Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg ~ Vliegtuigcrash ft Cynthiaatjeex
Fem
Popster



Wij weten, jij niet

Ik:
Micheal John Disturb ~ 17 Jaar ~ Goed in handwerk.

Innnerlijk: Micheal is een lieve jongen, hij staat altijd klaar voor iedereen, maar als je hem irriteert kan hij erg pissig worden. Je wint zijn vertrouwen lastig, maar als je die hebt, staat hij altijd achter je. Hij zet zichzelf niet snel voor schut, hij denkt altijd na voordat hij iets doet. Soms is dat wel lastig, zo doet hij vaak een beetje te volwassen, en doet geen dingen die andere mensen op zijn leeftijd doen. Hij springt nooit zomaar in het zeewater, er kunnen dodelijke vissen in zitten. Verder is en blijft het een lieve, leuke jongen.
Uiterlijk: Image and video hosting by TinyPic
Kracht: Kan water bevriezen tot ijs, of ijswater. Zo springen gelijk alle dodelijke bacterie eruit zodat het drinkbaar is.

Jij:
Meisje + Begin.
Cynthia
Straatmuzikant



Charlotte Lilly Adams. ~16 ~ Creatief. 
Innerlijk: Charlotte is erg verlegen, Als je haar beter leert kennen kom je erachter dat ze eigenlijk heel lief en zorgzaam is. Ze zondert zichzelf snel af en zit het liefst in een hoekje op het eiland. Ze is altijd vrolijk, Behalve als je zelf vervelend tegen haar doet, Dan word ze venijnig. 
Uiterlijk:
Kracht: Ze kan veel verdubbelen waardoor er bijvoorbeeld met een paar bomen ineens 4 stapels hout liggen. 


CHarlotte
Ik gil als de piloot zegt dat we neerstorten. Na een tijdje zijn we op de grond. Ik kijk om me heen en zie heel veel mensen dood liggen. Mijn ouders ook.  Ik probeer het vliegtuig te verlaten maar het gaat niet. Ik begin te huilen en breek de deur open. Ik zie dat we gestrand zijn op een eiland. Ik zucht en ga in een hoekje zitten en huil. Waarom moest dit gebeuren???Denk ik bij mezelf.
Fem
Popster



Micheal:
Relaxed kijk ik naar het schermpje voor me, waarop de veiligheidsinstructies worden weergegeven. Dit is al de zoveelste keer dat ik vlieg, nou, er is nog nooit een vliegtuig in de lucht gebleven, het zal wel weer goed gaan. De stem van de piloot galmt door het toestel. We krijgen te maken met een lichte turbulentie. Even later vliegt het vliegtuig een paar rondjes, de piloot verliest de controle, en we storten neer. Ik hoor iemand gillen, waarschijnlijk een meisje. Ik pak het ademhalingsmasker dat uit het plafond komt en zet het op. Even later plonst het vliegtuig in zee. Ik kijk naar buiten en zie dat we net op het randje van het eiland staan. Iedereen is dood, behalve dat ene meisje dat inmiddels huilend op het eiland zit, en ik. Rustig sta ik op en loop naar het eiland.
Cynthia
Straatmuzikant



Charlotte. 
Ik merk dat mijn maag rammelt. Maar hoe ga ik hier aan eten komen?? Vraag ik mezelf af. Ik zie iemand het eiland op komen en bedenk een manier om aan een hutje te komen. Ik maak van een scherp stuk metaal en maak een bijltje. Ik hak voorzichtig een boom om maar hij valt de verkeerde kant op. Ik gil en kruip aan de kant. De boom valt net op mijn tenen en ik probeer hem weg te krijgen. 
Fem
Popster



Micheal:
Ik zie dat er een boom op het meisje valt. Grinnikend loop ik naar haar toe. "Gaat het?" Vraag ik, terwijl ik de boom bij haar weg duw. "Hij is niet zo zwaar, je hebt geluk, waarvoor hakte ie hem eigenlijk om?" Vragend kijk ik haar aan. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes door de zon en terwijl ik mijn rechterhand door mijn haar haal kijk ik rond. Het eiland is best klein. Vanaf hier zie ik de achterkant van het eiland.
Cynthia
Straatmuzikant



Charlotte
"Eh, Voor een beetje hout om een hutje van te maken" Zeg ik zachtjes. Ik probeer het in stukken te hakken en zoek een manier om het te laten staan. Ik maak een dakje van de bladeren en loop naar het bagageruim. Ik pak alle koffers. "Wow, wat een hoop koffers.. " Zeg ik terwijl ik die van mijn gezin bij elkaar raap. Ik leg een paak handdoeken op elkaar en ga in de zon liggen. Ik zoek mijn zonnebril en zonnebrand en smeer me in. 
Fem
Popster



Micheal:
Terwijl het meisje op de handdoek lekker gaat bakken, ga ik verder met de boomstam. Ik maak er een paar planken van. 4 daarvan zet ik rechtop in het zand. De andere palen leg ik er horizontaal tussen. Het wordt uiteindelijk een leuk hutje, met een rieten dak. Ik loop naar het meisje toe. "Hoe vind je hem?" Vraag ik, terwijl ik naar de hut wijs. Ik leg mijn handen in mijn zij en kijk onderzoekend naar de hut, om te zien of hij goed bestand is tegen eventuele stormen.
Cynthia
Straatmuzikant



Charlotte. 
"W-wat?" Zeg ik stotterend. "H-hij i-is m-m-mooi.." Ga ik verder, Ik ga overrijnd zitten. "H-hoe h-heet j-je e-eigenlijk?" Vraag ik aan hem. Ik loop met mijn handdoek naar de hut en kleed me om. Ik pak wat hout en maak er bedden ban. Daarop leg ik een handdoek als deken. "H-hoe z-zijn d-de b-bed-den?? Vraag ik stotterend aan hem. Ik ga op eentje liggen en gaap.
Fem
Popster



Micheal:
"Ik ben Micheal" zeg ik, als het meisje vraagt hoe ik heet. Als ze naar de hut loopt loop ik haar achterna, en blijf naast de deur staan. Ze vraagt me hoe de bedden zijn. "De bedden zijn mooi! Je hebt talent". Bewonderend kijk ik naar de bedden in het kleine hutje. "Hoe heet jij?" Vraag ik, terwijl ik op het rechterbedje ga zitten. Vragend kijk ik haar aan. Ze is best mooi, ik hoop dat we vrienden worden, met zijn 2en op een onbewoond eiland en dan ook nog eens ruzie met elkaar, dat lijkt me een hel, maar dat was het toch al. Een vliegtuig dat neerstort en zoveel doden, verschrikkelijk.. En ik dacht nog wel dat het dit keer wel goed ging...
Cynthia
Straatmuzikant



Charlotte
"Ik ben Charlotte" Zeg ik zacht. "Dankjewel " Zeg ik en ik glimlach even. Hij is best leuk. Ik ga zitten en trek een hemdje over mijn bikini aan. Ook doe ik een kort broekje aan. Ik zoek in de koffers naar mijn slippers. Als ik die gevonden heb ga ik het vliegtuig in en zoek naar mijn handbagage, Helemaal voorin vind ik hem. Ik pak mijn tas en ga in het hutje zitten.
Cynthia
Straatmuzikant



Charlotte
"Ik ben Charlotte" Zeg ik zacht. "Dankjewel " Zeg ik en ik glimlach even. Hij is best leuk. Ik ga zitten en trek een hemdje over mijn bikini aan. Ook doe ik een kort broekje aan. Ik zoek in de koffers naar mijn slippers. Als ik die gevonden heb ga ik het vliegtuig in en zoek naar mijn handbagage, Helemaal voorin vind ik hem. Ik pak mijn tas en ga in het hutje zitten.
Fem
Popster



Micheal:
"Zozo, mooie naam!" zeg ik, als standaard reactie nadat ze zich heeft voorgesteld. "Ik ben even het eiland verkennen naar etenswaren, het is klein dus ik ben zo weer terug." Ik loop het kleine stukje woud in dat zich midden op het eiland bevindt en zoek daar. In een lange boom ergens in het midden hangt een tros bananen. Aan de kleur te zien zijn ze rijp. Ik pluk een paar bananen van de tros af en neem ze mee, terug naar het hutje. "Kijk eens wat ik vond!" Roep ik naar Charlotte. 
Cynthia
Straatmuzikant



Charlotte
Ik loop naar hem toe. "Wat goed van je" Zeg ik tegen hem. Ik kijk naar alle bananen en zie dat het er opeens 3 x zoveel zijn. "H-hoe kan dat?" Zeg ik stotterend terwijl ik naar de bananen kijk. Ik zie kokosnoten en haal ze uit de bomen. Opeens heb ik er in plaats van 5 15. Ik schrik van mezelf.
Fem
Popster



Micheal:
"Wow, hoe deed je dat?" vraag ik, met enige bewondering. Niet al te opvallend, bewondering voor een meisje, ik moet er niet aan denken! Het kan niet. Maar waarom eigenlijk niet? Waarom zouden jongens geen bewondering mogen hebben voor meisjes? Onzin. Ik stap uit mijn gedachten en pak de kokosnoten uit Michelle's handen. "Wonderbaarlijk" fluister ik. Dan dringt het opeens tot me door dat ik dorst heb, nu pas heb ik het door. We zijn al een halve dag op het eiland en ik heb nog niks gedronken. "Denk je dat zeewater drinkbaar is?" Vraag ik.
Cynthia
Straatmuzikant



Charlotte
"Ik ga toch liever voor kokosmelk, Dat vertrouw ik wel" Zeg ik met een glimlach. Ik loop het bos in met mijn bijltje. Ik zie een ananasboom en pak er een paar. "Laten we ook even een plek maken voor het voedsel." Stel ik voor. Ik glimlach even en pak nog een paar latten hout.
Fem
Popster



Micheal:
"Oke" zeg ik met een grijns, terwijl ik naar de zee loop. "Ik probeer het gewoon, 1 slokje kan geen kwaad, toch?" Ik maak een kommetje van mijn handen en laat het zeewater in mijn handen stromen. Als het kommetje enigzins gevuld is, neem ik een slok. "Het is koud, en lekker! Ik proef niet eens zout!" Ongelovig kijk ik naar het golvende water in mijn handen. Helderblauw, in tegenstelling tot de rest van het grauwgroene zeewater. "Hoe kan dat?" Vraag ik.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste