Lamby schreef:
Nymph haar ogen openden zich wanneer het harde geluid van een bom haar oren binnendrong. Ze voelde aan de huid van haar arm om te weten te komen of het echt geen droom was waar ze in zat. Tot haar grote spijt voelde ze haar huid goed, en zodra ze haar nagels in haar huid zette voelde ze een lichte druk. Alles zag er nog een beetje als een grote waas uit, tot er nog een volgende harde dreun haar oren bereikte. Binnen enkele seconden zag Nymph dat haar zusje ineens aan haar zijde stond, huilend, met haar armen om Nymph haar middel geklemd. Het duurde niet lang of er klonk het stemgeluid van haar moeder die riep dat ze zo snel mogelijk het huis moesten verlaten. Nu pas drong het echt tot Nymph door dat dit serieus was, en dat het levens riskant was wat er allemaal zou gaan volgen. Een golf van angst krioelde door haar gehele lichaam heen. Al snel werd de angst omgezet in een berg adrenaline. Er kwam beweging in de vleugelspieren en binnen no-time raakten haar voeten de grond niet meer. Op een snel tempo raasde Nymph samen met de rest van het gezin het huis uit. Pas zodra Nymph buiten was, zag ze hoe slecht de omgeving rondom het gehele dorp er wel niet aan toe was. Vele huizen waren afgebrand, ramen waren ingegooid en overal evacueerden elfen. Alles en iedereen vloog in het rond, het was één grote chaos. Het gezin van Nymph mengde zich in een groep met elfen die probeerden te vluchten. Iedereen was bang, in het gezin was het alleen te zien aan Nyu, het kleinere zusje van Nymph, maar je voelde gewoon de spanning en adrenaline boost die iedereen had gekregen. In een enorme vaart vloog iedereen er vandoor. Vanuit het niets klonken allerlei schoten, en zo af en toe werd er een elf naar beneden gehaald. Nymph hield de hand van haar kleinere zusje stevig vast, en probeerde haar gerust te stellen. Elke seconde leek uren te duren, en het voelde alsof er nooit een einde aan zal komen. Er klonken niet alleen meer schoten, maar ook het geraas van vliegensvlugge pijlen gevuld met vuur of giftige stoffen. Steeds meer elfen werden geraakt, en van alle kanten kon je gegil en geschreeuw horen. Ineens hoorde Nymph een gil van wel heel dichtbij, de gil kwam vanuit haar moeders mond; ze was geraakt. Ook Nyu en haar vader hadden de gil gehoord. Toen haar vader zich verstijfde kwam er ook een pijl in zijn lichaam terecht, geen pijl met gif zoals bij haar moeder, maar deze had een brandend vuur met zich mee gedragen. Het vuur verspreide zich over het lichaam van haar vader, en Nyu en Nymph moesten toekijken hoe steeds meer delen van zijn huid verschroeide door de akelige warmte. Toen het vuur zijn gezicht had bereikt werden Nymph en haar zusje meegesleurd door andere mensen uit de menigte. Nymph bleef kijken naar haar ouders, die inmiddels al op de grond lagen, schreeuwend van de pijn die ze leden. Ze zouden dit niet overleven, dat was zeker. Wanneer haar ouders uit het zicht verdwenen draaide Nymph zich weer om. Nu pas merkte ze dat ze de hand van haar zusje niet meer vast had, en haar zusje niet eens meer bij haar in de buurt bleek te zijn.