Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Sanasyrup
a never ending midnight suuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuun
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG // BreakingNews
Anoniem
Internationale ster



We know


Naam: Daniël Coleman
Leeftijd: 21 jaar
Innerlijk: Daniël, beter bekend als Danny, is een jongeman die graag het avontuur op zoekt zonder enige vrees voor wat hem te wachten staat. Risico's lijken hem aan te trekken en grenzen lijkt hij niet te hebben. Hoe gevaarlijker hoe beter, lijkt bij hem het geval te zijn. Desondanks is het best een aardige jongen. Het is het type waarmee je makkelijk een gesprek aan kunt knopen, hoewel je waarschijnlijk keihard genegeerd wordt als hij geïrriteerd is of je gewoonweg niet mag en eigenlijk is er niet eens zo heel veel voor nodig om hem tegen je in het harnas te jagen zolang je maar weet wat hem boos krijgt. Verder is het misschien nog handig om te weten dat Daniël zijn problemen het liefst zelf oplost en nogal moeite heeft met het accepteren van hulp. Wel is hij zelf best behulpzaam in tegenstelling tot zijn broer die eerder afstandelijk en bot is. Eigenlijk zijn het twee tegenpolen die verrassend genoeg erg goed met elkaar op kunnen schieten. Onenigheden genoeg, maar het komt altijd op een of andere manier wel weer goed tussen die twee ondanks de koppigheid van Daniël en de botheid van zijn broer. Zijn vader is echter iemand met wie Daniël nou niet bepaald denderend overweg kan aangezien zijn vader hem tot iemand probeert te maken wie hij niet is. Het liefst gaat hij namelijk zijn eigen gang zonder zich echt iets van andermans mening aan te trekken wat bij zijn vader zo af en toe het bloed onder de nagels vandaan haalt.
Uiterlijk:

Amity
Straatmuzikant



Elisabeth (= Liz / Beth) Brephrea
19
Liz woont in een normaal gezin, normaal huis. Echter is ze zelf niet normaal. Ze kan van haar menselijke gedaante veranderen naar een draak. Van haar soort zijn er over de wereld miljoenen verspreid. Die hebben bijna dezelfde eigenschappen, bot, onvriendelijk. Bij Beth is het juist tegengesteld. Zij zondert zich vaak af van anderen en gaat stil zitten lezen, of tekenen. Liz, en haar soort heeft altijd hun tweede gedaante verborgen weten te houden. Maar er zijn in het dorp van Liz mensen met vermoedens. Zij trekken rond om meer te weten te komen over dit soort 'wezens', en ze jagen daarop. Liz denkt dat ze veilig is in het bos, maar niets is minder waar ..


Amity
Straatmuzikant



Ik word wakker, en kijk om me heen. Blijkbaar had mijn broertje me gewekt. Hij hangt vanuit het bovenste bed naar beneden. ''Liz, ik kan niet slapen ..'' fluistert Bram.
''Kom dan maar even bij mij liggen Brammetje.'' daar klaart het gezichtje van Bram van op en hij slingert zijn bed uit. Hij komt bij mij liggen en legt zijn hoofd tegen mijn borst. Ik streel hem over zijn zachte haartjes en Bram sluit zijn ogen. Na een tijdje valt hij, en daarna ik ook in slaap.

Bram klimt stilletjes mijn bed uit, maar niet stil genoeg om mij in slaap te houden. Hij loopt richting zijn kastje met broeken en shirts kleedt zich aan. 
''Ahh, doe je vandaag je streepjestrui weer aan?'' vraag ik vrolijk. ''Ja, de eerste keer dat ik 'm droeg was Thijs ziek maar ik wil toch dat hij 'm ziet.'' kletst Bram, net zo vrolijk.
''Hij is ook wel heel mooi.'' zeg ik. Daarna ga ik mijn bed uit. ''En wat zal ik vandaag eens aandoen?'' vraag ik me hardop af, terwijl ik mijn la open. 
''Die flodderbroek!'' lacht Bram, hij weet dat ik 'm heel lelijk vind. ''Of dat truitje.'' zegt hij en hij wijst naar een groen truitje me bloemen erop.
''Dat doe ik dan maar.'' zeg ik, en ik kleed me aan. Ik en Bram doen de dingen die je op een ochtend doet en we gaan de trap af. Onze moeder heeft al soep klaargezet. 
''Lekker!'' roept Brammetje en hij schuift aan. Ik ga tegenover hem zitten en begin ook te eten. Ik smeer een boterham en stop hem in Bram zijn trommeltje.
''Vandaag heb je pindakaas.'' ''Hmm.'' antwoordt Bram. We eten verder en daarna breng ik Bram naar zijn school.
''Doe maar goed je best.'' zeg ik, en daarna loopt hij naar binnen.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld