Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

AOT ORPG~ with CreepDoll

Anoniem
Straatmuzikant

Kuvira schreef:

Attack On Titan ORPG, wij weten! .3.

Reageren mag, maar niet spammen! ;DD

Naam: Raoul Leonhart

Leeftijd: 22
Corps: Military Police Brigade

Persoonlijkheid: Slordig en soms een beetje dom heu

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Naam: Erena
Leeftijd: 19
Persoonlijkheid: is wel aardig slim, maar kan vaak flinke fouten maken
Corps: wilt bij het Suvery Corps
Recon Corps

Uiterlijk:

lekker simpel

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Het was 5 jaar geleden dat de colossaltitan de muur door had gebroken en de titans naar binnen kwamen. Alles was zo snel gegaan, mijn ouders kon ik niet meer vinden, nog enkele vrienden hadden het overleeft maar die waren de afgelopen 2 jaar zo vermagerd dat ze het niet hadden volgehouden. Wall Maria was ingeslagen en ze waren nu op weg naar Wall Rose. Even schudde ik mijn hoofd en keek op toen ik iemand hoorde bulderen en keek voor mij uit. Hier stond ik dan, met nog meer tieners die zich aan hadden gesloten om een Survery Corps te worden. Het duurde nog een aantal jaar tot ik er echt bij kon, maar ik had het er voor over. Waarschijnlijk hadden de titans mijn ouders gedood en nu konden ze er voor boeten. Bij deze gedachten balde ik mijn handen tot vuisten en voelde mijn nagels in mijn handpalm boren.

Anoniem
Straatmuzikant

Kuvira schreef:
Raoul:

Ik keek om me heen. Jemig, er zijn veel recrutanten deze jaar zeg. Vorig jaar waren er veel minder mensen hier. Ach ja, ze gaan toch allemaal dood. Ik ook. Opeens hoorde ik een luide stem voor me. 'Dus jullie zijn de jongeren die hier willen gaan. Na 3 jaar opleiding zijn jullie hiernaartoe gekomen. Tsch.' Hij snoof luid en zeide nog wat, maar ik hoorde het niet. Aan de andere kant zag ik de stand van de Survey Corps. Een klein groepje jongeren stonden daar. 'Sukkels, jullie gaan alleen maar dood.' Zeide ik in mezelf. De man met het luide stem is opgehouden met praten. Eindelijk.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Het was nu zo ver, ik kon eindelijk een Survery Corps worden. Of moest ik nog wachten? Ik wist het niet precies. Kort keek ik om mij heen en hoorde Erwin weer wat zeggen. Ik haalde diep adem en blies het uit, ontspande mijn hand en opende mijn ogen weer. Mijn ogen richtte ik op Erwin en luisterde naar wat hij ging zeggen. De helft kon ik al niet verstaan omdat er te veel jongeren aan het praten waren. Waarover? Dat wist ik niet door hun gejammer en alles.

Anoniem
Straatmuzikant

Kuvira schreef:
Raoul:

De man praatte weer. Verdomme. Ik begin een beetje verveeld te worden, damn, zo lang wachten. Die man bleef maar doorpraten. Moet ik mijn hele carriere naar dit bullshit luisteren? Naast me stond een meisje die hevig aan het bibberen is. Tsch. Lafaard. 'Waarom doe je dan ook hiermee?' dacht ik. Ik keek om me heen. Allemaal bange gezichten. Waarom? Dit is notabene de makkelijkste corps van alle corps. Hier doe je bijna niks, dus waarom zitten jullie allemaal te janken. Ik keek naar de Garrison. Daar zitten veel meer mensen. Diegene die daar praat stond maar een beetje te drinken. Hij zag er oud uit. Ik keek weer terug naar mijn 'toekomstige' corps. Hij stond nog te praten, ongelooflijk.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Mijn hoofd begon pijn te doen van alles rond mij en schudde mijn hoofd. "SHUT UP!" schreeuwde ik uit eindelijk en keek naar het groepje wat stond te praten. "Als jullie door blijven bleren, weten jullie ook niet wat er gaat gebeuren." zei ik kwaad. Het groepje was gelijk stil en sloegen hun ogen neer. "Dank jullie." zei ik en keek weer voor mij uit naar Erwin die stil was geworden. Schreeuwde ik dan zo hard. Kort slikte ik en haalde diep adem. "Jij, kom naar voren." hoorde ik Erwin zeggen. "Yes, sir." zei ik en stapte door de grote groep naar voren en stond niet veel later voor aan. "Wat is je naam." zei hij als hij voor mij stond. "Erena Yaeger sir." zei ik. "Ah, Yaeger." zei hij toen en ik knikte. "Ik heb veel dingen over jou gehoord, je bent een sterk iemand." zei hij toen "Dank u Sir." zei ik en hij knikte. Daarna draaide hij om en liep weer naar het podium, stapte er op en begon nog de laatste dingen te vertellen.

Anoniem
Straatmuzikant

Kuvira schreef:
Raoul:

Ik hoorde geschreeuw bij het andere kant. Ah, het Survey Corps. Natuurlijk. Een meisje met groene ogen liep naar voren, en praatte met de leider. Is dat..? Nee, het is haar vast niet. Dat is ze niet.Ach ja, is niet mijn zaak. Ondertussen is het gebazel opgehouden, en we werden naar de brigade geleid door andere militairen. 'Raoul!' hoorde ik van de andere kant. Ah, de lieverdje van onze Trainee Squad. 'Lenz! Lang geleden, zeg.' 'Waarom ging je naar de militaire dienst? Je was notabene een van de sterkste van onze Trainee Squad!' zeide hij. 'Ach, weetje. Ik heb er niet zoveel zin in, al dat bloed. Vroeg of laat gaan we toch dood.' Hij keek met ernstige ogen aan, en zeide 'Dat moet je niet gaan zeggen, Raoul.' Opeens kwam een brunnette naar me toe. Oh, het is Ymir. 'Cristo! We moeten gaan.' Ze keek me koelbloedig aan, en liep weg. Tsch. Ik ging met de anderen die bij het militair zaten naar het brigade.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Niet veel later werden we geleid naar onze kamp. Daar aan gekomen ging ik op een bankje zitten aan een tafel en hielt mijn hoofd vast met mijn handen terwijl ik met mijn ellebogen op de tafel leunde. "Erena, is er iets waar je je niet aan ergert?" hoorde ik iemand zeggen en keek op. "Eh, zo snel ik kan denken, nee." zei ik toe. Het was Elora. Ze was een schat van een meid. In het begin van de training bij de Trainee hadden we de pik op elkaar, maar al snel werd het beter tussen ons en zijn goede vriendinnen geworden. "Hier, drink dit." zei ze en ik pakte een grote beker aan. "Wat is het?" vroeg ik "Niet vragen, drinken." zei ze en ik deed wat de opdroeg. Met grote teugen goot ik het naar binnen en zette de lege beker neer. "Ehmm, best lekker." zei ik en glimlachte. "Mooi, kom de jongens willen wat overleggen." zei ze en ik knikte, stond op en liep achter Elora aan naar de meeting point.

Anoniem
Straatmuzikant

Kuvira schreef:
Raoul:

Aangezien we al het informatie morgen krijgen, werden we geleid naar onze slaapkamers. Van onze Trainee Squad, de 104ste, ben ik de enige die naar het militair gaat. Maar zo moest heb plan zijn, volgens Reiner. Daarom gingen Bertolt en Reiner naar het Survey Corps toe, en ik ging hier naartoe. Ondertussen was ik al in een kleine kamer met twee stapelbedden. Alsjeblieft zeg, geen kamergenoten. Ik keek naar de andere kant toe, en zag drie andere personen daar staan. Drie jongens stonden daar. Één van die jongens keek me met een angstig gezicht aan, de andere keek wat witjes, en de laatste keek uitdagend naar me toe. 'Zo, dus wij zitten samen met z'n vieren in deze kamer. Hmm. Ik ken jou niet. Wie ben jij?' Vroeg hij. 'Ik ben Raoul.' 'Ah.' Hij keek me koeltjes aan, en liep naar de bed die aan het linkerkant ligt.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Het duurde niet lang, en we konden al snel naar onze slaap hutten gaan. Daar kroop ik lekker snel onder de wol en sloot mijn ogen. Elora kwam naast mij liggen op het ander bed. "Slaap lekker." zei ze en ik bewoog even mijn hoofd van dat ik het gehoord had. We hadden zo geregeld dat we bij elkaar lagen in de hut. Nog steeds met die andere kon ik niet op schieten. Na een paar minuutjes werd ik alweer wakker en kwam over eind. Slapen kon ik niet en ging stilletjes uit bed. Liep door naar buiten en ging daar op een muurtje zitten. Mijn ogen liet ik naar de donkere lucht gaan en keek naar de sterren. Het was een heldere avond vandaag. Een zucht kwam over mijn lippen een een kleine bries speelde met mijn haren. Ze zeiden allemaal dat ik mijn haar moest knippen, maar ik wilde het totaal niet. "Pap, mam waar zijn jullie?" mompelde ik en beet op mijn lip.

Anoniem
Straatmuzikant

Kuvira schreef:
Raoul:

Ik ging naar de andere bed, en ging zitten. De jongen keek me nog steeds uitgedaagd aan. Ik heb nu geen zin in ruzie, dus ik ging liggen. De andere twee jongens gingen ook naar de bedden toe, klommen op de krakerige trap en kropen zich onder de wol. Uiteindelijk besloot dat joch ook te slapen, en blies de kaars die nog aanstond uit. Na twee uur werd ik wakker. Ik was niet moe meer. Onze slaapkamer ligt bij het eerste verdieping, en tussen de bedden lag een kleine kastje met de kaars erop. Ik deed de raam aan, in een poging om naar buiten te gluipen. Voor onze raam lag een grote berkenboom met een forse tak naar onze kamer uitgereikt. Het was de perfecte kans om naar buiten te gaan. Ik gluipte geluidsloos naar het tak toe, en sprong met een formidabele landing naar beneden. Ik liep van het brigade weg, in de richting naar hét plek waar we hadden afgesproken.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

De avond was rustig, maar al snel hoorde ik wat geritsel en keek over mijn schouder. Kon er nog iemand niet slapen? Mijn schouders haalde ik op en keek weer omhoog. Ik wist dat er af en toe een groepje was die 's avonds laat wat gingen bespreken, niet in de hutten, maar buiten. Zo kon niet iedereen mee genieten. Kort zuchtte ik en sloot mijn ogen. Toch begon de slaap over mij heen te trekken en schudde mijn hoofd om wakker te blijven. Ik zou zo maar richting mijn bed gaan. Morgen was het een belangrijke dag. Maar ik had zo'n gevoel dat er iets ging gebeuren, maar wat, dat wist ik echt niet. Kort zuchtte ik en keek weer naar boven. De wolken trokken op en ik trok een wenkbrauw op, het ging nu toch niet regenen?

Anoniem
Straatmuzikant

Kuvira schreef:
Raoul:

Opeens werd het licht van de maan weggehaald door de duisternis. Gelukkig heb ik een luciferdoosje bij me. Ik moet nog een klein stukje lopen. Ik woelde over mijn blonde haar, gaapte, en liep door. De straten en gangen lijken opeens een grote doolhof voor mij, maar ik trok me er niks van aan. In de verte zie ik een rode gloed. Ik ruik verbrand hout. Opeens werd ik op slag wakker, en rende daarnaar toe. Ze keken me grijzend aan, en bood mij een plek aan. Ik liep naar het mossige, kapotte boomstam toe en ik ging daar zitten. Ze keken mij aan. We praten niet zoveel verbaal, maar wel met onze ogen.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Erena:

Mijn gedachten dwaalde weer af en rook vuur. Dit was niet slim en sprong van het hekje af, liep richting de geur en zag al snel het kampvuur dichter bij komen. De geur werd ook sterker en glimlachte even. Zou ik ze laten schrikken? Ja, dat ging ik doen. Voorzichtig en stil, sloop ik naar de groep toe en ging achter een bosje zitten. Ik merkte dat ze niet veel spraken, maar het was goed genoeg. Heel stil kwam ik over eind en grijnsde even. Haalde diep adem en sprong omhoog "TITAAAAAAAN!!!" schreeuwde ik en sprong over de bosjes, naar het groepje toe.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld