ORPG ~ Look what the spider found in his web - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ~ Look what the spider found in his web

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ik:

Naam: Poison Ivy (Pamela Lillian Isley)
Leeftijd: 22

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Naam: Spider-Man (Peter Parker)
Leeftijd: 24 jaar

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

De dag begon al geweldig met een zeurende tante dat ik mijn kamer moest opruimen en mijn wasmand uit moest sorteren. En nu dit. Ik was al 2 uur bezig om The Vulture te pakken te krijgen. "Kom op man, werk nou is mee." riep ik naar hem toe, maar wat ik als antwoord kreeg was een rookbom wat gelijk voor mijn gezicht ontplofte. Even hoesten ik kort en schudde mijn hoofd. Nog sneller probeerden ik te gaan, maar het leek of hij zijn pak sneller had gemaakt.
Eindelijk, hij bleef stil hangen en ik schoot gelijk mijn web naar hem toe. De eerste keer miste die, maar de tweede keer niet. Meteen viel hij naar beneden omdat ik zijn vleugels tegen zijn lichaam aan had gewebt. Snel dook ik naar beneden om hem op te vangen, maar hij was sneller en had zich al weer los gekregen. "Oh, fijn, messen in de vleugels." zei ik en begon de achtervolging gelijk weer. Ik moest ergens op komen om hem toch te pakken kunnen krijgen. Zijn vleugels er af trekken? Ik kon het proberen en schoot een paar extra webben naar zijn vleugels en bond het vast aan de steunpalen van de metro brug.
"Nu maar hopen dat dit werkt." mompelde ik en keek naar The Vulture.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ivy hield niet van de drukte in New York er was nergens en boom of een struik te vinden behalve dan in central park en daar werd de natuur zo door de mensen gecontroleerd dat het je het nauwelijks nog natuur kon noemen. Maar daar zou spoedig verandering in komen. Weldra zouden steden overwoekerd worden door de pracht van fauna en flora, overal waar je keek zou je planten zien en de geur van bloemen zou op elke plaats in de lucht hangen. Het was een toekomst waar Ivy haar hele leven al van droomde en eindelijk zou die werkelijkheid worden, al moest ze natuurlijk eerst nog dat nieuwe serum in handen krijgen en dat zou allesbehalve makkelijk zijn. Zeker omdat New York zijn eigen beschermengeltje had genaamd spiderman.
Ze had wat onderzoek naar hem gedaan, want ze ging nooit onvoorbereid een misdaad plegen. Zo kwam ze er achter dat hij wel een nogal druk schema had en aangezien zij geen bekende schurk was in New York zou ze gewoon moeten wachten tot het juiste moment.
Dat moment was toen hij druk in gevecht was met 'the Vulture'. Heel even was ze nog blijven kijken om zijn gevechtstechnieken te bestuderen, maar ze mocht niet te veel tijd verliezen en ging verder naar het Biologisch onderzoekscentrum van New York. Haar meestal uitdagende outfits had ze even geruild voor haar oude laboratorium jas zodat ze niet teveel zou opvallen eenmaal ze had ingebroken. Het inbreken ging sneller dan verwacht. Ze brak de deuren makkelijk open door deze met sterke ranken te forceren en overwoekerde ook de beveiligingscamera's met planten. Eerder had ze een pistool met een verdovend gif gevuld waarmee ze de bewaking uitschakelde, ze zouden zo'n 24 uur uitgeteld blijven en zich de volgenden dag nauwelijks iets herinneren. Het was kinderspel om uiteindelijk in het lab te raken waar ze het nieuw ontdekte groeimiddel opgeslagen hadden. Vol bewondering staarde ze naar het kleine busje gevuld met een groene vloeistof en de usb stick ernaast, waar het recept zich op bevond. Een triomfantelijke grijns sierde haar gezicht. Ze sloeg het glas kapot waardoor een alarm weerklonk, maar daar zat ze niet al te veel over in, want over enkele seconden zou ze toch al uit het gebouw zijn.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

Toen ik eindelijk, dacht ik tenminste, hem te pakken had. Hoorde ik verder op een alarm afgaan en zuchtte. "Blijf hangen!" riep ik naar hem en baande mijn weg snel naar de plek waar het vandaan kwam. Als ik bij het gebouw aan kwam, zag ik dat het het Lab was van OSCORP en zuchtte. "Nu maar hopen dat het niet..... Waaaaaat.?!" zei ik en keek naar de vrouw die naar buiten liep als enigste. Een wenkbrauw trok ik op en zag toen dat ze iets in haar labjas stopte. Het was geen pasje of iets anders. Een buisje met een groende vloeistof. "EUhmm, ja even kijken dan maar." zei ik en ging naar haar toe, maar al snel was ik haar uit het oog verloren en zuchtte. "Nou, oke, dat was snel. Waar is ze heen?" vroeg ik mij zelf af en keek rond, maar kwam haar niet meer tegen. "Dan maar terug naar The Vu...... laat maar, hij is hem al gepeert." ik vond het altijd zo grappig dat ik gewoon hard op sprak tegen mij zelf, maar zo dat de anderen het hoorden.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Vanuit haar ooghoek zag ze een blauw rode gedaante op zich afkomen en Ivy kon net nog een steegje inslagen, zich tegen de muur drukken en hopen dat de schaduwen haar uit het zicht van die zogenaamde spiderman zou houden. Toch was er iets in haar, dat niet zomaar onopgemerkt wou vertrekken. Ze wou zeg maar een klein aandenken achterlaten, want persoonlijk hield ze wel van een uitdaging en wie weet zou ze deze jongen later nog wel kunnen gebruiken. Ze concentreerde zich en liet vlak voor zijn voeten een klein vergeetmenietje uit de grond ontspruiten. Veel meer dan dat kleine bloemetje zou ze hier niet uit de grond krijgen, vandaar ook dat ze die formule nodig had, anders had ze de klus al lang zelf geklaard, maar tot zo'n dingen was ze nu eenmaal niet in staat, ze was krachtig maar niet perfect. Toch hoopte ze dat hij een basis kennis van planten had want dan zou hij het bloemetje wel herkennen en misschien ook de hint die ze voor hem achterliet. 'Vergeet me niet, want je zult nog van me horen'. Zonder zich nog te tonen rende ze verder de nacht in, ze zou nog wel wat voorbereidingen moeten treffen voor ze de steden in kon trekken en daar wou ze zo snel mogelijk aan beginnen.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Peter:

Ik stond op de grond en bleef rond mij heen kijken, om te zien of hij toch nog ergens was. Maar helaas, die was er echt niet meer, Toen ik op het punt stond om weg te gaan, zag ik was in mijn ooghoek en keek naar de grond. "Een vergeet-mij-nietje?" mompelde ik en hurkte neer om die vervolgens te plukken. "Vreemd, hier op deze plek." zei ik toen en kwam over eind, haalde mijn schouders op en schoot een web om vervolgens mijn weg richting huis te nemen. Onderweg bleef ik toch nog even stil staan op één van de hoge gebouwen en keek naar het kleine witte bloemetje in mijn hand. "Waar kom jij vandaan." mompelde ik nog een keer en schudde mijn hoofd. "Ik hoop er snel achter te komen." zei ik er achter aan en ging mijn weg vervolgen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Eenmaal thuis had Ivy zich gedoucht en was dan gaan slapen. Ze moest immers goed uitgerust zijn voordat ze de formule begon te analyseren. Een kleine fout kon fataal zijn en dit was het enige serum tot nu toe gemaakt. Daarom legde ze het veilig weg in de lade van haar nachtkastje, want zo bezorgd was ze niet dat het teruggestolen zou worden en ging ze slapen. Ze stond vroeg op, rond zes uur ongeveer en zoals altijd begon ze alle planten die in haar huis stonden water te geven en een beetje met hen te praten. Daarna trok ze zich terug in het lab dat zich in de kelder bevond. Haar echte huis in Gotham city had ze even achter moeten laten voor dit kleine houten huisje een paar uur van New York verwijderd. Het was het buitenverblijf van een andere slechterik, maar ze had het tijdelijk van hem kunnen huren. Villians moesten nu eenmaal op elkaars hulp kunnen rekenen. Ze sloot de deur en trok haar labjas weer aan. Ze nam een klein druppeltje van de groene vloeistof en legde deze op een plexiglaasje en onder een microscoop. In haar vroegere leven had ze plantkunde gestudeerd, hopelijk kwamen die lessen haar nu van pas.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld