Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O| With Rachel

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Wij weten

Steve Ashton Jones

Jij meisje en je begint

Kijk maar waar je begint.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine// 17 // Rest zie je in het verhaal.

Uiterlijk:

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

'Godverdomme!' Gilde Katherine wanneer haar kommetje op de grond uiteenspatte en haar jurkje vol pudding beschilderde. Geschrokken zette ze een stap achteruit en bukte zich om haar schoenen proper te vegen. 'Katherine, let toch wat op!' Sophia trok met een vies gezicht aan Katherine's jurkje en vervolgde: 'Kijk je jurkje nu. Dat krijg je er echt niet meer uit.' Ze schudde haar hoofd en draaide zich vluchtig om naar de kantine mevrouw die ondertussen al een vod aan het nemen was om de viezigheid op te kuisen. 'Doe wat voort, hup hup hup. Straks krijg je het er al zeker niet meer uit!' Ze draaide geïrriteerd met haar ogen en liep terug naar Katherine toe met een arrogante blik. Dit vond Katherine echt vreselijk aan haar vriendin. Ze deed altijd gemeen tegen andere mensen. 'Hou toch eens op Soph. Ze doet haar best. Ik heb het ten slotte laten vallen.' Verdedigde ze de kantine mevrouw. Ze moest het wel doen. Anders zou Soph het nooit leren.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Het was pauze, een van de momenten die Steve het meest haatte. Waarom? Omdat Steve geen vrienden had en dat zou vast ook niet snel veranderen. Niemand deed de moeite hem te leren kennen, en waarom? Omdat hij "anders" was dan de andere. Ja, hij was anders, maar ze wisten niet eens waarom. Steve was verslaafd aan drugs en dat niet alleen, hij was ook nog eens aardig op weg om alcoholist te worden. De reden van dit alles zul je later lezen, maar voor nu focussen we ons op de pauze. De akelige pauze die uren leek voort te duren, terwijl deze in werkelijkheid net dertig minuten van de dag innam.
Steve zat in de kantine, de overvolle kantine, aan een tafeltje middenin de grote zaal. Het rumoer om zich heen dreunde door in zijn hoofd, naast de hoofdpijn die een plekje had opgeslokt. De hoofdpijn die was ontstaan doordat hij vandaag nog niets gedronken of gebruikt had, nog helemaal niets. Vanmorgen was hij te gehaast geweest om op tijd op school te komen, waardoor hij dus niets had kunnen nemen. Katherine had geknoeid op haar jurkje, waardoor ze zo dramatisch moest doen dat de hele kantine naar haar omkeek, behalve Steve. Steve zonderde zich met alle liefde af van al dit drama, het liefst was hij nu niet eens op school!

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

'Hou je kop gewoon Katherine, ik doe nog steeds wat ik wil' Schreeuwde Soph Katherine toe. Terwijl Katherine de vod van de kantine mevrouw aannam schreeuwde ze terug naar Soph: 'Nu is het echt genoeg, stop met je te gedragen alsof je de koningin bent Sophia. Alsjeblieft zeg.' Katherine draaide met haar ogen en veegde de smurrie voorzichtig van haar jurk. Woedend keek Sophia haar vriendin aan: 'Oh, dus zo zit het. Ik wou je verdomme alleen maar helpen.' Boos nam ze haar plankje en ging aan de laatste niet volle tafel zitten. Waar moest Katherine nu heen? Ze ging echt niet weer bij Soph zitten. Dat liet ze niet toe. Vluchtig keek ze de kantine rond of er nog een plaatsje was. Er was nog maar één open plekje naast een vreemde nieuwe jongen. Hij zou Steve noemen of zo iets. Dat had ze toch gehoord dan. Ze mompelde een bedankje naar de kantine mevrouw terwijl ze de vod terug gaf. Ondertussen nam ze al haar plankje en beende naar het open plekje. Rustig ging ze zitten en keek verlegen voor zich uit. Dit was echt raar. Ze zat naast een vreemde jongen, die ze niet kende en iedereen zei dat hij een gek was. Dit werd een leuke middag.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
De half opgegeten boterham van Steve lag voor hem op een stukje zilverfolie. Zijn eetlust was compleet weg nu hij nog niets gebruikt had. Normaal at hij als een paard, maar als hij er zo bij zat had hij niks geen eetlust. Hij zat zo in zijn eigen wereldje dat hij eigenlijk niet eens doorhad dat er iemand naast hem was komen zitten, een meisje die vreselijk populair was. Niemand minder dan Katherine.
Rustig keek hij op en hij keek haar aan, met een dode blik in zijn ogen zonder enige emotie of vreugde zichtbaar. 'Hoi,' mompelde hij en hij zuchtte even teneergeslagen. Wat voelde hij zich vreselijk op dit moment. Misschien kon hij beter naar huis gaan en daar zijn nodige shots toe te dienen, zijn drank te drinken en genieten van het moment. Zijn ouders konden er toch niets meer van zeggen, want die waren al jaren dood. Het begin van alle ellende; hun dood. Steve kon er maar niet vanaf blijven en dat was vreselijk, maar het was de waarheid en die was hard. Het was niet gezond om op zo'n jonge leeftijd al dit alles te gebruiken, maar Steve had geen andere uitweg gezien.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

Steve keek op een keek me giftig aan. 'Hoi,' mompelde hij en zuchtte. Hij zag er niet goed uit. Sip keek hij naar beneden toen Katherine antwoordde. 'Hoi, ik ben Katherine. Jij bent Steve?' Raadde ze en keek hem vragend aan. Wachtend op zijn antwoord haalde ze het deksel van haar brooddoos en nam een boterham met gerookte hesp. Daar was ze dol op. Langzaam nam ze een hap van haar boterham. Ondertussen merkte ze op dat Sky, Sophia en Andre haar met een walgelijke blik aankeken. Waarschijnlijk vroegen ze zich af waarom ze zat naast Steve. De rare nieuwe jongen op school. Iedereen vond hem vreemd. Maar zij vond hem nog niet zo raar. Hij was wel raar, maar dat maakte Katherine niet uit. Iedereen is anders toch? Zuchtend beantwoordde ze hun blik en keek hun vies aan. Ze zat hier goed naast Steve en ze dacht er niet aan om weer naast hun te gaan zitten. Voor geen miljoen.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Het hoofd van Steve leek te gaan ontploffen van de hoofdpijn. Hij haatte het om zo naar school te moeten, normaal stond hij stijf van de drugs en had hij de nodige glazen alcohol al naar binnen gewerkt. Door zijn gebruik was hij al een aantal keren blijven zitten en had hij dus nu ook van school moeten veranderen, waardoor hij eigenlijk compleet buiten de groep was gevallen. Ach, wat had je nog meer nodig in je leven als je drugs had? Niets, vond Steve.
De bel ging en Steve keek even op de klok. Zijn hele lichaam deed pijn en hij had eigenlijk geen zin om naar de les te gaan. Eigenlijk was hij niet meer leerplichtig, maar de scholen wisten van zijn problemen af waardoor hij eigenlijk alsnog naar school moest. Hij deed het allemaal maar, maar niet met plezier. Even keek hij naast zich naar Katherine en hij knikte. 'Ja Steve... Jij Katherine, right?' Hij zuchtte even en legde zijn hoofd in zijn handen. Als het zo door ging, ging hij gewoon naar huis.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

De bel schelde door Katherine's oren en ze stond vermoeid op terwijl ze haar tas om haar rug hing. Haar brooddoos en de plank met puddingvlekken lied ze maar voor wat het was en ze beende rustig naar Engels toe.
Ze had echt geen zin in les. Vooral nu niet. Het was de derde schooldag en nog steeds was niet niet gewoon aan al die drukte. Voorzichtig probeerde ze Sky, Soph en de andere te ontwijken. Ze mocht ze echt niet tegen komen. Ze sloop naar de deur van Engels en trok hem geluidloos open. Ze was als eerste, zoals normaal. Zoals altijd ging ze helemaal achteraan zitten in het hoekje en rommelde wat in haar zak tot ze haar mobieltje vond. Grinnikend startte ze flappy bird op. Het irritantste spel ooit zei Andre altijd, maar Katherine vond het juist leuk. Het was een uitdaging voor haar, en ze hield van uitdagingen.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Na een aantal minuten had Steve besloten om toch maar naar de les te lopen. Met een kloppend hoofd en loodzware benen slofte hij richting het lokaal, dreigde om te vallen en greep de muur beet. Hij voelde zich een zombie en het liefst ging hij nu gelijk naar huis, maar hij moest doorbijten. Vermoeid ging hij richting de deur van het lokaal en hij stapte de drempel over. Daar bleef hij even staan op de plek waar hij nu stond, door de duizeling in zijn hoofd. Een aantal wat meer populaire jongens kwam achter hem vandaan en gaven hem een harde duw. 'Loop eens door Steven.' Mompelde ze arrogant, waardoor Steve zijn balans verloor en op de grond viel. Tja, zijn wereld was al donker en draaierig dus dan kon zo'n klap op je rug er écht niet bij. Zijn ogen sloten zich en hij doezelde ver weg in een slaap, beter dan deze realiteit.
De leraar snelde naar hem toe en zuchtte even. 'Iemand moet hem naar huis brengen, en dat zal één van jullie zijn.' Iedereen kroop stilletjes achteruit en keek weg, om de blik van de leraar te vermijden. 'Katherine, breng jij hem maar naar zijn huis. Bij de balie beneden kun je zijn adres vragen, ik zal hem helpen opstaan, kom Steve...' De leraar trok Steve omhoog en ondersteunde hem het lokaal uit. 'Kom je Katherine?' Vroeg hij nog, zijn hoofd om de hoek van de deur werpend.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

Katherine hoorde wat gemompel toen er een paar jongens binnen kwamen. Ze schonk er niet veel aandacht aan en keek geconcentreerd naar haar spelletje. 14, 15, 16, dood. Damn, het moest haar lukken. In de verte hoorde ze Meneer Wilson geschrokken naar de jongens toe lopen. Dit kon nog wel eens interessant worden. Katherine keek van haar spel op. Meteen merkte ze op dat Steve was gevallen. Rond hem stonden Sam, Andre, Zalt en Finn. Meneer Wilson richtte zich tot Katherine. 'Katherine, breng jij hem even naar huis. Bij de balie beneden kun je zijn adres vragen, ik zal hem helpen opstaan, kom Steve...' Dat was duidelijk geen vraag, maar ze negeerde hem gewoon. Als ze hem negeerde zou hij toch iemand anders vragen niet? 'Kom je Katherine?' Vroeg hij nog eens en keek haar vragend aan. Zuchtend kwam ze van haar luie gat af en beende naar Steve en Meneer Wilson. 'We zullen dan maar naar beneden gaan?' Raadde ze en keek hem bezorgd aan.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Nog steeds was Steve niet helemaal helder, maar het begon toch weer te komen. Wazig keek hij om zich heen toen hij merkte dat ze al bij de balie stonden. De vrouw die op haar stoel zat keek chagrijnig op van haar computerscherm, waar zo te zien Facebook op aanstond. De vrouw gaf het adres van Steve door aan Katherine en keek toen weer terug naar haar scherm, waar ze heen en weer scrolde door haar Facebook newsfeed.
Steve stond nog steeds wankel op zijn benen en hij hield zijn tas stevig vast. 'Ik ben wel met de auto...' Mompelde hij en hij keek even naar het meisje. 'Als je erbij bent kan ik wel zelf rijden. Thuis zal het wel weer beter gaan, ik moet gewoon mijn...' Hij voel stil en keek weg, teveel gezegd. Veel teveel. Mensen zouden hem nu nog meer aan gaan kijken, of althans Katherine. Ze zou willen weten, waarschijnlijk, wat hij nodig had en misschien kreeg hij haar wel niet weg tot hij veilig binnen was en hetgeen wat hij dan nodig had, had gebruikt.

Account verwijderd

schreef:
//Ik schrijf zo, even geen zin//

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:

Angel schreef:
//Ik schrijf zo, even geen zin//

//Is goed babe <3//

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

'Wat zeg je?' Vroeg ze hem verward. 'Je moet gewoon je...wat?' Ze keek hem raar aan en gaf hem een por. 'Ik rijd wel, je ziet er niet goed uit.' Katherine ondersteunde hem aan zijn arm en samen gingen ze zo naar buiten. Eenmaal aan zijn auto aangekomen vroeg ze aan hem zijn auto sleutel en hield de deur voor hem open. 'Stap maar in. Op naar je huis!' Zei ik grinnikend en stapte in de auto.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Wantrouwig keek hij haar aan. 'Niks.' Murmelde hij snel en hij stapte in zijn auto toen ze de deur open had gedaan voor hem. Zuchtend keek hij voor zich uit en keek vervolgens de auto rond. Het was nogal een zooitje in zijn auto en er lagen verschillende lege blikjes van bier her en der verspreidt. Steve keek door het raam naar buiten en sloot zijn ogen even terwijl hij zijn hoofd tegen de hoofdsteun aanlegde. Hij vond het heerlijk om zo ontspannen te kunnen zitten, maar je zou beter kunnen ontspannen als je gebruikt had. Dat vond Steve althans. Even keek hij naast zich, maar sloot al snel zijn ogen weer toen ze begonnen te rijden. Het was lang geleden dat iemand hem eens had gereden, maar zodra ze thuis zouden komen zou Steve haar weer wegsturen, want hij wilde eigenlijk niet dat ze de puinzooi in zijn huis zag. Daar was het tien keer erger dan zijn auto, en die was al aardig vervuild van binnen.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld