ORPG • Thrandy - Forum - Virtual Popstar

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Ik post mijn karakter wel ná mijn wiskunde pw, maar jij kan alvast beginnen xD

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Talathion, elvenkoning

Ik begin even in een nieuw bericht though.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Gehuld in zijn standaard jurk/tuniek, broek, laarzen en meterslange jas liep Talathion door zijn troonzaal heen. Zijn staf hield hij in zijn hand terwijl hij heen en weer bleef lopen. Vandaag was de vergadering van alle 'goede' stammen bijeen. Er zou een plan bedacht moeten worden om hun vrede te tonen aan de duistere heerser die ver in het zuiden zich bevond in zijn immens grootte kasteel, omringt met orcs, trollen en wargen. Wie zich daar naar binnen wilden krijgen moest wel een uiterst goed idee hebben, met een simpel plan kwam je namelijk niet ver. Je zou vermoord worden en nooit meer terug komen naar je eigen vaste beschaving. Ja, gevaarlijk was het zeker, maar iedereen dacht dat het beter was om de vrede te laten merken aan de vreselijke man zodat hij zijn monsters geen opdracht meer gaf de andere stammen aan te vallen. Dat was namelijk iets wat de laatste tijd steeds vaker gebeurden en hierdoor sneuvelden er onnodig veel mensen.
De elvenkoning keek op toen een van zijn helpers de kamer binnenkwam met een dienblad met glazen en wijn. 'Wat ga je daarmee doen Leithio?' Vroeg hij met samengeknepen ogen en hij draaide zich geheel om. Wijn was iets waar je gelijk aan dacht als je aan de elvenkoning dacht. Zonder wijn was er geen leven, voor hem, en dat zorgde ervoor dat hij dagelijks verschillende glazen (soms zelfs flessen) naar binnen werkte. 'Ik-- Uhm... Voor de gasten?' Stotterde de jonge elf en hij boog zijn hoofd een beetje. 'Nou dat denk ik niet,' begon Talathion met een frons op zijn gezicht 'mijn wijn is van mij en van niemand anders. Ze kunnen die gore wijn krijgen die ik gekregen heb van de waterstad.' Arrogant draaide hij zich om en hij pakte een glas van het tafeltje achter hem en schonk deze vol met de zoete, rode elvenwijn. Zijn lippen zochten hun weg naar het glas en hij hief het iets omhoog, zodat de vloeistof zijn mond naderde. Nu was het wachten op de gasten en als de elf ergens een hekel aan had was het wachten en als hij ergens nog meer een hekel aan had was dat aan laatkomers.

---
Slecht begin, oei