Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
17 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG ~ Didn't i've met you before
Dauntless
Wereldberoemd





Magdalena (Lena) Thompson ~ 18 ~ verpleegster ~ Zachtmoedig, naïf, dromerig



Arianne Lionheart ~ 17 ~ koppig, grote mond, dromer, opstandig.


Dauntless
Wereldberoemd



Lena zat samen met nog wat andere zusters in de ambulance op weg naar het slagveld. De oorlog was volop aan de gang en Magdalena en de andere verpleegsters waren bijna constant bezig met het verzorgen van gewonde soldaten. Het uitzicht wendde ook nooit. De bomkraters en de lijken. Magdalena had dan wel geleerd om gewoon haar taak uit te voeren en de overlevenden te zoeken, toch zat ze s'nachts vaak buiten omdat ze niet kon slapen en dacht ze aan al die doden. "Lena we zijn er" zei iemand en Lena die blijkbaar in slaap was gevallen schrikte meteen terug wakker. Haar slaaptekort begon toch zijn tol te eisen. "Ik kom, ik kom" zei ze en haastte zich naar buiten.



Dauntless
Wereldberoemd



Lena kon ondertussen al bijna perfect het verschil zien tussen iemand die dood was en iemand die nog leefde. Het was niet zo moeilijk, maar hoe beter je het kon hoe meer levens gered konden worden. Ze liet haar blik over de vlakte dwalen en bleef hangen op het lichaam van een jongen. Hij was ongeveer van dezelfde leeftijd en ze rende naar hem toe. Hij was bewusteloos, ze checkte zijn hartslag, niets. Toch had ze echt nog een gevoel dat hij nog in leven was, iets zei haar gewoon dat ze hem mee moest nemen naar het ziekenhuis. "Ik heb een brancard nodig" riep ze zonder het echt honderd procent te beseffen. Niet veel later werd de jongen op de brancard gelegd en ingeladen en ging zij verder met zoeken naar overlevenden. Sommige verpleegsters bleven nog verder zoeken, maar zij mocht al mee terug naar het ziekenhuis om de eerste lading patiënten te behandelen. Eenmaal daar ontfermde ze zich meteen over de jongen en checkte nogmaals zijn hartslag en polsslag, nog altijd niks.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld