Forum

ariana445 schreef:
nope niet echt

Lolalita schreef:
Ik was acht en speelden met wat vriendjes en vriendinnetjes op de weide en plotseling reed er een witte bus voorbij. We keken verbaasd op want we zijn dat niet gewend, er zijn niet veel auto's normaal. (voor de duidelijkheid, dat was aan de overkant van de weide waar de bus was). Plotseling kwam er een witte brommer voorbij van de kant waar de witte bus voorbijkwam. De witte bus reed weer voorbij en we werden nerveus. Het was 100% zeker dat het dezelfde bus was. De witte bus kwam weer voorbij en ik zei tegen mijn broertje van (toen) 4 of 5 dat hij naar huis moest fietsen. Dat was maar twee straten en dan was hij bij mama. Opeens trok de bus weer mijn aandacht, het busje reed weer voorbij en er stapte een man uit. Hij wees in onze richting en we fietsten naar huis. Ik was benauwd dat ze mijn broertje zouden meenemen. Later bleek dat er een verkrachter in onze buurt rondreed, in een wit busje... 

Lolalita schreef:
Het grappige was, dat hoewel ik van nature veel in eigenbelang denk, ik op dat moment alleen maar bezorgd was om mijn kleine broertje. Wat angst al niet met je kan doen