Dauntless schreef:
Weer was er een veldslag gestreden en weer waren er kelpies en weerwolven gesneuveld. Zo ging het al heel Gabriëls leven. De gewonden werden verzorgd en de raad kwam bijeen om te bespreken wat hun volgende plan zou worden. Sinds zijn achttien was Gabe ook lid van de raad ook al zou hij liever gewoon geen verantwoordelijkheden hebben, maar dat kon nu eenmaal niet wanneer je de zoon van de leider was. "Gabriël we hebben en plan uitgedacht" zei zijn vader. De vrouw van de leider van de wolven is onlangs gestorven en daar was hij duidelijk kapot van, als jij nu ook nog zijn dochter doodt zal hij zo gebroken zijn dat we hem makkelijk kunnen overwinnen." Gabriël dacht na, hij had de dochter van de wolvenleider nog nooit gezien, maar hij wist ook dat hij eigenlijk niet kon weigeren dus knikte hij. "Ok en wanneer zal ik die dochter moeten vermoorden." "Over twee maanden" was het antwoord en Gabriël kreeg de permissie om de raadkamer te verlaten en te gaan slapen, want de strijd had hem uitgeput. Het was het belangrijkste wat hij ooit had moeten doen en hij was niet van plan om dit te laten mislukken, zijn vader zou trots op hem zijn, daar was hij zeker van.