Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

17 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met SirSkittles

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Ik : Demi Summers//17 jaar//Water//Eigenwijs//Snel gefrustreerd//Snel jaloers//Behulpzaam

Picca : Nina Louisa Corner

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

De brievenbus klettert. Ik ren naar de gang en raap de zilverkleurige envelop van de grond. Ik loop naar de keuken en pak een mesje uit de keukenla. Ik snij de envelop aan de bovenkant open en haal voorzichtig de brief er uit. Ik ga zitten aan de keukentafel en lees de brief rustig door.

Beste Demi Summers,

Wij, college Zuidendijk, willen jou een gratis verblijf aan bieden, met gratis lessen. Dit toen wij niet zomaar, maar om een speciale rede. Die rede moet jij nog maar eens te zien raden. Als je wil komen, moeten wij eerst toestemming krijgen van je ouders. Zij moeten dan ook meekomen naar het toelatingsgesprek, om te weten of jij echt geschikt ben voor op ons college.

Met vriendelijke groet,

College Zuidendijk

Ik staar de lege woonkamer in. Jammer, ik kan helemaal niet op dat college. Ik heb toestemming van mijn ouders nodig, maar die heb ik helemaal niet. Die heb ik verloren toen ik 3 jaar oud was. Sinds dien woonde ik bij mijn oma, maar die is een paar maanden gestorven. Ik woon nu in een goedkoop huis van de restjes geld die nog over zijn. Deze kans laat ik me toch niet zomaar ontglippen. Ik ren de trap op om mijn spullen in te pakken.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Mijn kamer ligt vol met kleding, overal liggen mijn onderbroeken, T-shirts en spijkerbroeken. De leukste kleding neem ik mee, anders heb ik veel te veel en past er niks anders in mijn koffer. Als mijn kleding in de koffer zit, pak ik mijn mp3-speler uit mijn ladenkastje. Ik rits de tas met moeite dicht en ren weer naar beneden, waardoor ik bijna struikel. Ik grits mijn portemonnee van de tafel in prop die vervolgens in mijn broekzak. Daarna pak ik ook nog mijn telefoon en loop naar de deur. Ik ga de stilte vast en zeker missen, maar nu heb ik een gratis onderkomen. Ik leg mijn hand op de deurklink en kijk nog één keer achterom naar de stille woonkamer. Daarna duw ik hem naar beneden en houd een taxi aan. ''College Zuidendijk.''

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Ik denk steeds aan het feit dat ik geen ouders heb en dat ik dan misschien niet aangenomen kan worden. De spanning wordt steeds groter, als we het gigantische gebouw naderen. Het ligt in een afgelegen bos, de dichts bij zijnde winkel is minsten vijf kilometer verderop. Ik bedankt de chauffeur en geen hem het geld. ''Hou de rest maar,'' spreek ik hem toe. Hij knikt vriendelijk en verlaat het terrein. Ik duw het gigantische, ijzeren hek open en het piept vervaarlijk. Ik loop door en het grind kraakt onder mij vertrapte gymschoenen.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

De jongen knipoogt naam me. Ik voel dat ik rood word. Als de jongen binnen word geroepen, zit ik helemaal alleen in de wachtruimte. Een kwartiertje later, kwam de jongen opgelucht naar buiten. ''Demi Summers.'' Klonk er een stem door de wachtruimte. Met knikkende knieen liep ik naar binnen en ging nog steeds niet gekalmeerd op een stoel zitten. ''Meneer Jones komt er zo aan,'' zegt de vrouw die me binnen had gelaten. Na vijf minuten komt er een man, rond de dertig jaar, binnengelopen. Hij geeft me een hand. ''Jones,'' zegt hij. ''Demi, Demi Summers,'' antwoord ik. ''Waar zijn je ouders?'' vraagt hij. Ik voel dat ik rood aanloop. Mijn ogen worden wazig en ik voel een druppel in mijn ooghoek. Snel veeg ik hem weg en hoop dat meneer Jones het niet gezien heeft. ''Gaat het?'' blijkbaar wel dus. ''Ik heb geen ouders...'' zeg ik bijna onhoorbaar.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Een tijdje is het stil. ''Tja...'' Mompelt meneer Jones. ''Eigenlijk is het ook niet zo heel erg, komt door je...'' Hij maakt zijn zin niet af en staat op. ''Komt door mijn wat?'' Vraag ik. ''Niks, laat maar,'' antwoord hij. Hij opent de deur voor me en wijst naar de balie waar een vrouw achter zit. ''Daar kan je de sleutel van je kamer ophalen,'' zegt hij. Ik bedank hem en loop opgelucht naar de balie. De vrouw heeft mij nog niet door, en na een paar minuten kuch ik zachtjes. Ze kijkt me over het brilletje wat op het puntje op haar neus zit, aan. ''Naam?'' Vraagt ze kil. Volgens mij haat ze haar werk. ''Demi Summers.'' Ze twijfelt geen moment en kijkt niet eens op de lijst. Ze overhandigd me zonder iets te zeggen de sleutel. ''Bovenste verdieping, tweede kamer.''

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Ik loop naar de gang en twijfel tussen de lift en de trap. Ik besluit de lift te nemen. Ik druk op de knop en wacht tot de lift arriveert. Ik stap in en druk op de bovenste knop, de vierde etage. Na een minuutje stap ik de lift uit. Ik loop de hoek van de gang om en tot mijn grote verbazing zie ik maar twee deuren, bij één deur staat een jongen te wachten. Is dat nou die jongen die me een knipoog gaf daarnet? Ik weet even niet wat ik moet doen en met dezelfde knikkende knieen als daarnet loop ik naar mijn deur. Ik probeer hem niet aan te kijken, wat moeilijk lukt. Mijn hand trilt een beetje en ik pruts met het slot. Het sleuteltje valt uit mijn hand. Ik buk om het op te rapen, maar de jongen is me voor en raakt per ongelijk mijn hand aan.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

''Ik... Euh...'' Stamel ik. Doe toch niet zo stom, denk ik bij mezelf. ''Ik ben Demi,'' verbeter ik mezelf. Ik ben behoorlijk zenuwachtig. Het valt mee dat ik nu nog rechtop kan staan. Ik open zonder moeite de deur en gooi hem met een klap dicht. Daarna leun ik er met mijn rug tegen aan. Waarom kan ik toch nooit eens normaal doen bij jongens? Ik merk nu pas dat mijn kamer behoorlijk blauw is. Af en toe wel een paar groene dingetjes, maar meestal blauw. In de wand is een bijzonder groot aquarium gebouwd. Er zwemmen exotische vissen in. Ik gooi mijn tas in de hoek van de kamer en plof op mijn bed neer. Ik schrik als het beweegt alsof het blubber is met een plastic laagje, maar ik haal opgelucht adem als ik besef dat het een waterbed is.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Na een tijdje gelegen te hebben, sta ik op en doe zachtjes de deur open. Ik zie Jack staan. Hij kijkt over de reling naar beneden. Ik sluip naar hem toe, waarom ik sluip, weet ik niet. ''Het spijt me van daarnet,'' zeg ik op een zenuwachtige toon. Als hij zich verschrikt omdraait en mij ziet, went hij zijn blik af. Ik ook, ik staar naar de grond. Wat een ongemakkelijke situatie. Mijn maag knort zachtjes. Jack kan het net niet horen denk ik. ''Ga je mee eten?'' Vraag ik bijna onhoorbaar.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Jack loop hard weg, ik heb moeite om hem in te halen. Waarom zouden we nou apart moeten? Alleen door onze speciale 'gave' ? Ik volg hem naar de eetzaal. Ik word rood als hij zegt dat ik voor mag. Ik loop door de deur en zie allemaal mensen zitten. Allemaal een jaar of 16. Er klinkt gezellige muziek en af en toe hoor je een schreeuw van één van de kinderen. De kamer is geheel door midden 'gespleten'. Een rode streep scheidt de twee kanten van elkaar. Als er ook maar een pluimpje stof op de rode streep terecht komt, gaat er een loeiend alarm af. Een fors uitziende man leidt ons naar de lege kan van de zaal, de kinderen aan de andere kant kijken op.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Ik word weer rood als hij mijn stoel naar achteren schuift. We krijgen eten aangeboden, terwijl de andere kinderen gewoon vies slobber-eten moeten gaan halen bij de kantine juffrouw. Het lijkt wel een feestmaal, af en toe kijken de jongens en meisjes ook ons aan met een jaloerse blik. Ik probeer ze te negeren, wat moeilijk lukt. ''Gezellige boel hier hé?'' Weet ik uit te brengen. ''Hopelijk wen ik snel hier, ik hou niet van zulke verwarrende situaties,'' voeg ik er nog aan toe.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Mijn ogen richt ik op de vloer als hij het vraagt. ''Natuurlijk...'' Antwoord ik langzaam. ''Ik ben dus Demi, Demi Summers. Ik ben op dit moment 16 jaar. Ik woonde alleen thuis, mijn ouders heb ik verloren door een auto-ongeluk. Ik zat toen ook zelf in die auto. Daarna voedde mijn oma me op, maar die is een paar maanden geleden gestorven aan een hartaanval. Sindsdien woon ik alleen. Nu woon ik hier,'' eindig ik mijn zin. Dat ik dit gewoon vertel aan een vreemde jongen.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Ik richt mijn blik weer op de grond. Die zin van hem heeft me echt geraakt. Er rinkelt een luide bel en alle kinderen aan de andere kant van de lijn staan op, ze ruimen de tafels af en lopen dan de deur uit. Zouden wij ook moeten gaan? Lijkt me niet, we zijn uiterlijk de speciale 'gasten'. Ik schraap mijn bord leeg. Ik sta op en til mijn bord op, om het naar de keuken te brengen. Er komt een ober aangesneld, die rukt zo het bord uit mijn handen. ''Wat onbeschoft zeg,'' zeg ik als de ober uit het zicht verdwenen is. ''Ik wil mijn eigen bord opruimen, mag dat niet eens. Dan help ik ze toch niet...''

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

''Ja, natuurlijk,'' knik ik. Ik loop de grote zaal uit en volg de traptreden naar boven. ''Zou je mijn kamer willen zien?'' Vraag ik nu wat 'normaler'. Ik wacht niet op zijn antwoord en open mijn deur. Daarna duw ik hem naar binnen. Ik glimlach. Ik plof op mijn bed neer, en het beweegt gevaarlijk. Ik klop met mijn hand op mijn waterbed, als teken dat Jack naast me mag komen zitten.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

''Euh... Nee, natuurlijk niet.'' Blozend kijk ik naar de grond. ''Ik vind je alleen maar...'' Ik word onderbroken door een doordringend geluid. Volgens mij is het een bel. Verschrikt sta ik op en loop naar de deur. Gered door de bel, anders had ik net iets moeten zeggen wat ik nog liever even niet had gezegd...

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Demi

Ik kijk naar de deur, dan kijk ik weer naar Jack. Moet ik het wel zeggen? Ik weet niet wat voor antwoord ik van hem zal krijgen. Of hoe hij zal reageren. Ik word rood, helemaal warm van binnen. ''Ik... Euh...'' Ik begin enorm te stotteren. ''Sorry, maar ik kan het niet zeggen,'' zeg ik maar snel.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld