Forum

Ik knipper met mijn ogen. Ik lig op een kille, harde vloer. In het schemerdonker zie ik dat de vloer grijs is. Mijn hand klemt zich om een voorwerp. Er komt rood licht door de kieren tussen mijn vingers. Ik vouw mijn hand open. Er ligt een robijn in. Wat betekend het dat het rood licht afstraalt?

De robijn :

Het is blijkbaar nacht. Buiten is het pikkedonker. Ik voel een stekende pijn in mijn arm. Ik leg mijn had erop om te voelen wat er mis is. Het felle, rode licht doet pijn aan mij ogen. Het word weer donker. Mijn wond , die er blijkbaar zat, is verdwenen. De robijn geeft nu geen licht meer. Huh? Zeker een soort metaaldetector, maar dan op wonden. De steen heeft gewoon een geneesachtige kracht. Ik tast de kamer rond, misschien vind ik dan iets bruikbaars. Ik voel iets kouds. Het schiet me te binnen dat het een lijk kan zijn. Ik heb gelijk. Ik voel de armen en een verschrikkelijke wond. Snel trek ik mijn hand terug. Ik ril. Wat vies dat ik een lijk heb aangeraakt. Ik speur de kamer wat verder rond en voel weer iets kouds. Dit keer is het geen lijk. Het voelt aan als een televisie. Wacht even, dat is het ook. Ik druk op tientallen knopjes, maar het scherm blijft zwart. Ik glijd met mijn hand naar de achterkant van de televisie. Ik voel allemaal draden zitten, de achterkant is blijkbaar al open gemaakt. Hoe moet ik dit oplossen? Ik heb geen idee hoe ik dat ding aan de praat kan krijgen. Ik verwissel wat draden. Voor mijn gevoel zit ik hier nou al uren te prutsen aan dat ding. Het wordt al langzaam licht. Eindelijk. Ik heb beeld. Er verschijnt een rondje op het beeld. Eerst staat er in het rondje nummer 5. Na een seconde staat er een 4. Ik wacht nog 4 seconden en dan start het filmpje. Ik zie een groot podium. Er staat een glanzende, zilveren microfoon in een standaard. Er komt een jongen met blond haar opgelopen. Hij lijkt een jaar of zeventien en kijkt behoorlijk zenuwachtig. Hij gaat voor de microfoon staan en spreekt honderden mensen toe. ‘’Beste inwoners van Etorius, zoals jullie weten ben ik Jack Etarius, de leider van het vredige dorpje Etorius. Ik heb slecht nieuws, ik heb gehoord dat de kwaadaardig…’’ De televisie laat een storing zien. ‘’Nee!’’ schreeuw ik. Ik rammel het ding door elkaar. Ik krijg weer beeld. ‘’Ons wil aanvallen.’’ Nu had ik de naam van de kwaadaardige gemist! ‘’Om de stenen.’’ Hij wijst naar het stadshuis wat achter het podium staat. Stenen? Ik kijk weer naar de robijn. Bedoeld hij deze steen? En zijn er nog andere stenen? Hij kijkt treurig. Er gaat een schok door het publiek heen. ‘’Maar niet getreurd!’’ Hij kijkt blij. ‘’Ik kan er voor zorgen dat jullie allemaal een veilig onderkomen krijgen!’’ Het publiek laat opluchting zien. Maar dan gebeurt er iets vreselijks. Er verschijnt een groot, metaalachtig vliegtuig in de lucht. Het opent zijn luiken en laat reusachtige bommen vallen. Als zo’n bom op de grond terecht komt, vaagt hij tientallen kilometers weg. De grond trilt. Ik weet nou niet zo zeker of het van de bommen is, want het kan ook een aardbeving zijn. Maar dat zal wel heel stug zijn. Jack Etarius rent van het podium af en verdwijnt tussen een massa van mensen en puin. De televisie begeeft het alweer. Ik schop een aantal keer tegen het ding, maar tevergeefs. Ik hoor een paar harde knallen die van buiten komen. Ik denk dat het bommen zijn. Eigenlijk weet ik het wel zeker. Ik besef me opeens dat ik helemaal niet weet waar ik ben. En hoe ik hier terecht ben gekomen. Hebben ze mijn geheugen gewist? En ik weet niet eens wie ik ben. Maar wat ik wel weet is dat ik hier zo snel mogelijk weg moet. Er kan elk moment een bom inslaan. Ik zoek de kamer rond in de hoop een uitgang te vinden.