Cynthia schreef:
Cynthiaatjeex schreef:
serina2 schreef:
Mag ik een voorbeeld stukje van je? Hier is er een van mij:
Audrey
Ik liep met het meisje op me rug het woud in. Het was gevaarlijk want de verzamelaars lagen op de loer. Ik stond eventjes stil om te luisteren naar de geluiden in het woud. Ik voelde hoe het meisje zwaarder werd en zette haar eventjes op de grond. Ik deed eventjes spier oefeningen om mijn schouders los te maken en eventjes een korte pauze te houden. Ik pakte mijn veldfles en nam een slokje water, ik vroeg aan het meisje "Wil jij ook?" Ze knikte een beetje voorzichtig. Ik gaf haar de fles aan en leunde eventjes tegen een boom aan. Opeens bedacht ik me dat ik nogeens wist hoe het meisje heette. "Hoe heet je eigenlijk." Vroeg ik met een bedachtzame blik. Ze zij een beetje verlegen, "Mijn naam is Eliane Greenwich en die van jou?" Ik kreeg een glimlach op mijn gezicht en zij met een kleine grijns "Nou Eliane mijn naam is Audrey Gravesgard." Ze keek me aan en kreeg ook een glimlach op haar gezicht. "Nou zullen we maar veder gaan het is nog een lange weg vol met gevaren naar de andere." Ze klom weer op mijn rug en ik begon te lopen. Een tijdje later voelde ik de vermoeidheid opkomen en het zweet in straaltjes over mijn rug lopen. Ik laste eventjes een kleine pauze in en zette Eliane weer op de grond. We dronken wat water en aten een klein broodje. Toen we veder wouden gaan hoorde we het laden van een geweer. Een man kwam uit de struiken en richtte zijn geweer op ons. Hij zei met een gemeen lachje "Zo twee nieuwe meisjes erbij terwijl we nog maar één plek in de busjes hebben. Welke van de twee zou ik nemen en nog belangrijker welke schiet ik neer." Ik slikte en stapte naar voren."Ik ga vrijwillig mee als je Eliane vrij laat en haar naar de gemeentes laat gaan. Ze is nog te jong om een bruid te kunnen zijn." De man keek schattend van mij naar Eliane en zei toen "Oké ik neem jou mee, maar die kleine laat ik niet naar de gemeenschappen gaan." En hij schoot een kogel recht door haar hoofd. Ik gilde van ontzetting en walging. Hij pakte mijn haren vast en trok me mee. Ik stribbelde tegen waardoor ik een paar rake klappen tegen mijn hoofd aankreeg. Toen we er waren duwde hij me in een busje en sloeg de deur met een knal dicht. Ik ging ergens zitten en hoorde hoe het busje brullend tot leven werd gebracht. Ik trilde nog steeds na en wou eigenlijk heel hard gaan huilen maar ik deed het niet ik regde mijn rug en hield mijn ademhaling in de gaten. Nog maar een paar uur en het was zover.
Holy, Ik schrijf volgensmij 1/3 van jou
Katy
"Jullie hebben geen idee hoe vreselijk mijn vader zich gedraagt. Hij loopt altijd te schreeuwen. Ik word er helemaal gek van. Ik ben dan wel zijn dochter maar hij heeft nooit of te nimmer tijd voor me. Ik snap dan wel waarom hij weerwolven haat maar jullie hebben geen idee wat hij van plan is. Hij wilt volgende maand alle weerwolven verbannen, En degene die er geen respect voor hebben vermoord hij. Ik weet ook wel dat hij kwaad is omdat mijn moeder aan stukken is gescheurd door weerwolven maar dit gaat zelfs mij te ver. " Ik zucht. ze geloven het vast niet maar het is de waarheid. Wij vampiers zijn geen leugenaars. "Ik weet dat het gek klinkt maar ik snap jullie opstand en woede, Ik weet hoeveel weerwolven hij heeft vermoord of heeft laten vermoorden maar ik vond het altijd al onzin. Jullie hebben alle recht om kwaad op hem te zijn, Maar ik ben niet zoals hij, Ik wil jullie helpen , Ik snap best dat jullie me niet willen geloven maar ik bied mijn hulp aan. " Ik zucht weer. Natuurlijk gaan ze me niet geloven, Ze zien me als een gluiperige gemene weerwolf hatende trut. Maar als ik eerder van dit complot had gehoord had ik me er zeker bij aangesloten.
Anoniem
Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
17
