Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O) Rise of the Brave Tangled Dragons

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
-Crossover orpg-

Mijn personages zijn:

Hiccup Horrendous Haddock de derde, 16 jaar oud en altijd in het gezelschap van zijn draak Toothless. - Guardian van de herfst-

Prinses Rapunzel, 16 jaar oud. - Guardian van de lente -

Jou personages:

Jack Frost, ouder dan 300 jaar maar het uiterlijk van een 16 jarige. - Guardian van de winter -

Prinses Merida, 16 jaar oud. - Guardian van de zomer -

Aan jou de eer om te beginnen!

Anoniem
Straatmuzikant

Mericcup schreef:
Prinses Merida

Ik reed door het bos samen met Angus. Zoals altijd schoot ik pijlen in de doelen die ik zelf maakte. Vreselijk leuk was het . Ik kwam hier altijd om mijn zorgen te ontlopen en zat meestal bij de rivier. Ik heb vaak de Will 'o Wisps gezien, sommigen zeggen dat ze je naar je toekomst brengen.

Jack frost

Zo te zien was er een probleem. Ik vloog met de wind naar The Pole.Toen iedereen er was kwam North binnen met zijn. Russisch accent viel hij altijd meteen. " We krijgen drie nieuwe guardians." Ik wijden mijn ogen, " Wat?" Roep ik verontwaardigt. "En jack het is jouw taak om ze te vinden" zegt hij.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Hiccup:

De wind blies door mijn haren, Toothless bromde tevreden en de lucht rook naar de zee. Niets was zo fijn als 's morgens op een draak rijden boven de wateren rondom Berk. Vooral omdat ik momenteel ontzettend veel had om over na te denken nu ik speciale lessen gaf de andere rijders op het eiland. Ik had nauwelijks nog tijd voor Toothless, Astrid en mezelf. Astrid en ik waren eigenlijk weer meer naar het alleen zijn van vrienden gegaan om het wat tijd te gunnen. Op dit moment wou ik daar echter even niet over nadenken, ik wou genieten van dit moment op de rug van mijn draak. 'Omhoog Toothless!' schreeuwde ik boven de wind uit terwijl we steeds hoger de hemel in klommen.

Rapunzel:

Zoals gewoonlijk zat ik in mijn toren. Ik staarde naar een leeg plekje op de muur voor mij en pakte nadenkend mijn verfkwast. De muren begonnen steeds voller te raken, het plafond was al vol en mijn verf werd ook met de dag minder. Ik moest snel een nieuwe hobby vinden maar eigenlijk had ik alles al eens gedaan. Ik had al mijn boeken uitgelezen, alle recepten die ik kende gebruikt, ik had kleding gehaakt, gebreid en genaaid. Met een zucht doopte ik de kwast in de paarse verf en maakte ik een paar strepen op de muur. Vandaag zou weer precies hetzelfde verlopen als de dag ervoor en morgen zou ook niet anders zijn.

Anoniem
Straatmuzikant

Mericcup schreef:
Merida :
ik schoot telkens in de roos. Als alle doelen geraakt waren gierde ik het uit van plezier. "Angus? Zullen we wat bij de rivier rusten?" Zei toen ik van hem afstapte. Als antwoord sloeg hij zijn staart in mijn gezicht. "Gras wordt het dan?" Zeg ik en veeg mijn haar uit mijn gezicht. Ik zag dat het onlangs iets rond de tien uur was geworden. Een vis kon er altijd wel in. Ik glimlach en veeg het vuil van mijn donkerblauwe jurk af en legde een pijl op mijn boog en schoot een paar vissen waarna ik een spit maakte en de vissen bak.

Jack:
"Er woont een in Corona, Schotland en Berk."zei North voor ik vertrok. Ik knikte en vertrok meteen. Corona dus. Hmmm, ik pakte vier Transportatieballen (idk die dingetjes die je zag in RoTG btw die en portaal openden) En fluisterde "Corona" ik stapte het portaal binnen en begon meteen te zoeken. Hij of zij moest me dus kunnen zien

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Hiccup:

Toothless had nog nooit zo snel gevlogen en ik was blij dat ik goed vast zat in het zadel. 'Voorzichtig maatje, ik ben al een been verloren en wil de andere graag houden.' ik grapte er af en toe wel over maar toch vond ik het nog steeds een vervelende gedachte om bij stil te staan. Ondanks dat ik zelf de prothese had aangepast en ik er nu goed mee om kon gaan had ik liever gewoon twee normale benen gehad. Op een bepaalde manier miste Toothless ook iets van zichzelf en had een prothese het vervangen. Ik had Toothless eens een prothese gegeven waarbij hij mij niet nodig had om te vliegen, toch had hij het ding afgewezen omdat hij liever samen bij mij bleef. Dit was ook één van de vele redens dat deze draak mijn beste vriend was.

Rapunzel:

Dezelfde bekende geluiden, beelden en geuren omringden mijn gevangenis genaamd thuis. Natuurlijk kon ik de toren verlaten, zou je denken, maar zo simpel lag het niet. Alles buiten de toren was onbekend, gevaarlijk en zou misbruik van mijn gave willen maken. Ik had nog nooit gras aangeraakt, paard gereden of een jongen gezien. Ik had wel over deze dingen gelezen, over hoe dingen voelden en hoe je met anderen om moest gaan. Ik zuchtte en opende het raam. Moeder Gothel zou vandaag of morgen ook wel weer thuiskomen van haar lange reis. Toch keek ik er niet naar uit, ze had de laatste tijd zo raar gedaan. Ik hing uit het raam en staarde naar beneden, de grond die kilometers onder mij leek te liggen. Ik had geen hoogtevrees, het was het idee van vrijheid wat mij beangstigde. Ik was niets anders dan de toren gewend.

Anoniem
Straatmuzikant

Mericcup schreef:
Merida:
Ik at de vissen vlug op en grinnikte, vroeger zat ik hier altijd om mijn problemen te ontvluchten en alles voor even achter me te laten hier was alles rustig en kalm. Ik zuchtte kort en liep naar Angus die stond te trappelen van vreugde. Blijkbaar had hij een appelboom gevonden, " Goed gedaan Angus" zei ik terwijl ik zijn vacht aai en hem glimmende rode appels voer. Angus was mijn beste maatje sinds ik een jaar of zes was. Sindsdien zijn we onafscheidelijk. Ik zou het niet aankunnen als hij weggenomen werd. En met die gedachte glimlachte ik kort en stak de pijl terug in de koker.

Jack:
Ik had alle uithoeken van de stad bekeken in de hoop dat ik een guardian zou vinden. Maar natuurlijk! Het bos was me nog biet te binnen geschoten. Ik vloog meteen naar de bossen van Corona. Ik vloog door een soort deur van bladeren en zag een immens grote toren waarin een meisje zat met erg erg erg lang haar. Ik vloog naar haar toe.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Hiccup:

Eenmaal weer veilig op de grond liep ik samen met Toothless het laatste stukje naar de Arena toe. Fishlegs kwam me vrolijk tegemoet rennen met Meatlug op zien hielen. 'Hiccup, gaan we vandaag ook trainen?' ik knikte en glimlachte omdat hij zo enthousiast was. 'Wil je een gunst voor mij doen en de tweeling ophalen? Ik neem aan dat Astrid er al is,' Astrid was nooit te laat, 'en dat Snotlout er dus ook al is. We beginnen pas als iedereen er is.' Fishlegs knikte en rende richting het dorp.

Rapunzel:

Een koud briesje waaide door mijn lange haren en ik rilde even. De temperatuur leek wel erg gezakt en ik besloot om maar weer naar binnen te gaan. Ik liet het raam een beetje open staan, ik moest toch wat frisse lucht hebben, en plofte binnen neer op een stoel. Verveeld pakte ik een borstel en begon ik mijn lange haren te borstelen. Op de één of andere manier voelde ik mij bekeken, alsof er nog iemand anders was, maar ik kon niemand zien. Ik zuchtte en staarde naar mijn haar, hopend op iets wat deze saaie dag een onverwachte wending zou geven.

Anoniem
Straatmuzikant

Mericcup schreef:
Jack meteen keek ik met interesse naar het meisje, "Dus hier woon je he?" hij glimlachte kort en hij wist dat ze hem toch niet zou zien. Hij vloog de toren binnen en keek rond tot hij op haar stapte en het meisje had juist bewogen. Zou ze het gevoeld hebben?

Merida besteeg Angus en reed weer door het bos, ze liet de wind door haar haren glijden en ze grinnikte. Ze begon weer pijlen te schieten. Ze was gelukkiger dan ooit nu ze wist dat alles goed was met haar moeder en ze niet moest trouwen met een of andere jongen waar ze geen interesse in had.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Hiccup:

Zodra Fishlegs en de tweeling er weer waren begonnen we te trainen. We gingen eerst op de grond oefenen, een teamspel waarbij je een team vormde samen met je draak. Je moest leren elkaar te vertrouwen en daarom werd ook eerst de rijder geblinddoekt. Daarna deden we het andersom, de draak werd geblinddoekt. Ze vonden het niet zo leuk en het duurde ook even voordat we ze rustig kregen.

Rapunzel:

Het voelde even alsof er iemand op mijn haar stond. Geschrokken draaide ik mij om en keek in naar de lege kamer. Ik wist nu zeker dat er iemand was, dat moest wel. De lucht hier werd ook kouder en ik voelde nog steeds gewicht op mijn haar. 'Ik weet dat hier iemand is... ik geloof dat hier iemand is.. kom tevoorschijn wie je ook bent!' Het was waar, ik geloofde echt dat er iemand was. Opeens stond er een jongen met wit haar voor mijn neus, alsof hij uit het niets verscheen. 'W-Wie ben jij?' vroeg ik hem geschrokken.

Anoniem
Straatmuzikant

Mericcup schreef:
Jack keek met wonder naar het meisje , "K- kan je
me zien?" Vroeg ik met een brede glimlach. "Dan moet jij een van de nieuwe guardians zijn!" Grimaste ik en keek haar aan. " Kom je mee?" Vroeg ik enthousiast.

Ze reed samen met Angus het kasteel binnen waarna ze een appel pakte en haar broertjes begroete. De duiveltjes, ze zouden Maudie altijd plagen en laten schrikken, om later de taartjes te pakken. Maar goed ze klom weer op Angus met haar appel in haar mond en nieuwe pijlen.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
- Ik laat Hiccup even achterwege omdat hij aan het trainen is, hetzelfde kun jij ook wel doen met Merida totdat Jack & Rapunzel naar de volgende gaan, oké? -

Rapunzel:

'Natuurlijk kan ik je zien, je staat trouwens ook op mijn haar!' boos trok ik mijn lange haren onder zijn blote voeten vandaan, even rilde ik bij de gedachte dat mijn haren nu weer vies waren maar zijn voeten zagen er eigenlijk redelijk schoon uit. 'Wat is een guardian, waarom zou ik met je meegaan en je hebt trouwens nog steeds niet mijn andere vraag beantwoord. Wie ben jij?' Bang deed ik een stap achteruit, wat wilde deze jongen van mij? In de wilde weg pakte ik een pan van het aanrecht en hield hem verdedigend voor mij uit. 'Ik waarschuw je, ik sla je als het moet!'

Anoniem
Straatmuzikant

Mericcup schreef:
"Slaan is niet nodig, ik ben Jack Frost" zeg ik met een glimlach. Ik duw de pan wat naar beneden, " een Guardian is iemand die kinderen over de hele wereld beschermt. Goed of slecht. " leg ik uit. "En jij bent?" Vroeg ik met een lachje dat om mijn lippen speelt. Ze was best mooi als je het mij vraagt.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Ik hield mijn hoofd wat schuin en luisterde aandachtig. 'Sorry, Jack Frost,' ik sprak zijn naam wat twijfelachtig uit, 'maar ik heb geen idee wie je bent. Ik snap ook niet waarom ik een guardian zou zijn. Ik weet helemaal niets van kinderen af, ik heb nog nooit een kind ontmoet! Je kunt toch niet verwachten dat ik gewoon met je mee ga? Ik ken je niet eens!' Ik zuchtte en ging, met de pan nog in mijn hand, even op een stoel zitten. Ergens was het wel aanlokkelijk om met deze jongen mee te gaan. Hij had een leuke glimlach en zag er wel vrolijk en eerlijk uit. Maar wat zou moeder Gothel er wel niet van vinden? 'Mijn naam is Rapunzel.' mompelde ik uiteindelijk tegen Jack.

Anoniem
Straatmuzikant

Mericcup schreef:
"Wel, Rapunzel je hebt eigenlijk geen keuze. De man in de maan koos jouw. En nu verwachten , Tooth, Sandy , Bunny en North je op The pole. Maar we moeten nog twee andere tieners zien te vinden" zeg ik tegen haar en leun tegen mijn staf. " Dus je moet wel mee, anders komen de yetis je toch halen hoor " grinnik ik.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Geschrokken kwam ik overeind. 'Wat is een yeti?' in gedachte zag ik monsterlijke wezens voor mij, demonen met grote slagtanden en rode ogen. Ik kreeg tranen in mijn ogen en rende naar Jack toe. 'Nee, alsjeblieft niet. Ik ga wel met jou mee, alsjeblieft geen yeti's!' De namen die hij eerder had opgenoemd, Tooth en de anderen, zeiden mij helemaal niets en ik besloot dat ik later wel uit zou vinden wie dat waren. 'I-Ik ben alleen nog nooit buiten mijn toren geweest.. hoe gaan we reizen?'

Anoniem
Straatmuzikant

Mericcup schreef:
"Wel, met dit hier". Eeg ik en toon de transportatiebal. "Berk" fluister ik en gooi het op de grond waarna een portaal opent.
Ik grinnik als ik har verbaasde gezicht zie, " Kom je?, en je kunt beter al je haar grijpen als ik jouw was" zeg ik tegen Rapunzel. Dan worden we beiden in het portaal gezogen op naar Berk. We landen in een klein stadje. Niemand ziet ons omdat volwassenen niet geloven.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld