Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

11 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ft. Assortiment

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
*Alleen Assortiment en ik reageren, jij niet dus.

Een meisje en een jongen worden naar een kamp gestuurd voor ‘speciale kinderen’. Hun ouders denken dat ze zo zijn, maar eigenlijk zijn ze heel gewoon alleen doen ze zich zo voor. Als je eenmaal in he kamp bent, raak je er niet zo vlug uit. Het is daar echt een hêl: vroeg opstaan, geen plezier, gehoorzamen, afzien ,lange en zware trainingen… Wanneer de 4 bevriend worden, besluiten ze om er alles op stelten te zetten: niet gehoorzamen, tegenspreken, geheime bijeenkomsten tot diep in de nacht. Alleen hebben ze niet nagedacht over de gevolgen. De gevolgen zijn erger dan ze hadden gedacht: geen staf schrijven of schoonmaken, maar slaag, harde trainingen,… Ze moeten nu overleven op het kamp. Maakt het hen één voor één kapot? Of komen ze erdoor? Onstaat er liefde of niet?

May Nicole Harris - 16 - Verder merk je het van zelf wel.

451

Aan jou de eer om te beginnen.

Account verwijderd

schreef:
Le me:

Oliver - 17- ADHD- Hyperactief - leid eigen leven - Woede aanvallen- RMJW - Picca:

Ik maak morgen begin ik moet nu off ;O

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
Huh wacht is mijn plaatje wel te zien?

-

Ongelukkig propt May haar koffers in de kofferbak. Ze gaat dan achterin zitten in de auto van haar ouders, May moet van haar ouders naar een soort van een kamp, een kamp voor 'speciale kinderen' Haar ouders glimlach naar haar, maar May werpt een arrogante blik toe. Ze denken dat de kamp gaat helpen, maar juist niet. May gaat tegen alle regels in. May kijkt uit het raam, je kunt echt zien dat het herfst is. Kale bomen, ingepakte mensen en gekleurde bladeren. Als ze er eenmaal zijn, stapt May uit en pakt haar koffers uit de auto. ''Doei'' mompelt ze droog, afscheid nemen doet ze zeker niet aangezien ze echt boos is dat ze deze beslissing namen. Ze loopt het gebouw in en dan door naar de receptie. Ze noemt haar gegevens en word dan door verwezen naar de slaapkamer van de meiden. Ze loopt de ruimte in en krijgt al haar bed te zien, meteen ploft ze er op neer en legt haar koffer tegen de muur aan. Ze gaat languit liggen op haar bed en kijk rond.

Account verwijderd

schreef:
Nee zie ik niet

---

Ongemakkelijk loopt Oliver zijn kamer rond. Vandaag was de dag dat hij hier voor het laatst zou zijn. Hij kon het niet geloven. Woede breekt zowat bij hem los. Hij schopt tegen het bureau aan. Een fotolijstje van er vanaf en breekt in honderden stukjes. Oliver liep nu gemakkelijk naar zijn bed, en gaat er lang uit op liggen. Hij zucht nu een keer kort, en sluit zijn ogen om rustig te worden. Over een uur zouden mijn ouders mij brengen. Het zou een enorme hél worden. Wist hij gewoon gelijk wel. Gehoorzamen zou ik sowieso niet. Ze hoefden gewoon niet te denken dat hij braaf achter ze aan zou lopen. Rustig gaat hij rechtop zitten, en pakt zijn oortjes. Hij pakte zijn mobiel van het bureau, en zette zijn eigen muziek op.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
Meh, en nu?

-

May ziet allemaal meiden waarvan je kunt zien dat ze problemen hebben. Ze zucht en gaat rechtop zitten, hopelijk werd het in de kamp nog wel wat en kreeg ze vriendinnen of vrienden. Ze wist eigenlijk niet eens of je met jongens bevriend mocht zijn, maar dat boeide haar vrij weinig aangezien ze dus tegen de regels in zou gaan. Denken haar ouders nou echt dat ze alle regels in dit kamp braaf gaat opvolgen..? Ten slotte is ze ook een normaal meisje, ze heeft geen problemen! Tenminste.. Dat denkt May. May's gedachten worden gestoord door een meisje die vraagt of ze wat te drinken wilt. Snel knikt May want dorst heeft ze wel, na al die ruzie's met haar ouders. Wanneer ze de beker met drinken in haar handen geduwd krijgt, drink ze snel alles op en legt de beker weg. Ze haalt een hand door haar haren heen, ze pakt een boekje die op haar nachtkastje lag en leest alle regels door. Bah, wat belachelijk. 8 uur opstaan, 10 uur naar bed..

Account verwijderd

schreef:
Doe andere foto?
--

Als hij zijn kamer deur hoort open gaan. Kijkt hij even op. Hij kijkt recht in de ogen van zijn moeder. Boos kijkt hij haar aan. "Waarom wil je me hier weg hebben. Je denkt dat er alles aan me mankeert he.". Oliver kijk haar nu even uitdagend aan. Ze loopt naar me toe en pakt mij bij mijn arm. Hij trok nu in een flits zijn hand weer los. "Je gaat hopelijk niet denken dat ik mee zou lopen" zegt hij nu even nonchalant. Hij staart naar zijn moeder die de kamer uit loopt. Gelijk hoort hij zijn mijn moeder al bellen. Die gekken zullen me wel gaan halen. Hij zuchte en keer diep en staar voor zich uit. Hij loopt naar zijn bed en gaat tegen de wand aan zitten.
Na een uurtje hoort hij de kiezelsteentjes van onze oprit al. Hij staar nu even snel het raam uit. Hij kijkt recht tegen een wit busje aan. Kort blijft hij er naar staren. Al heel snel komen mensen naar boven. Als mijn deur word geopend staart hij naar de mensen die binnen komen. Gelijk word hij bij zijn armen gepakt. Hij probeert zich los te trekken, en zich te verzetten, maar geen enkele reactie. In een flits voel ik iets in mijn nek. Alles word duizelig voor mijn ogen. Al mijn spieren laten los, en weg was hij. Alles was zwart. Hij voelde niks meer.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
Ander plaatje, zie je deze wel?

-

Snel legt May het boekje weer weg, al die kinderachtige, belachelijke regels wilt ze absoluut niet zien. Hoe kunnen haar ouders haar hier naar toe sturen? Dit is toch geen normale kamp? May probeert die gedachten van zich af te schudden en staat op. Ze kijkt om zich heen, wat valt er nu eigenlijk te doen? Ze vist haar telefoon uit haar tas en beantwoord berichten. ''Je moest je telefoon inleveren.'' zeurt één van de meiden. May zucht en haalt haar schouders op. Haar telefoon is nog het enige wat ze heeft. Als ze klaar is, loopt de slaapkamer van de meiden uit en besluit ze maar eens het grote gebouw te verkennen. Ze loopt trappen af en trappen op, kamers in en kamers uit. Het is er echt groot! Maar goed, hopelijk verdwaald ze niet..

Account verwijderd

schreef:
Die zie ik

-

Als Oliver na een lange tijd wakker word. Ligt hij op een bed. Geschrokken kijkt hij op, en staart om hem heen. Dit zou het kamp wel zijn dacht hij. Met zijn ogen bekijkt hij alles. Er stond een klein bureau, en meerdere bedden. Langzaam glijd hij het bed uit. Al snel loopt hij naar de uitgang toe. Als hij het tent doek op zij drukt. Zie hij een grote licht flits. Angstig kijkt hij om zich heen. Waar zou hij beland zijn. Als hij wat verder loopt ziet hij al meerdere kinderen met speciale beperkingen zag hij al snel. Hij voelde zich hier totaal niet thuis, en ging maar op zoek naar die gene die het kamp zou leiden. Oliver zucht een keer diep naar een uur. Hij had niemand gevonden, maar had wel alles kunnen zien hier. De trainings baan zag er totaal niet normaal uit. Hij wist nu al zeker dit word niet het beste kamp dat hij ooit krijgt.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
May kijkt overal rond, ze komt ondertussen ook personen tegen waarvan je kunt zien dat ze problemen hebben. Nieuwsgierig loopt ze door, ze loopt door naar de keuken die ze ziet en schenkt zichzelf wat te drinken. Ze leunt tegen de aanrecht aan en staart naar de grond, ze haat het hier nu al.. Even later komt May een jongen tegen. Die er niet echt tevreden uit ziet dat hij hier is, en volgens haar heeft hij ook geen problemen. May bekijkt de jongen van top tot teen, knap is 'ie ook wel. Even twijfelt ze of ze naar de jongen toe moet lopen, ze kent hem tenslotte ook niet echt.. May besluit toch maar naar hem toe te lopen. Langzaam loopt ze naar de jongen toe en glimlacht naar hem. ''Hé..'' mompelt ze zacht en bijt op haar lip.

Account verwijderd

schreef:
Oliver staart kort naar het meisje en bekijkt haar van top tot teen. Hij denkt even kort naar, en besluit toch maar wat te zeggen. "Jo"zeg ik nu heel droogjes. "Waarom ben jij hier"? Ik staar haar even kort aan. Hij blijft om zich heen kijken of hij iemand ziet die hem verder kan helpen. "Wie is de leider hier"?. Hij kijkt haar even kort aan, en verzet zijn voet, en gaat er op leunen. Hij staart nu even kort naar haar kleding keus. Dat was totaal niet zijn smaak, maar haar stond het wel. Dat kon zo wel zien.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
May fronst kort als hij haar erg droogjes terug begroet. Ze haalt haar schouders op als ze jongen dat vraagt. ''M'n ouders vinden dat ik een probleem heb, wat niet zo is.'' antwoord ik dan en zucht, het voelde zelfs naar om zoiets te vertellen. Weer haalde ze haar schouders op toen hij wat anders vroeg, ze keek net zoals hem en zag een man ik een pak staan. ''Dat zal 'm waarschijnlijk zijn.'' Ook hem bekeek ze van top tot teen. May rilde doordat ze man er redelijk eng uit zag, geen wonder dat zijn kamp dan ook zo eng was. Alhoewel ze niet zeker wist of het zijn kamp was, maar goed. Ze haalde een hand door haar haren en merkte dat de jongen naar haar kleren keek, May had daar altijd een hekel aan.

Account verwijderd

schreef:
Oliver

Hij kijkt even raar naar haar als ze haar schouders omhoog haalt. "Dat denken mijne dus ook. Ze denken dat ik flip door mijn adhd daarom moet ik naar dit klote kamp"Zegt hij nonchalant. Hij draai mijn hoofd een halfe slag om, en volg haar blik. Oliver kijkt recht in de ogen van een man. Hij bekijkt hem van top tot teen. Hij draait zich snel om. Hij walgde van dat uiterlijk van hem. "Als dat de baas is snap ik waarom het hier zo achterlijk uit ziet"zeg hij nu even kort, en begint te grinniken. Hij hoort voetstappen aan komen lopen. Hij draait zich om en kijkt weer recht in de ogen van de man. Als hij zijn hand uit steekt. Kijk Oliver hem raar aan met een opgeheven wankbrauw. "Wat moeten wij hier" Begint hij maar eens mee. Hij ziet de man grinniken. Hij zucht even en vraag het opnieuw. De man wenkt ons mee te komen. Rustig loopt Oliver met hem mee.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld