Forum

Ouder: Artemis, de godin van de jacht, de maan, vruchtbaarheid en kuisheid, is haar moeder ookal had deze godin zich voor genomen voor eeuwig maagd te blijven. Om dit te verklaren, moeten we eerst terug naar de geboorte van Artemis en Apollo.

Door Hera werd Leto, die zwanger was van Zeus, verbannen naar het eiland Delos waar ze als eerste Artemis kreeg. Zij hielp haar moeder bij de geboorte van Apollo waar Leto negen dagen voor heeft geleden dankzij de wraak van Hera. Eeuwen heeft Leto gewacht tot zij iets terug kon doen voor de steun en hulp die ze van Artemis kreeg.

Volgens de mythe waren Artemis, die er vrijwillig voor had gekozen maagd te blijven, en Orion twee geliefden. Haar jaloerse tweelingbroer Apollo zorgde er met een list voor dat Artemis de man met één van haar pijlen neerschoot. Ze zette Orion aan de hemel en nam zichzelf vervolgens voor om nooit meer verliefd te worden, maar haar liefde voor Orion verdween nooit.

Negentien jaar geleden besloot Leto naar Hades te stappen en hem te smeken Orion terug te brengen. Met behulp van Zeus kreeg ze hem zover om Orion voor één dag te laten leven en zo haar dankbaarheid, ookal was het eeuwen geleden, aan Artemis te tonen. De liefde was sterk genoeg om een kind, genaamd Eloise, te laten ontstaan zonder dat Artemis haar maagdelijkheid hoefde te verliezen.

Het heeft dus ergens wel iets weg van de manier waarop Athena haar kinderen worden verwekt.

Leeftijd: 18 jaar

Uiterlijk: Het eerste dat je waarschijnlijk op zal vallen als je haar ziet, is haar rode haar dat meestal gevlochten is of in een staart zit. In combinatie met haar tengere lichaamsbouw en haar lichte, perfect egale huid geeft haar dat het ultieme onschuldige, lieve uiterlijk. Mensen onderschatten haar vaak om deze reden, maar hier trekt ze zich niet erg veel van aan. Andermans mening kan haar nou eenmaal niet zoveel schelen en het werkt wel mooi in haar voordeel. Ondanks dat ze slechts 1.67 meter is, en dus redelijk klein, is ze wel erg snel en het maakt haar ook erg behendig, maar echt sterk is ze helaas niet te noemen. Erg gespierd is ze dan ook niet, maar ze heeft natuurlijk wel de nodige kracht en spieren om het gemakkelijk vol te houden in het kamp en de wapens die ze gebruikt te hanteren.

Innerlijk: Koppig, ongeduldig, bot, sluw, dapper en betrouwbaar. Waarschijnlijk denkt het grootste deel van de mensen die haar kennen ongeveer zo over haar. De een is misschien iets positiever dan de ander, maar dit kun je waarschijnlijk wel als de basis van haar karakter nemen. Haar mening is zo goed als niet te veranderen, ze heeft een hoog tempo met de meeste dingen en raakt eigenlijk altijd geïrriteerd als het haar niet snel genoeg gaat of als iemand haar van haar ongelijk wil overtuigen. Deze twee eigenschappen uiten zich meestal in opmerkingen die vaak als bot worden beschouwd. Ze valt echter best mee als je haar een beetje kent, want ze is, weliswaar op haar eigen manier, een erg behulpzame meid die ook zeker heel aardig kan zijn. Ook is ze erg sluw en als ze al angsten heeft, zul je die niet snel opmerken, want Eloise is een meester in het verbergen van haar emotie's. Jammer genoeg heeft Eloise ook niet erg veel inlevingsvermogen. Ze lijkt andermans gevoelens gewoon niet te kunnen doorgronden laat staan begrijpen en dat is nog een reden waardoor ze af en toe wat bot overkomt. Verder wordt ze gezien als betrouwbaar, omdat Eloise zo'n meisje is die zich altijd aan haar woord houdt. Een belofte is een belofte en die kom je na. Het laatste, en dit is een mening die ze zeker van haar moeder over heeft genomen, is dat ze het niet echt zo op jongens heeft. Ze is wel hetero, maar toch houdt ze de jongens het liefst op afstand en het is vooral deze groep mensen tegen wie ze bot en kortaf doet. De enige jongens bij wie je haar af en toe zult zien, zijn de zonen van Apollo, haar neven.

Extra: Aangezien Eloise's moeder al gauw terug ging naar de andere goden en haar vader letterlijk aan de hemel staat, is Eloise opgegroeid in kamp halfbloed. Verder lijkt ze de gave van haar moeder geërfd te hebben als het gaat om dieren. Ze lijkt dieren bijna aan te trekken en begrijpt ze als geen ander, maar ook haar schietkunsten heeft ze zeker weten van haar moeder. Waar anderen al moeite hebben om de schietschijf of welk doel dan ook te raken, schiet zij nog altijd perfect in de roos. Met een zwaard of andere wapens is ze alleen wel gelijk een heel stuk minder goed. Het aandenken dat zij van haar moeder heeft gekregen is een ketting met een maansteen aangezien Artemis ook de godin van de maan is. Ook is het zo dat Eloise met volle maan op haar best is, het lijkt haar net een beetje extra kracht te geven.

Ouder: Ares, de Griekse god van de oorlog (as you all should know).
Leeftijd: 20 jaar oud, bijna 21. Hij leeft al bijna de helft van zijn leven in het kamp. Hij werd er namelijk heengebracht toen hij twaalf werd.
Uiterlijk (liefst met real life foto): Dorian heeft blond haar, waar aardig wat donkerdere plukjes tussenuit steken. Hij heeft al lang geleden opgegeven het te fatsoeneren, het zal toch altijd rommelig blijven zitten, hoe veel tijd hij er ook aan besteed. Zijn blanke huid lijkt, op wat kleine rimpeltjes onder zijn ogen na, bijna honderd procent vlekkeloos. Hij laat zijn stoppels altijd staan, zonder die voelt hij zich bijna naakt en oncomfortabel. De exacte kleur van zijn ogen ligt aan het licht. Als ze verlicht worden, zijn ze heel lichtbruin, als het ergens donker is, lijken ze bijna zwart, toch wijkt de kleur altijd naar bruin toe. Dorian is lang, zo’n 1.95 meter, en breed gebouwd. Hij houdt ervan om te trainen, waardoor zijn lichaam ook in perfecte conditie blijft. Op zijn rechterborst heeft hij een niet al te grote tatoeage in de vorm van een kruis, geïnspireerd door het kistje (zie extra). Verder heeft hij op zijn rechterschouder de woorden ‘what goes around, comes around’ getatoeëerd. 



images4.fanpop.com/image/photos/19900000/Alex-Pettyfer-teen-guys-19934607-1021-1300.jpg

Innerlijk: Dorian is, over het algemeen, best een aardige jongen. Het grootste gedeelte van de tijd lacht hij en is hij de vrolijkheid zelve. Hij lijkt altijd positief te blijven, zelfs als alle anderen de moed al lang hebben opgegeven. Vaak is hij, naast vrolijk, ook een macho. Hij probeert altijd stoer over te komen, vooral als er meiden bij zijn. Door zijn uiterlijk en zelfvertrouwen kan hij de meeste meisjes wel krijgen, maar hij vind het leuker als ze het hem een beetje moeilijk maken; hij houdt van uitdagingen. Verder is de man (A/N: ‘De man’, dat voelt vreemd om te schrijven o.o) bijna abnormaal koppig. Hij wil altijd zijn zin en doet daar dan ook veel voor. Het moment dat hij een discussie verliest, is één van de weinige waarop de grijns zijn gezicht verlaat. Hoewel hij zich meestal als een typische tiener gedraagt, kan hij heel serieus zijn, al is dit alleen op bepaalde momenten. Als het op wapens aankomt, bijvoorbeeld, verandert zijn persoonlijkheid compleet. Zo vat hij beledigingen tegen wapens veel te persoonlijk op en reageert hij er feller op dan nodig. Ook is hij dan veel serieuzer. Omdat hij in de loop van zijn leven al zoveel getraind heeft met zoveel verschillende wapens, is hij waarschijnlijk de beste vechter van het kamp; zijn technieken zijn onovertroffen. Dit is ook meteen de reden dat hij soms helpt met de lessen. 
Extra (eventueel een aandenken van de ouder): Dorian heeft, toen hij jonger was, een langwerpig kistje gekregen, ongeveer zo lang als de onderarm van een volwassen mens en zo’n vijftien centimeter breed, ongeveer de lengte als je twee duimen tegen elkaar zet. Het kistje is van iridium, wat het meteen ook heel zwaar maakt, maar ook niet normaal sterk. Het metaal is zorgvuldig zwartgeverfd en aan de bovenkant van het deksel staat zijn middelste naam gegraveerd; Lucifer. Onder de naam is een kruis afgebeeld, die een groot deel van het deksel bedekt. De uiteindes en de middelste strook zijn ingelegd met bloedrode robijnen die zelfs onder de felste lampen niet lijken te blinken. Ze zijn altijd die donkere, bordeauxrode kleur, al maakt dit ze niet minder mooi. Nog nooit is het kistje geopend en niemand weet dan ook wat er in zit, op Ares na.

Steeds meer halfbloeden vulden de tafels waardoor het rumoer alleen maar toenam net als Eloise haar verlangen om hier weer weg te gaan. Honger had ze toch al niet en zin om weer te trainen had ze wel, waarschijnlijk in tegenstelling tot enkele anderen bij wie ze het woord 'lui' wel toepasselijk vond. Het is dan waarschijnlijk ook niet erg onverwachts dat ze een tikkeltje onrustig begon te worden. Oke, misschien is onrustig niet het juiste woord, maar is ongeduldig passender en dat ze daardoor moeite heeft om rustig stil te blijven zitten. Vandaag was het mes het slachtoffer van haar gefrummel. Ze gunde het mes nog geen vijf seconden rust en liet het onderdeel van het bestek het grootste deel van de tijd ronddraaiend in haar hand doorbrengend. Het liet de tijd iets sneller gaan, aangezien het vermakelijker was dan niets doen, naar eten staren of eten tegen je zin in.