Carstairs schreef:
Voor wat waarschijnlijk de tiende keer bladerde Selene door de dossiers van vermiste personen. De afgelopen drie maanden waren er al zeven mensen verdwenen en allemaal op dezelfde manier. Onderweg naar huis of ergens anders van straat geplukt, vaak als het druk was op straat. Vervolgens waren de personen nergens meer te bekennen en was er geen enkel spoor meer van ze te vinden.
Haar vurig rode haar viel voor Selenes emerald groene ogen. Gefrustreerd veegde ze haar naar achter. Het was altijd iets waar anderen jaloers op waren, maar zelf had ze er een hekel aan. Het liefst had ze het per direct aan die mensen gegeven. Haar ogen wilde ze dan voor geen goud weggeven.
Ze nam nog een slok van haar koud geworden koffie en zuchtte. Dit ging nog lastiger worden om deze zaak op te lossen dan dat ze in eerste instantie gedacht had. Selene moest proberen deze zaak op te lossen, om het respect te verdienen van haar collega's. Ze was de jongste in het team en de rest keek zwaar op haar neer. Iedereen kleineerde haar en niets kon ze goed doen. Dit was haar kans om ervoor te zorgen dat haar collega's naar háár op gingen kijken.