Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO BACK BABY
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG - Megumi
CRFJ
Internationale ster



iK: Janay ~ 16 ~

Buiten het station was het al donker geworden. Nog steeds stond Janay op hetzelfde perron. Ze wist niet hoelang ze hier precies stond, maar het moest al zeker meer dan een paar uur geweest moest zijn. Ondertussen waren er al meerdere treinen voorbij gereden en nog steeds was ze niet bewogen. Ze hoorde de volgende trein aankomen en was van plan deze niet te missen. Hte zou niets uitmaken als ze het zou doen. Thuis zou niemand haar missen en op school al helemaal niets. Alles was beter dan hoe haar leven nu was, er was alleen maar verdriet en ellende in en ze kon het gewoon niet meer aan. Deze gedachte zweefde al langer door haar hoofd heen, nu was het juiste moment op de stap te nemen. Het geluid van de trein kwam dichterbij en beheerst zette ze een stap naar voren. Klaar om te springen.
Heartache
Straatmuzikant



Darian Delosso ~ 18



Gehaast rende hij het station in en zonder echt aandacht te besteden aan de rest om hem heen, het perron op waar hij moest zijn. Onderhand wist hij wel welk perron hij moest hebben. Dit was niet de eerste keer dat hij met de trein reisde. Terwijl de tijd gewoon doortikte op zijn horloge gingen de duren van de trein al dicht, net toen hij aan kwam rennen. No snel probeerde hij het knopje in te drukken, maar de deuren bleven gesloten en nog geen minuut later reed de trein al weer weg. Buiten adem en geirriteerd dat hij weer eens de trein gemist had, keek hij naar het bord dat aangaf hoe laat de volgende trein zou komen. Dat werd dus een half uur wachten. Het was stil op het station. Het enige geluid wat je hoorde was dat van sommige treinen die voorbij raasden, of juist stoptten. Rustig draaide hij zich om vervolgens maar een broodje te gaan halen, of dat was zijn plan, aangezien hij dat wel vaker deed toen hij de trein weer eens had gemist, maar zoals ik al zei; het was zijn plan. Totdat hij haar zag. Een meisje stond op de rand van het perron en het duurde niet lang voor hij in de gaten had was ze van plan was. Het geluid van de trein kwam steeds dichterbij en aan de snelheid kon je horen dat deze niet zou stoppen en dat ook niet zo snel kon doen. Darian twijfelde geen moment om naar haar toe te snellen en haar bij haar arm te pakken en daar weg te trekken, weg van het spoor en de trein die op dit moment alleen maar een enorme herrie veroorzaakte terwijl deze voorbij raasde en het station achter zich liet.
CRFJ
Internationale ster



Janay hoorde de trein nog steeds dichterbij komen razen. Net wanneer ze wilde springen, werd ze bij haar arm gepakt en meegetrokken door iemand. Ze hoorde de trein voorbij razen. Weer een gemiste kans, waarom lukte het haar nu niet? Waarom zou iemand geven om of ze wel of niet sprong. Blijkbaar kon het deze persoon wel schelen. Ze was benieuwd naar wie haar had terug getrokken. Wie dat over had voor haar. Degene die haar wegtrok van de trein zou hier hoe dan ook spijt van krijgen als deze persoon haar zou leren kennen. Niet dat ze dta meteen toe zou laten. Ze keek op naar de persoon. Het was een jongen die er een paar jaar ouder uitzag dan dat zij was. Nog steeds begreep ze neit waarom hij haar wegtrok van het spoor. Het zou zijn leven niet veranderd hebben. Ze wist niet meteen wat ze moest zeggen tegen de wildvreemde jongen tegenover haar. Niets zeggen zou alleen niet beleefd zijn. 'Waarom?' vroeg ze zacht.
Heartache
Straatmuzikant



Darian bleef haar aankijken en nam het meisje even goed in zich op. Waarom zou iemand zoals haar haar leven op willen geven? Waarom wilde ze springen? Vele vragen gingen door hem heen, maar hij stelde er geen. Darian gaf toe dat het zonde zou zijn als ze zou springen. "Waarom wel?" Hij gaf antwoord op haar vraag met dezefde, maar toch een andere vraag. Waarom wilde ze springen? Zo erg was het leven toch niet?
CRFJ
Internationale ster



Het wantwoord van de jongen was niet echt een antwoord op haar vraag. Ze bleef zich nog steeds afvragen waarom deze jongen haar niet gewoon liet gaan. Hte was neit dat ze zo veel waard was. Haar leven was dat in elk geval niet. Ze had niet meteen een antwoord op de wedervraag. De jongen hoefde haar levensverhaal niet te kennen, haar wantrouwen was nou eenmaal hoog. Toch kon ze de jongen onmogelijk geen antwoord geven. 'Ik heb er genoeg van,' zei ze. Vna het leven, van het verdriet, van het alleen zijn.
Heartache
Straatmuzikant



Het meisje zag er inderdaad uit, dat ze niet meer wilde leven. Dat ze er genoeg van had, maar toch bleef het zonde. Dat zou het trouwend voor ieder mensenleven zijn, maar hij had niet het leven gered van ieder mens, nee, hij redde haar. "Waarvan?" vroeg hij toch maar, in de hoop dat ze zou vertellen waarom ze wilde springen. Iets uit haar leven. Misschien hielp het als ze hem dat vertelde. Al was hij misschien een wild vreemde, en misschien juist wel omdat hij wild vreemd voor haar was. 
CRFJ
Internationale ster



De jongen was tot nu toe nos steeds bij haar. Ze zag niet in waarom hij bij haar bleef, ze snapte zijn motieven sowieso niet. Het hielp weinig dat ze dit niet gewend was. Niemand anders had ooit gegeven om haar, iedereen op school zou haar laten gaan. Over thuis dacht ze niet na. Hij wilde blijkbaar ehct weten waarom ze het deed. Waarom? Het hoefde voor hem niets uit te maken. Nog steeds wist ze neit of ze er goed aan deed om de jongen er over te vertellen. Aan de andere kant was de kans dat ze hem nog eens zou zien erg klein. Misschien had ze het wel nodig. 'Van alles,' zeg ik zachtjes. ik kijk naar de grond. 'Dit leven, de pijn.'
Heartache
Straatmuzikant



Het leven? Maar het leven was toch juist een mooie gift? Zo dacht Darian erover. De pijn... Het was wel duidelijk dat het niet erg goed ging met het meisje en hij wilde weten waarom. Hij wilde weten wie of wat haar pijn deed en zelfs nu hij het nog niet wist, maakte het hem boos. "Pijn?" vroeg hij toen toch maar, uiteindelijk.
CRFJ
Internationale ster



De jongen werd er duidelijk even stil van, maar bleef staan. Blijkbaar wilde hij echt weten waar het vandaan kwam. Terwijl ze maar een toevalige voorbijganger was in zijn leven. 'Pijjn?' vroeg hij. Janay knikte. Ze was echter niet van plan meteen haar hele leven uit te leggen. 'Ik voel niet veel anders over het algemeen,' zei ze. Ze keek weer even op naar hem.
Heartache
Straatmuzikant



Darian raakte steeds meer in haar geinterresseerd en wilde ook steeds meer over haar weten, toch vroeg hij er niet naar. Hij vroeg niet naar hoe ze heette of hoe oud ze was, ook al had hij dat wel graag willen weten, maar waarom zou de dat uberhaupt aan een wild vreemde gaan vertellen. Hij besloot om ook niet verder in te gaan op het onderwerp, dat leek voor haar ook geen goed idee, maar haar hier alleen laten kon hij ook niet. Wat als ze opnieuw een poging zou wagen om te springen? "Kom," zei hij alleen maar en nam haar mee naar boven. Weg van het perron en terug het station in. "Wil je wat drinken?" vroeg hij toen en liet zijn blik glijden naar de starbucks. Misschien zou het haar wat makkelijker maken om te praten.
CRFJ
Internationale ster



Janay had niet het fut om er tegen in gaan toen de jongen haar mee nam. Weg van het perron. Deze kans was nu misgelopen, maarze ging wel een andere manier vinden. Nu ze een besluit genomen had, ging ze er niet meer aan twijfelen of van afwijken. Ze zou wel ene goede manier vinden, zodta ze ook niet gestoord zou worden. Toen vroeg hij of ze wat wilde drinken. Ze wilde eigenlijk weg gaan, maar ze kon ook geen nee zeggen tegen de jongen. Hij was zo vriendelijk tegen haar. 'Dat kan geen kwaad.' zegt ze na een kleine stilte. 'Waar wil je heen gaan?'
Heartache
Straatmuzikant



Een glimlach vormde rond zijn lippen toen ze ermee akkoord ging en wees toen naar de starbucks, waarna hij haar mee nam daar naar binnen. "We zijn gesloten," hoorde hij gelijk al iemand zeggen en liep gewoon verder door naar binnen. "Heel even," zei Darian. De man zuchtte en knikte toen maar, alsof hij niet beters te doen had. "Wat wil je hebben? Ik trakteer," vroeg Darrian aan het meisje en keek haar glimlachend aan.
CRFJ
Internationale ster



Ze kon blijkbaar toch iemand laten glimlachen. Dat liet haar toch iets beter voelen, al ging ze dat niet toegeven. De jongen nam haar mee naar binnen en liep door toen een man zie dat ze gesloten waren. Janay keek even een beetje verontschuldigend, maar de man leek het niet echt heel erg te vinden. Dat scheelde. Al hoewel het niet erg zou zijn om weg te gaan. De jongen hoefde haar helemaal niet te trakteren, er was geen redem om dat te doen. Hij keek glimlachend naar haar, waarop ze ook een beetje wilde glimlachen, maar het lukte nog niet. Ze voelde zich gewoon nog niet echt beter dan daarnet. 'Je hoeft echt niet voor mij te betalen,' zei ze. Hij had al genoeg voor haar gedaan. 'En ik ga voor een Caffè Mocha, denk ik.' 
Heartache
Straatmuzikant



"Oh, dat maakt niet uit hoor. Ik betaal graag," glimlachte hij naar het meisje en knikte toen, waarna hij weer naar de man keek. "Voor mij hetzelfde," De man knikte vriendelijk en nam de bestelling op. Darian betaalde en het duurde niet lang voor het klaar was. "Willen jullie je naam op de beker?" Vroeg hij, waarop Darian knikte. "Darian. D - a - r - i - a - n" Darian moest zijn naam altijd spellen aangezien het anders toch fout werd geschreven. De man schreef intussen zijn naam op de beker en Darian keek even met het glimlachje naar het meisje naast zich. Dit was we de manier om achter haar naam te komen.
CRFJ
Internationale ster



Als hij er zeker van was zou ze hem wel laten betalen, ze had niets tegen een gratis koffie en had er ook niets op tegen om nog even bij de jongen te blijven. Het gevoel om weg te willen was er niet echt. De man neemt onze bestelling op, waarna de jongen betaalde. Toen vroeg de man of ze de namen wilden. De jongen knikte en zei zijn naam, Darian. Nu wist ze in elk geval hoe hij heten. Ze had die naam nog niet eerder gehoord en ze vond het eigenlijk een erg mooie en bijzondere naam. Hij glimlachte naar haar en toen de man klaar was, keek hj naar Janay. 'Janay,' zei ze. Waarna ze haar naam ook spelde. Waar we wel aan gewend was, som swerd het wel goed geschreven, maar ze heeft het ook wle eens moeten verbeteren. Dat wilde ze nu voor zijn.
Heartache
Straatmuzikant



Janay, dus... Darian vond dat ze een mooie naam had. Bijzonder ook. Hij glimlachte weer even en pakte zijn koffie toen aan, waarna hij haar meenam om ergens te gaan zitten. Het kon hem niet schelen dat het sluitingstijd was en die man leek er niet erg veel problemen mee te hebben. Darian ging zitten en klemde zijn handen om de beker heen, terwijl hij haar aankeek. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste