo op gezelschap, maar hij en Castor hadden zo'n sterke band aangezien Castor de draak al had vanaf dat het dier nog heel klein en onschuldig was. Andere mensen konden beter uit zijn buurt blijven.
"Hey, Kro!" Zijn stem was vrolijk net als zijn stemming, want over niet al te lange tijd zou hij weer op Kronos, zijn draak, zitten en dan zouden ze weer samen door de lucht vliegen. Dat voelde altijd zo geweldig, vond hij en wist dat ook het reusachtige dier dat vond. "Lekker geslapen vannacht?" Er waren mensen die Castor voor gek verklaarden, omdat hij tegen Kronos praatte, want 'het beest begreep toch niet wat hij zei' zeiden ze altijd. Castor wist wel beter, want het dier begreep hem zeker wel al was dat meestal niet te danken aan de woorden die hij gebruikte. Het dier merkte het aan zijn houding en zijn stem. Kronos wist dondersgoed dat Castor het tegen hem was en dat hij blij was het dier weer te zien. Zijn naam kon hij namelijk wel herkennen net als commando's die hem waren geleerd en dankzij Castors houding wist Kronos dat hij vrolijk was. Kronos wist ook meteen dat het zijn baasje was, want doordat Castor altijd tegen hem praatte, had hij zijn stem leren kennen en waarschijnlijk zou het dier altijd weten welke stem die van Castor was. Hoeveel stemmen ook doorelkaar schreeuwden die van Castor zou er voor Kronos altijd bovenuit steken.
"We gaan straks weer een stukje rijden." de opgewekte toon was niet te missen en het dier zelf leek er ook vrolijk van te worden. Kronos wist namelijk al wat er zou gebeuren, want elke ochtend trainden ze samen en dat was iets waar niet alleen Castor naar uitkeek, want ook Kronos had er altijd zin in. Zonder aarzeling liep Castor naar de grote draak toe en een paar klopjes gaf hij op de krachtige, haast ondoordringbare schubben van het dier waardoor Kronos het waarschijnlijk niet eens merkte. Het maakte Castor niet uit.

Carstairs
YouTube-ster

Carstairs schreef:
Fírnian begon steeds harder en harder met zijn vleugels te slaan en begon hoger en hoger te vliegen. 'Fírnian! Laag!' riep Elyara met angst hoorbaar in haar stem naar de draak. De draak reageerde niet en begon de smaat te pakken te krijgen. Angstig keek Elyara naar haar vader, die grote gebaren maakte met zijn armen en naar instructies naar haar riep. Helaas suisde de wind te snel om haar heen, om haar vader te kunnen verstaan. Ze bleef schreeuwen naar Fírnian om te dalen, maar de jonge draak vond het vrije vliegen daar veel te leuk voor. Er zat dus niets anders op voor zijn rijder om zich vast te klemmen aan het lederen zadel en af te wachten totdat Fírnian moe begon te worden en een rustplek zou zoeken. Helaas kon dat nog lang duren, aangezien Fírnian getraind was om uren achter elkaar door te kunnen vliegen, zelfs met extra gewicht op zijn schouders. Het kon dus nog wel even duren voordat Elyara weer vaste grond onder haar voeten zou krijgen.
Fírnian vloog nu op zo'n hoogte dat de lucht om Elyara ijskoud aan begon te voelen. Ze was totaal niet gekleed hierop met haar dunne en mouwloze zomerjurk. 'Fírnian! Laag!' riep ze met een verrassend schelle stem. Dat geluid had ze niet verwacht, aangezien haar stem normaal best helder klonk. Het zijn vast de angst en de koude lucht, dacht ze bij zichzelf. Gelukkig reageerde de draak nu wel, maar besloot hij om met zich gewoon te laten vallen, richting het gebergte, vol met puntige stukken steen waar Fírnian zo aan geregen kon worden.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Sommige drakenrijders maakten gebruik van allemaal hulpmiddelen als een zadel, touwen -om het beest te sturen- of zelfs stroomstokken om de dieren af te straffen. Castor daarentegen was een van de weinigen die eigenlijk geen enkel hulpmiddel gebruikte. Hij leerde het dier de nodige commando's en daar deed hij het eigenlijk altijd mee. Het werkte veel beter naar zijn mening en aangezien hij de recordhouder was door 4 keer op rij het drakenrijderstoernooi te winnen. Zover Castor wist, was ook de vorige recordhouder, 3 keer winst op rij, ook meer van de commando's dan van de andere hulpmiddelen. Dat bewees dus toch maar weer welke methode beter werkte.
"Kom je mee, Kro?" Zonder aarzelen volgde het dier zijn baas en binnen enkele seconden stonden ze al buiten.In de verte hoorde hij iemand schreeuwen. Het klonk paniekerig, maar wat er aan de hand was, wist hij niet. Vast en zeker had het weer eens met een draak te maken. Dat was nou eenmaal meestal zo als er iets aan de hand was. Hij gebaarde Kronos te gaan liggen zodat Castor erop kon klimmen en de draak gehoorzaamde meteen. Draken waren nogal grote beesten en zelfs als Kronos lag, kostte het Castor nog enige moeite om erop te klimmen. Hij moest dan ook wel toegeven dat het dier tot de grotere draken hoorde en dat er ook best wel kleinere exemplaren waren, maar ook die waren erg groot. Kleiner, maar nog steeds groot.
Castor zat en toen pas kwam Kronos weer omhoog. Zijn benen klemde hij om het krachtige lichaam van het beest zodat hij er niet vanaf zou vallen. "Toe maar jochie. Stijg maar op." Het dier begreep hem meteen en had slechts enkele seconden nodig voor zijn krachtige afzet die ervoor zorgde dat zijn pote van de grond loskwamen en zodra hij zijn vleugels uitsloeg, kon je het al echt vliegen noemen. "Hoog." Castor vroeg het dier om omhoog te gaan in de hoop dat hij kon zien wat er aan de hand was en waar precies. De groene draak had hij al gauw in het oog net als Kronos die Castors gedachten leek te lezen door meteen de goede richting op te vliegen.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld