Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG // Cynthiaatjeex

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Jup met Cynthiaatjeex en dus niet met jou.

Damian Ray Weston - 21 jaar - weerwolf - een van de leiders van het verzet - oke ja ik ben te lui voor lange beschrijvingen dus hier zul je het mee moeten doen, sorry :c

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Ik :
Naam :Katy Emile Adams
Leeftijd: 19
Katy is de enige dochter van de vampierkoning, Ze is heel machtig en de troonopvolster.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
zal ik beginnen?

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Isgoed

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Rustig liep Damian door de gangen die op dat moment leeg waren op hem na. Bijna iedereen zat waarschijnlijk in de eetzaal en was op dat moment bezig om het ontbijt weg te werken wat nooit erg lang duurde gezien de snelheid waarmee iedereen hier at en de hoeveelheid eten die ze kregen. Eigenlijk mochten ze al blij zijn dat er voldoende voedsel was om het de komende tijd vol te kunnen houden, maar genoeg om iedereens honger echt te stillen was er niet.
"Ah, daar ben je al. Kom gauw mee," zei een man van waarschijnlijk begin dertig tegen Damian waarna de man hem voorging naar de kamer die ze moesten hebben. Damian was een van de drie leiders en dat was dan ook de reden waarom juist hij degene was die naar haar toe werd gebracht. De andere twee waren er al had hij te horen gekregen wat betekende dat hij de laatste was en dus op moest schieten, vond hij zelf. Erg leuk vlnd hij het namelijk niet als mensen hem te lang lieten wachten en dus wilde hij anderen ook niet te lang laten wachten.
"Hier zit ze." De man deed de deur nog voor hem open zodat Damian de kamer in kom lopen, maar zelf kwam de man niet mee. Waarschijnlijk was hij er alleen om Damian erheen te brengen en nu hij dat had gedaan kon hij weer weggaan en ook met het ontbijt beginnen. In een redelijk hoog tempo liep Damian de goede kant op en daar zag hij de andere twee leiders, vier mannen die waarschijnlijk als bewakers dienst deden en als laatste het meisje waar het om ging: Katy Emile Adams, de dochter van de o zo geliefde vampier die aan de macht was.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Katy
Ik schrik als ik al de weerwolven zie. Ik ren weg naar een kast. Ze zullen hier vast voor mij zijn. Ik verstop me, Hopelijk zien ze me niet. Ik vlucht naar de kamer van mijn vader, Frederick James Adams. "Pap de weerwolven zijn binnen. Je moet ze stoppen. " Hij knikt en ik ren naar de slaapkamers van de bewakers. Hopelijk vinden ze me niet. Ze zijn het zeker zat dat ze altijd al worden beheerst door ons, Vampiers. Ze willen zelf de macht zeker terug krijgen , Maar mijn vader heeft ze eerder verslagen dus het moet wel lukken. als ik gegooi met de tafels hoor ren ik naar de eetkamer. Toch kan ik me niet voor eeuwig verstoppen. Ik zoek het zilveren zwaard van mijn overgrootvader, en loop terug naar mijn eigen kamer. Ik ben klaar voor het gevecht. Het is natuurlijk niet zo dat ik ooit eerder dit zwaard heb gebruikt, Maar moeilijk kan het niet zijn. Ik hou het voor een van de weerwolven in de hoop hem af te schrikken maar het tegenover gestelde gebeurt. mijn zwaard word afgepakt. wat kan ik nu doen? Ik moet me maar overgeven vrees ik, Wil ik in leven blijven.. Ik val flauw. op het moment dat ik bijkom zit ik in een kamer vol met weerwolven. "Wat willen jullie van me?!" roep ik kwaad. Ik wil naar huis. Veilig bij mijn bewakers. En mijn vader die iedereen die me wat aan wilt doen aan stukken scheurt. Hier gaan ze me vast vermoorden

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
Met een chagrijnige blik keek hij het meisje aan toen ze iets schreeuwde en hij nam niet eens de moeite om de vraag te beantwoorden of wat dan ook terug te zeggen, maar Selene daarentegen die altijd netjes en beleefd bleef, geen idee hoe ze het altijd weer voorelkaar kreeg, glimlachte vriendelijk voor de volgende woorden haar mond verlieten: "Het antwoord op die vraag mag ik u helaas niet geven, maar ik kan u wel vertellen dat het niet in ons voordeel zou werken mochten we ervoor kiezen om u van het leven te beroven dus daar hoeft u voorlopig ook niet bang voor te zijn." Het was wel te merken dat Selene al behoorlijk wat jaren meeging en dat was waarschijnlijk ook de reden dat zij een van de leiders was geworden. Damian was gewoon iemand die geboren leek te zijn om te leiden: slim, niet bang aangelegd, duidelijk en bovenal waren er maar weinig mensen die tegen hem in durfden te gaan als hij wat dan ook zei, hij kon nogal dreigend overkomen als hij dat wilde en iedereen wist dat hij een kort lontje had en dat hij niet iemand was die je boos wilde hebben. De laatste van de drie leiders, Ricardo, was de enige vampier van de drie en had ook zo zijn kwaliteiten die hem het leiderschap waardig maakten.
"Ze weet zelf ook wel dat ze uiteindelijk doodgaat," mopperde Damian die de jongste van het stel was wat vaak ook wel was te merken aan zijn gebrek aan beheersing en beleefdheid leek hij gewoon niet te kennen. "Je hoeft echt te doen alsof ze dom is, want vroeg of laat, als wij haar niet meer nodig hebben, gaat ze toch wel dood," voegde hij er aan toe en deed net alsof het meisje erniet eens was.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Katy
"WAAROM BEN IK HIER?!" roep ik kwaad. Ik wil hier weg. Maar iemand moet me toch willen komen redden? Er rolt een traan over mijn wang. ik wil mijn arm lostrekken maar ik zit vast geketend. Ik trek met al mijn kracht. Het helpt niet. "Ik had mijn vader nog zo gewaarschuwd dat er opstand zou komen als hij er niks aan zou doen. " Ik trek aan de kettingen. als dat niet helpt denk ik aan mijn moeder. Ze is aan stukken gescheurd door weerwolven. Ik trek nog een keer en de kettingen schieten los. Ik zie dat de weerwolven op me afkomen. Ik verander snel in een vleermuis en vlieg omhoog. Ik lach als ik ze tegen elkaar zie knallen. "Jammer dat het zo moet. Want eigenlijk ben ik het gedrag van mijn vader ook spuugzat. Ik wil best helpen, Of zijn jullie soms bang dat ik jullie vanbinnen uit ga schakelen, Want zo ben ik totaal niet ? Ik houd me aan mijn woord in tegenstelling tot mijn vader. " Roep ik en ik verander mezelf weer in de doodgewone vampier.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
"Oh ja natuurlijk. Nu ben je opeens de opstandige dochter die bereid is ons te helpen om haar vader van de troon te stoten. Natuurlijk, waarom had ik daar zelf niet aan gedacht?" beet hij haar op een sarcastische toon toe. Selene deed dan mischien aardig tegen dat kind, maar hij ging dat zeker niet doen en haar woorden geloofde hij al helemaal niet. "Je denkt toch niet echt dat wij je gewoon geloven en je laten gaan zodat je weer naar je pappie toe kan gaan? Of ben je echt zo dom dat je denkt ons echt zo makkelijk voor de gek te houden?" zei hij op een spottende toon en had eindelijk zijn blik op haar gericht.Dat ze inmiddels niet meer geketend was, kon hem niet zoveel schelen, want de kamer kon ze toch niet uit en in haar eentje kon ze het echt niet winnen van hun zevenen al hoewel hij niet zeker wist of hij de bewakers wel mee kon tellen na hun idiote actie.
"Doe eens even rustig. Je weet niet of ze de waarheid spreekt en zij is niet degene die de dood van vele weerwolven op haar geweten heeft staan, dat is haar vader." De stenge blik van Selene zorgde voor een geërgerde zucht van Damian die er het liefst tegenin was gegaan, maar wist dat het toch geen zin had gehad.
"En zeg eens, Katy, wat is de reden dat wij jou zouden geloven?" Opnieuw nam Selene het woord, want Ricardo was nooiterg spraakzaam geweest en Damian kreeg er toch niets aardigs uit. Hij had ook alle recht om de vampiers te haten, want zijn ouders waren gestorven dankzij die vervloekte wezens waardoor hij was achtergebleven met zijn jongere zusje. Het had hem al de nodige moeite gekost om de vampiers die zich bij hun aannhadden gesloten enigszinsnte accepteren, maar de haar vertrouwde hij al helemaal niet. Waarschijnlijk probeerde ze zichzelf gewoon vrij te praten, maar dat liet hij echt niet gebeuren.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Katy
"Jullie hebben geen idee hoe vreselijk mijn vader zich gedraagt. Hij loopt altijd te schreeuwen. Ik word er helemaal gek van. Ik ben dan wel zijn dochter maar hij heeft nooit of te nimmer tijd voor me. Ik snap dan wel waarom hij weerwolven haat maar jullie hebben geen idee wat hij van plan is. Hij wilt volgende maand alle weerwolven verbannen, En degene die er geen respect voor hebben vermoord hij. Ik weet ook wel dat hij kwaad is omdat mijn moeder aan stukken is gescheurd door weerwolven maar dit gaat zelfs mij te ver. " Ik zucht. ze geloven het vast niet maar het is de waarheid. Wij vampiers zijn geen leugenaars. "Ik weet dat het gek klinkt maar ik snap jullie opstand en woede, Ik weet hoeveel weerwolven hij heeft vermoord of heeft laten vermoorden maar ik vond het altijd al onzin. Jullie hebben alle recht om kwaad op hem te zijn, Maar ik ben niet zoals hij, Ik wil jullie helpen , Ik snap best dat jullie me niet willen geloven maar ik bied mijn hulp aan. " Ik zucht weer. Natuurlijk gaan ze me niet geloven, Ze zien me als een gluiperige gemene weerwolf hatende trut. Maar als ik eerder van dit complot had gehoord had ik me er zeker bij aangesloten.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
"En waarom ben je dan niet gewoon weggegaan? Je had hem trouwens ook wel neer mogen steken van me, want dat had ons een heleboel ellende bespaard. Misschien dat die 23 wolven die hij afgelopen week op heeft laten hangen dan nog hadden geleefd. Misschien dat alle wolven en vampiers die tijdens gevechten zijn vermoord dan nog hadden geleefd. Dan had jij waarschijnlijk nog veilig thuis gezeten in plaats van hier waar allemaal wolven en vampiers rondlopen die jou maar wat graag zouden willen vermoorden waaronder ik en uiteindelijk..." Damian was nog lang niet uitgesproken, maar Selene onderbrak hem.
"Je weet dat je haar niets mag doen totdat we klaar zijn met haar dus houd die stoere praat maar voor je," snauwde ze, maar binnen enkele seconden had ze alweer een rustige blik in haar ogen.
"Mijn excuses voor dit stuk onbenul, hij heeft het niet zo op vampiers. Niets persoonlijks, hij mag mij ook niet echt," voegde Ricardo zich in het gesprek.
"Oh dus nu moet je je er opeens mee bemoeien en dan kies je ook nog eens de kant van dat?!" snauwde hij chagrijnig tegen Ricardo die zijn mond opende om iets te zeggen, maar uiteindelijk besloot het toch niet te doen. "Kan ze niet gewoon in een cel gezet worden. Ik heb hier nu helemaal geen zin in," mompelde Damian er geïrriteerd aan toe, want hij had het inmiddels al helemaal gehad.
"Mij best dan komt ze hier tenminste nog levend weg." Damian wist dondersgoed wat Ricardo erachteraan dacht, maar niet hardop zei. Erg lang had het niet geduurd voor Damian zijn geduld had verloren en Ricardo wist maar al te goed hoe onberekenend en gevaarlijk Damian dan kon zijn.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Katy
"Ik kan moeilijk weg als ik opgesloten zit op een kamer die word bewaakt. Al sinds de dood van mijn moeder zit ik vast. Ik wil al sinds die dag vluchten, Maar ik kon niet weg. Overal waar ik keek stonden bewakers.Ik heb het een keer geprobeerd, En daar heb ik nog last van. Denk je dat ik geen medelijden of gevoel heb alleen omdat mijn vader wekelijks rond de 25 wolven ophangt? Ik ben anders, Ik vind het eerder fijn om hier een gijzelaar te zijn dan daar opgesloten te zitten omdat mijn vader te bang is voor het leven. Ik vind het ook vreselijk voor jullie soort hoor. " Ik slik. Ik vind de agressie van die ene jongen echt heel eng. Het liefst zou hij een houten staat door mijn hart steken. " Iedereen denkt dat ik hetzelde ben als mijn vreselijke vader. Als ik de eindelijk de macht zou krijgen zou ik alles veranderen, Ik baal ook van het gedrag van mijn vader, Maar er is nooit iemand geweest die dat heeft begrepen!"

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
"Ze speelt gewoon slachtoffertje om hier weg te komen," zei Damian nog tegen Selene aangezien hij het nog wel zag gebeuren dat zij erin zou trappen. Damian was er gewoon sterk van overtuigd dat ze alleen maar leugens vertelde, omdat het in zijn oren gewoon niet geloofwaardig was. Waarom zou zij, uitgerekend zij, medelijden hebben met hun en tegen de heerschappij van haar vader zijn?!
"Brengen jullie haar naar haar kamer?" hoorde hij Selene vragen aan de bewakers en haar woorden verbaasden hem. Een kamer? Dat kind hoorde in een cel?! Erg veel vertrouwen had hijookal niet in het feit dat die bewakers haar weg joesten brengen, want net konden ze haar ookal niet te pakken krijgen. Straks wist dat kind alsnog te ontsnappen door een of andere stommiteit van die vier.
"Ik breng haar wel, want dan weet ik tenminste zeker dat ze niet ontsnapt." Kort keek hij de bewakers aan met een waarschuwende blik zodat ze meteen halt hielden en het niet nog even gingen verpesten. "Zeg maar waar ze heen moet dan breng ik haar er wel heen en denk maar niet dat ik haar in een gewone kamer zet. Ze gaat op z'n minst in een kamer waar ze niet zomaar uit kan komen."
Selene keek hem aan met een blik waarmee ze hem probeerde te peilen, want eerlijk is eerlijk, Damian wilde haar maar wat graag neersteken alleen hij wist dat het niet mocht en dus was hij van plan om netjes en braaf te wachten tot hij haar wel om het leven mocht brengen. "Kun je me ervan verzekeren dat ik haar morgen levend in de kamer aantref? Zoja dan mag je haar naar kamer 309 brengen. Ja, de deur mag op slot dus nee ze komt er niet uit tot wij de deur weer openen." Braaf knikte Damian als teken dat hij haar begreep, nadat Selene uit was gepraat.
"Mooizo, hier is de sleutel," zei ze en overhandigde hem de sleutel van kamer 309.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Katy
Ik zucht. "Mijn vader gaat me echt niet missen hoor als dat soms is wat jullie denken. Hij is alleen maar blij dat hij van me af is. Ik weet ook dat mijn vader een tiran is. Hoewel jij me toch niet geloofd" Ik kijk naar de grond. "Jij haat me, omdat mijn vader een familielid van je heeft vermoord? Is het niet? Ik weet hoe erg het voelt om een familielid te verliezen en dan aardig te moeten doen tegen die soort. Ik doe het namelijk nu ook. " Ik slik en denk aan hoe ik mijn moeder aan stukken gescheurd zag worden door die wolf. Ik kon nog maar net vluchten. "We zijn niet zo anders als dat jij denkt. " Ik kijk hem aan. Hij is best knap.. "Ik spreek echt de waarheid, Wij vampieren zijn geen leugenaars. " Ik zie het kamernummer 309.

Anoniem
Internationale ster

TheCrazyWriter schreef:
"Waarom zou ik jóú geloven?!" viel hij tegen haar uit, omdat hij eerlijk gezegd helemaal genoeg van haar had. "Geef me één goede reden waarom ik jou zou moeten geloven?!" Voor ze verder nog iets kon zeggen greep hij haar ruw bij haar arm zodat hij haar mee de kamer uit kon sleuren, maar eenmaal buiten de kamer ging ze weer door. Toen het meisje vervolgens begon over dat haar vader een familielid van hem had vermoord en dat ze wist hoe erg het voelde, balde hij zijn vrije hand tot een vuist om zichzelf in bedwang te houden. Zijn greep op haar arm verstevigde hij en hij besloot om er verder niet op in te gaan in de hoop dat ze dan eindelijk haar kop dicht hield, maar nee hoor, opnieuw ging ze gewoon door.
"Wij? Niet zo anders?! Ik ben nog nooit zó erg beledigd. Ik ben heel anders dan jij. Wij zijn verre van hetzelfde," zei hij tegen haar met opeengeklemde kaken zodat hij niet begon te schreeuwen hoewel zijn stem nog altijd dreigend klonk. "Nog één woord en dan kun je klappen verwachten, begrepen?" Inmiddels was hij opgehouden met lopen om haar zonder enige moeite recht in de ogen te kijken met nog altijd een dreigende blik.
De kamer die ze moesten hebben, bevond zich op nog geen 5 meter van de plek waar zij stonden en hij kon haar er gewoon ingooien om van haar af te zijn, maar volgens hem werd het eens tijd dat zij begreep waar ze stond en wat ze wel en wat ze niet kon doen of zeggen. Als hij het op dat moment niet deed dan bleef ze waarschijnlijkzo irritant doen net alsof kon ze alles maken wat ze maar wilde, omdat haar vader toevallig aan de macht was. Nou op die plek was dat dus niet zo en werkte het feit dat haar vader zo machtig was alleen maar in haar nadeel.
"Kijk, je vader is hier niet om je te beschermen. Je hebt hier geen bewakers of andere mensen die het vuile werk voor je opknappen dus denk maar niet dat je het betweterige kind uit kunt hangen die denkt dat ze alles kan doen, omdat we haar toch niets doen, want dát is niet zo. Je bent hier op ons terrein, houdt je aan onze regels en ik kan je alvast vertellen dat als je dat niet doet er maatregelen getroffen worden die jij zeker niet fijn gaat vinden. Heb je dat begrepen?" Met nog altijd dezelfde dreigende blik keek hij haar aan terwijl hij wachtte op een reactie waaruit hij op kon maken dat ze het ook echt had begrepen. Misschien mocht ze dan wel niet dood, maar dat betekende nog niet dat ze haar geen pijn konden doen.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Katy
"Wat ik probeer is je duidelijk te maken dat ik het ook zwaar heb gehad. Als ik eerder van deze opstand had gehoord had ik me er best bij aan willen sluiten!" Ik denk aan die keer dat ik uit het raam ben geklommen, Eindelijk was ik beneden, Maar ik werd terug gebracht en kreeg klappen van mijn vader. "Wil je soms hetzelfde lot als je moeder ondergaan?! Schreeuwde hij kwaad. "Want dat is wat er gebeurt als je naar die vervloekte weerwolven gaat. " Nooit heb ik mijn kamer uitgekund , Alleen om te eten mocht ik weg. Ik vind het zelfs fijn om hier gegijzeld te worden, Natuurlijk begrijp ik dat je boos bent, Zoals iedereen van de weerwolven me haat. Maar in tegenstelling tot mijn vader heb ik wel gevoel. " Ik kijk hem aan. " Allicht wil je me pijn doen, en dat is de schuld van mijn vader. Als het zou kunnen wil ik jullie echt helpen." Ik kijk hem aan in de hoop dat hij me begreep.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld